Mijn baby is eind januari geboren na een zwangerschap vol met complicaties (hoge bloeddruk, bloedarmoede, placenta bilobata, velamenteuze navelstrenginsertie, polyhydramnion, macrosomie, stuitligging baby). De baby had tijdens de zwangerschap al een overslag van het hart en door alle dingen samen ben ik doorgestuurd naar het ziekenhuis en moest ik daar ook bevallen, eerst geprobeerd met een inleiding maar de baby is tijdens de weeën weer gedraaid en in stuitligging gaan liggen wat dus resulteerde in een spoedkeizersnede. Na de geboorte huilde ze niet en zag ze blauw, ze hebben haar meteen zuurstof gegeven en hiervan knapte ze wel op, maar heeft toen ook maar 1 huiltje gegeven. toen ze eindelijk bij mij op de borst mocht liggen spuugde ze vruchtwater uit en is ze meteen weer nagekeken door de arts, en mocht daarna weer op de borst. Daarna zijn we naar de recovery gegaan en hier zag de baby weer blauw. De kinderarts er meteen bijgehaald en die heeft haar weer onderzocht maar gelukkig trok de baby snel bij. Op de kamer hebben ze haar gewogen, heeft ze meconium gehad en heeft mijn man haar eerste flesje gegeven. Deze kwam er vrij snel na het geven er weer uit, maar we hoefde ons geen zorgen te maken want ze zou nog misselijk zijn omdat ze vruchtwater heeft ingeslikt. Ze heeft een ecg gehad vanwege de overslag tijdens de zwangerschap maar deze was goed. De avond voordat we naar huis mochten verslikte ze zich zo erg dat ze blauw en slap werd, meteen de verpleegkundige erbij gehaald en die hebben haar met z’n tweeën weer terug gebracht naar ‘normaal’ maar werd ons nogmaals gemeld dat we ons echt geen zorgen hoefde te maken. De dag erna mochten we naar huis maar ons gevoel zei dat er iets nog steeds niet klopte. Zo hebben we een hartslag geteld van boven de 200 slagen per minuut, hoorde we het overslagje weer, mondjes terug geven 2 a 3 uur na het flesje, verslikken in zowel melk als eigen speeksel en moeilijk boeren.
De kinderarts van het consultatiebureau wuivde het weg met het feit dat we eerste keer ouders zijn en we overbezorgd waren. De huisarts geloofde ons wel en heeft ons gelukkig doorgestuurd naar de kinderarts. Gelukkig luisterde deze goed naar ons en heeft ook naar het hartje geluisterd en hoorde de overslag ook waardoor we meteen een ecg moesten laten maken. Op de ecg was de overslag elke 5e slag te zien. De 5e slag begint te vroeg waardoor hij deze niet afmaakt. Hierdoor heeft ze een 24 uurs holter gehad, een nieuwe ecg en een hartecho. Hierop was dus te zien dat ze een aneurusmatisch interatriaal septum met 2 gaatjes in het hart, frequente premature atriale slagen (PaC) met vermoedelijk enkele PvC en arteria lusoria heeft. Nu moeten we goed opletten en als ze ziek wordt meteen bellen naar de poli, nu is ze ondertussen 2x heel ziek geworden maar elke keer als de poli gesloten was dus zaten we bij de huisartsenpost, hier zijn we elke keer weer naar huis gestuurd. Bij de 2e keer huisartsenpost zagen we dat ze trilde met haar ogen en dit hebben we gefilmd. Deze bij de huisarts laten zien en die raden ons aan weer naar het consultatiebureau te gaan. Dit filmpje ook daar laten zien en die heeft ons doorgestuurd naar een oogarts. Uit onderzoek is gebleken dat ze dus ook nystagmus heeft.
Daarna zijn we weer naar de huisarts moeten gaan omdat de baby geen ontlasting meer had voor 5 dagen, hiervoor moesten we een klysma zetten in de hoop dat het daarna weer normaal op gang kwam maar dit was niet het geval en hebben we nu macrogol gekregen en moeten we dit 3 weken volhouden en dan weer stoppen en dan afwachten wat er gaat gebeuren.

Ze kan nog steeds niet goed boeren, verslikt zich nog steeds, geeft nog steeds mondjes terug 2 a 3 uur na een flesje.

We hebben om een nieuwe doorverwijzing naar de kinderarts gevraagd omdat we het vermoeden hebben dat dit alles samen een geheel vormt en dat er neurologisch iets niet klopt of misschien wel iets genetisch maar omdat de baby goed groeit en aankomt doen ze het niet. Ook kijkt elke specialist apart naar de dingen en niet als een geheel.

Moeten we toch ‘doorzeuren’ om een verwijzing of gewoon afwachten en hopen dat het goed komt

Als de klachten blijven en je geen verbetering ziet, ilijkt mij een (terug-)verwijzing naar de kinderarts wel op zijn plaats. Maar dan moeten jullie ook duidelijk zijn naar de huisarts dat de klachten blijven en dat je je zorgen maakt!

Reageren