dank je wel Catootje voor je advies, heb 2 weken geleden en darmonderzoek gehad en mri, daar kwam uit dat ik een milde ziekte van croon heb + een chronische darmontsteking en door de afbouw ben ik ook aan de diarree gegaan ik ben wel aan het zoeken op internet om alles eens door te laten meten, heb ik ook gevonden maar zit in Cappelle en ik durf zelf niet te rijden en m.n man is op zakenreis dus moet ik ff wachten tot hij terug is maar ik ga het zeker doen,het heet neurofeedback ken je het misschien?

allemaal super bedankt voor jullie reacties

Reageren

dank je wel voor alle goeie reacties, geef me het gevoel dat ik niet alleen sta

Reageren

Je staat zeker niet alleen! Ook al voelt dat wel zo. Geloof me, ik ken het gevoel. Totaal met de muur tegen de rug, niemand weet hoe en wat. Enige advies wat je krijgt is; doorslikken medicatie, want je bent zogenaamd niet van een soort klacht af, die niet bestaat. Of; Omhoog met de dosering….. Absolute kul.

Reageren

Ik bedoel natuurlijk ‘rug tegen de muur’.

Efexor vrij verward een beetje.

Reageren

Beste Maria en andere lotgenoten,

Wat een ellende geeft het afbouwen van seroxat/paroxetine toch! Ik leef met iedereen mee die dit doormaakt. Maria, hoe gaat het nu met je?

Hieronder mijn ervaringen:

 

In 2008 na een doodgeboorte halverwege zwangerschap en daaropvolgende post natale depressie aan paroxetine begonnen op aanraden huisarts. Heeft me destijds geholpen, maar had veel eerder moeten afbouwen toen klachten wegwaren.  Begin dit jaar begonnen met afbouwen (zat dus 9 jaar op 20 mg per dag) van paroxetine. Zelf afgebouwd van 20-15-10mg in vier maanden tijd. Ik had nog nooit van taperingstrips gehoord, dus vandaar deze manier. Had ontrekkingsverschijnselen die lastig waren, maar kon er redelijk mee omgaan. ‘Brain zaps’, spierpijnen, zwaar vermoeid, verminderde concentratie etc.

<ul id=”topic-195632-replies” class=”forums bbp-replies”>
<li class=”bbp-body”>

Toen ik eenmaal bij de 10 mg was werd het moeilijker en ben ik me gaan verdiepen en vond ik de info over taperingstrips. Via mijn huisarts terecht gekomen bij Regenboogapotheek en begonnen met taperingstrips waarmee ik 2 mg per 28 dgn zou gaan afbouwen (dus 10-8-6-4-2-0). Het werd steeds zwaarder; veel afkickverschijnselen. Toch doorgaan, doorbijten….was immers nu al zover gekomen.

Afgelopen augustus zat ik dan eindelijk op 2 mg, maar eigenlijk voelde ik me al weken slecht (diarree, raar slapen, pijn in lijf, totaal gebrek aan concentratie, wisselende stemmingen etc.). Op een gegeven moment was het zo erg dat ik strak stond van de angst en zelfs rare gedachten kreeg (“nee, ik wil niet van het balkon springen bijv.”). In paniek huisarts gebeld die concludeerde dat ik in een zware rebound zat en  voorstelde dat ik stabiliseerde op 2 mg….weeeeer doorbijten…al zover gekomen immers.

Ik heb me in die weken daarna af en aan heel slecht gevoeld, soms weer wat beter. Echter ging vorige week weer “het licht uit”….complete spanning, angst om alles te verliezen, gek te worden….de maat was vol….ik trok het niet meer. Via de huisartsenpost (het was een zondag) wat oxazepams gekregen. Volgende dag naar huisarts die voorstelde om weer terug te gaan naar 4 mg (zo nodig 6 mg), daar op te stabiliseren, dan over te gaan naar de vloeibare paroxetine, daar aan wennen (toch net iets andere samenstelling, kan weer effect op hebben) en dan nog langzamer per druppeltje gaan afbouwen. Heb me diezelfde dag op mijn werk ziek gemeld, wat niet echt makkelijk was omdat ik alleenstaande moeder ben met zzp-baan…dus niet werken is ook geen geld (heb helaas geen spaarpotje)….maar goed, ben iig blij dat er nu een plan is. Afgelopen dagen dus weer teruggegaan naar 4 mg en oxazepam om de dag door te komen, kan bijna nix, boodschappen doen en korte wandeling bos is het hoogst haalbare. Nog steeds angsten….heb het gevoel (wishfull thinking??) dat nu naar 4/5 dagen de opgehoogde parox weer begint aan te slaan doordat ik me af en toe weer een kwartiertje normaal voel. Die angstgevoelens zijn echt verschrikkelijk…al 3 kilo afgevallen in 4 dagen.

