Hallo,

Ik heb elke dag last van me buik en diarree, bij het opstaan niet altijd maar als ik sochtends wat eet dan ben ik de komende paaruur aan het herstellen en nergens tot instaat. Ik eet daarom sochtends niet en op die manier ga ik eigenlijk me dag door. Ik ben nu 24 jaar oud en heb hier echt al jaren last van volgens de dokter is het pds(prikkelbare darm syndroom) oftewel spastische darm en daar is niks aan te doen. Ik heb me laten testen op gluten allergie en lactose ik ben nergens allergisch voor ik heb vezelzakjes gekregen en nog wat anders ik ben echt hopeloos ik schaam me er enorm voor en het beperkt me heel erg in me doen en laten ik kan hierdoor geen relatie vast houden omdat ik haar dan te kort zou doen omdat ik niet overal mee naar toe kan omdat ik dan toch weer last van me buik krijg en zou heel graag een keer uit eten gaan maar dat gaat niet. Zou iemand mij hier mee kunnen helpen? Of herkend iemand zich hier in en heeft een oplossing gevonden?

Het gaat om mij maar heb nog even een account aangemaakt zodat ik er ook meldingen van krijg alvast bedankt

Ben je hiervoor ook al onderzocht door een specialist?

Mijn dokter wilde me eventueel door verwijzen naar een mdl arts voor een inwendig onderzoek maar zegt daarbij ook dat ze 9 van de 10x toch niks vinden en dat ik misschien maar antidepressiva moet gaan slikken ik loop nu bij een psygoloog en zit er over na te denke om eventueel naar een hypnotherapist tegaan alleen zie ik op internet staan dat ook maar een tijdelijke oplossing is als het al werkt bij 80% van de mensen die daar heen gaan hebben na gemiddeld 14 sessies geen last meer maar het is gewn garantie en 1 zn sessie kost 80euro en krijg maar 25euro vergoed van de verzekering bij de eerste 10 sessies dus reken maar uit dat word een pittig sommetje dus ik ben ten einde raad...

Ik zou je toch aanraden om je door te laten verwijzen naar de MDL arts.
Ben je bij een psycholoog terecht gekomen vanwege de buikpijn en diarree?

Nee meer vanwege stress klachten en het niet kunnen loslaten/verwerken van dingen die gebeurt zijn. Maar ook vanwege de buik klachten daar in tegen moet ik er ook bijzegge dat bij me hele familie er last van heeft alleen niet zo erg als mij zeg maar

Het is natuurlijk dat stress en spanningen buikklachten kunnen veroorzaken. Maar dan noch denk ik dat het goed zou zijn om naar de MDL arts te gaan om toch nog te laten onderzoeken of er toch iets met je darmen is.

Maar enig idee waar ik rekening mee kan houde en me eventueel geestelijk op kan voorbereiden?

Misschien heb je het Prikkelbaar Darm Syndroom. Misschien zijn het ook gewoon spanningen. Daar kan ik zo natuurlijk ook niets over zeggen. Daarom is juist een bezoek aan de MDL arts nodig. Die kan je onderzoeken en er dan meer over vertellen.

Okee erg bedankt voor de informatie ik ga er mee aan de gang ik zal u laten weten zodra ik meer weet nogmaals bedankt

Niet aan de antideprissiva gaan! Dat lost het probleem niet op. Ik slik ze ook nu bijna een jaar en het enigste wat verandert is dat ik niet meer op bed ligt omdat ik depresief werdt van alle rare gedachtens. Ik heb vaak last van me darmen en durf ook niet vaak het huis uit alleen als het moet , maar dan ook met moeite. Ik zelf ben ook nog steeds aan het uitzoeken wat het probleem is en waarschijnlijk is het gewoon de voeding en door dat ik geen regelmaat hebt. Heb net een operatie achter de rug (galblaasverwijdering) dus ga nu echt op me voeding letten enz.

P.s: ze zeggen dat je darmen je 2e hersens zijn en als die niet goed werken kan je last krijgen van vele dingen zoals bijv psygische klachten en dat heb jij en ik nu ook.

Dat klopt!

Ik heb nu een burnout opgelopen en loop daarvoor bij een psycholoog er komen een hoop nare dingen aan het daglicht. Ik merk steeds meer aan mezelf dat ik een kluizenaar word en het ligt sowieso aan regelmaat ik eet alleen als ik thuis ben en ga dan daarna ook vaak niet meer weg en als ik wel weg ga blijf ik in de buurt ik ben 24 en ben altijd in de buurt van me huis dat is ongelofelijk als je zo jong bent moet je overal heen kunnen gaan en de wereld gaan verkennen maar dat gaat gewoon echt niet. Het is ook een soort angst

Conservatieve gedachtegang misschien iets om een beetje onderzoek naar te doen je angsten te overwinnen je gedachte ergens anders op te zetten want ik merk de afgelopen week dat als ik er minder aan denk ook minder last heb en ik heb er al jaren last van maar nu heb ik een periode dat het minder word als ik u ergens mee kan helpen hoor ik t graag

Hoi,

Ik vind het fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die hier last van heeft. Ik ben zelf 22 en vecht elke dag tegen buikpijn. Ik moest met mijn opleiding stoppen, omdat ik teveel pijn had. Ik vond/vind het ook verschrikkelijk om van huis weg te zijn. Een ongelukje zit in een klein hoekje. Deze ziekte heeft mij veranderd van een sportief meisje tot een slappe dweil. Ik kan het maar niet accepteren dat ik ziek ben en veel dingen moet opgeven. Gevangen zitten in je eigen lichaam. Momenteel vecht ik op rechtop te blijven staan, maar zakt de moet mij in de schoenen. Ik huil nog alleen maar en denk aan hoe ik de toekomst zo voor mij moet zien. Ik heb al meerdere malen aangegeven aan de artsen/huisarts dat ik dit niet volhoud. Ik ben echt tot einde raad en heb rare gedachtes in mijn hoofd. Tegen mij werd ook gezegd dat ik antidepressiva moest gaan slikken, maar dat wil ik niet. Ik zit er zwaar doorheen en hoop dat de huisarts mij hierbij kan helpen. Hopelijk stuurt hij mij een keertje door naar psycholoog... Ik hoop echt dat ik mij hierdoor beter voel! heeft het bij jullie geholpen?

Heey,

Of het mij helpt weet ik nog niet ben momenteel nog steeds met dat traject bezig maar ik merk wel dat ik me er steeds minder voor schaam en mensen ook steeds meer begrip tonen dat helpt mij ook

Het is grotendeels stress en de gedachte er over die je heb

Ik heb gemerkt dat als ik uit bed kom en er eigenlijk niet eens bij stil sta ik er ook geen last van heb ik had voor 1 namelijk dat als ik weg wilde of ergens naar toe ging als met de gedachte zat van wat als ik last krijg van me buik

Heey,

Of het mij helpt weet ik nog niet ben momenteel nog steeds met dat traject bezig maar ik merk wel dat ik me er steeds minder voor schaam en mensen ook steeds meer begrip tonen dat helpt mij ook

Het is grotendeels stress en de gedachte er over die je heb

Ik heb gemerkt dat als ik uit bed kom en er eigenlijk niet eens bij stil sta ik er ook geen last van heb ik had voor 1 namelijk dat als ik weg wilde of ergens naar toe ging als met de gedachte zat van wat als ik last krijg van me buik