Wie heeft dit ook meegemaakt? (dus vlak voor de “finish”crashen en weer omhoog moeten). Ik snak naar bemoedigende woorden en hoop zo dat ik op de goede weg ben.

Ik wens iedereen alle kracht toe om ad-vrij te worden!

vr gr

Iris

Reageren

Toen ik eenmaal bij de 10 mg was werd het moeilijker en ben ik me gaan verdiepen en vond ik de info over taperingstrips. Via mijn huisarts terecht gekomen bij Regenboogapotheek en begonnen met taperingstrips waarmee ik 2 mg per 28 dgn zou gaan afbouwen (dus 10-8-6-4-2-0). Het werd steeds zwaarder; veel afkickverschijnselen. Toch doorgaan, doorbijten….was immers nu al zover gekomen.

Afgelopen augustus zat ik dan eindelijk op 2 mg, maar eigenlijk voelde ik me al weken slecht (diarree, raar slapen, pijn in lijf, totaal gebrek aan concentratie, wisselende stemmingen etc.). Op een gegeven moment was het zo erg dat ik strak stond van de angst en zelfs rare gedachten kreeg (“nee, ik wil niet van het balkon springen bijv.”). In paniek huisarts gebeld die concludeerde dat ik in een zware rebound zat en  voorstelde dat ik stabiliseerde op 2 mg….weeeeer doorbijten…al zover gekomen immers.

Ik heb me in die weken daarna af en aan heel slecht gevoeld, soms weer wat beter. Echter ging vorige week weer “het licht uit”….complete spanning, angst om alles te verliezen, gek te worden….de maat was vol….ik trok het niet meer. Via de huisartsenpost (het was een zondag) wat oxazepams gekregen. Volgende dag naar huisarts die voorstelde om weer terug te gaan naar 4 mg (zo nodig 6 mg), daar op te stabiliseren, dan over te gaan naar de vloeibare paroxetine, daar aan wennen (toch net iets andere samenstelling, kan weer effect op hebben) en dan nog langzamer per druppeltje gaan afbouwen. Heb me diezelfde dag op mijn werk ziek gemeld, wat niet echt makkelijk was omdat ik alleenstaande moeder ben met zzp-baan…dus niet werken is ook geen geld (heb helaas geen spaarpotje)….maar goed, ben iig blij dat er nu een plan is. Afgelopen dagen dus weer teruggegaan naar 4 mg en oxazepam om de dag door te komen, kan bijna nix, boodschappen doen en korte wandeling bos is het hoogst haalbare. Nog steeds angsten….heb het gevoel (wishfull thinking??) dat nu naar 4/5 dagen de opgehoogde parox weer begint aan te slaan doordat ik me af en toe weer een kwartiertje normaal voel. Die angstgevoelens zijn echt verschrikkelijk…al 3 kilo afgevallen in 4 dagen.

Wie heeft dit ook meegemaakt? (dus vlak voor de “finish”crashen en weer omhoog moeten). Ik snak naar bemoedigende woorden en hoop zo dat ik op de goede weg ben.

Ik wens iedereen alle kracht toe om ad-vrij te worden!

vr gr

Iris

oh Iris, wat een drama ik denk dat het in het begin veel te snel gegaan is met de afbouw van wie had je dat advies gekregen? Om met 5 mgr te zakken dat is veel te veel in een keer of komt dat van je zelf? Misschien had je nog wat langer op de 10 mgr moeten blijven zitten om weer beetje in balans te komen en dan aan de taperingstrips moeten beginnen,ik ben geen dokter  anders zou ik ook niet in de problemen zitten denk ik,wat zei je huisarts hier over?

 

groetjes Maria

Reageren

Hi Maria,

dank voor je antwoord. Ik heb wel gemeld bij de huisarts dat ik wilde afbouwen en het vervolgens dus zelf gedaan tot 10 mg. Daarna dus met de taperingstrips. hierbij niet echt veel begeleiding van de huisarts. tot het dus fout ging bij 2 mg. Nu dus een verschrikkelijke week achter de rug en weer terug naar 4 mg, stabiliseren en dan nog langzamer. Inmiddels wel ook een afspraak met een psycholoog.

Hoe gaat het nou met jou en het afbouwen?

Iris

Reageren

hai Iris

je moet maar zakken met 10% of met5% en daar wel 4 of 5 weken op blijven zitten of langer, er is ook vloeibare seroxat dan is het wat makkelijker, ik zit nog steeds op de 20 mgr en dat hou ik nog even zo de wintermaanden zijn niet echt mijn maanden en als ik me weer wat beter voel ga ik weer afbouwen met maar 1 mgr ik reageer heel heftig dus ook op zelfs 1 mgr maar ik blijf volhouden!!!!  Slik je er nog iets bij? Voedingssupplementen of zo?

 

gr Maria

Reageren

Het is belangrijk om geleidelijk af te bouwen. Ik koos er zelf voor, in geval van Venlafaxine, om de stappen even groot te maken. Dit is gemakkelijk met dit middel, doordat je korrels kunt tellen.

De laatste 10 korrels heb ik anders gedaan. iedere 3 dagen 1 korrel eraf.

Het is goed, dat als je geleidelijk afbouwt, je je zo min mogelijk verzet tegen de ontwenningsverschijnselen. Accepteer dat het er is. Zoek afleiding. Op wat voor manier dan ook. Achteraf realiseer ik me dat ik een hele bijzondere manier van afleiding had. Eeuwig dankbaar daarvoor. Het heeft me er echt doorheen getrokken.

Reageren

hoi 87

ik ben nu wel heel benieuwd naar je bijzondere afleiding?

 

gr Maria

Reageren

Hi,

voel vanochtend voor het eerst wat verlichting na een week lang continue angst en paniek, diarree, niet slapen, zeten, trillen…..wat een hel! Ben dus keihard tegen de muur aangelopen ondanks dat ik vanaf 10mg met taperingstrips 2 mg per maand naar beneden ging. Kennelijk is dat voor mij dus toch nog veel en veel te snel; zoveel mensen zoveel juiste afbouwschema’s denk ik dan maar.

Het terug opbouwen weer van 2mg naar 4 mg n.a.v. van deze helse week was voor mij de enige optie; anders was ik denk ik echt doorgedraaid. Nu ga ik voorlopig stabiliseren en bijkomen op 4 mg. Over een paar maanden overstappen op vloeibare variant…te beginnen met gewoon 4 mg (in druppels dan) omdat ik hier en daar lees dat je aan die overgang van tablet naar vloeibaar ook moet wennen (niet iedereen….maar ik neem na de hel van afgelopen week geen enkel risico meer!). Als ik stabiel ben op de 4 vloeibaar ga ik in het langzaamst mogelijke tempo afbouwen en heb ik hopelijk niet meer de helse ontrekkingsverschijnselen die ik afgelopen week had. Dan doe ik in totaal maar 2 jaar over het afbouwen in plaats van het maximale jaar dat ik oorspronkelijk in gedachten had. Ben zoooo blij dat ik weer wat hoop voel!

Overigens bevestigt dit alles (na een paar dagen ophogen en je weer beter voelen) dat dit keiharde, pure ontrekkingsverschijnselen waren en niet de terugkeer van de oorspronkelijke klachten.

gr

Iris

Reageren

@maria,

Ik heb iemand heel dicht bij me gehad die hetzelfde heeft meegemaakt qua traject. Iemand die mij dus regelmatig gerust kon stellen en me ook kon helpen en kon complimenteren over de zaken die ik goed aanpakte.

Aangezien ik tegelijk ook met het fijne samenzijn tussen ons bezig was, kon ik me ook daar op richten. Omdat ik me erg vertrouwd bij deze persoon voelde heeft diegene wel alle emotieflips gezien. Dit heeft uiteindelijk het contact doen vertroebelen.

Reageren

oh 87

dus als ik het goed begrijp heb je daar nu geen contacteer mee?

Reageren

hoi Iris

dit is super om te horen, doe het heeeeeeeel rustig aan je bent goed bezig!!!!!

 

 

 

groetjes Maria

Reageren