Dankjulliewel allemaal voor de mentale voorbereiding, en voor degenen die nog moeten: heel veel succes! Ik moet in ieder geval even mijn ei kwijt want dit was echt niet easy peasy lemon sqeezy.
Voor alle duidelijkheid: ik ben 21, woon nog thuis en had op het moment zomervakantie.

Op 1 juli ben ik geholpen aan mijn amandelen, en mocht dezelfde dag nog naar huis. Als ik jullie zeg dat ik me onoverwinnelijk voelde. That was a joke achteraf, want ik zat natuurlijk volgepompt met pijnstillers en narcose.
Dag 2 ben ik de hele dag misselijk geweest van die narcose. Overgeven was zeker geen pretje met die wondes in mijn keel.
Dag 3 leek het redelijk te gaan, vooral een goede spiegel opbouwen met pijnstillers, ijsjes eten en koud water drinken.
Dag 4 kreeg ik ‘s nachts de schrik van mijn leven. Er was dus een korst losgekomen, waardoor ik enorm veel bloed had ineens. Naar spoed gebeld, en die zeiden dat ik een ijsje moest eten. Dit hielp gelukkig.
NIEMAND kon mij mentaal voorbereiden op dag 5 en volgende. Ik heb nog nooit zo veel pijn gehad in mijn leven. Ik heb gehuild, dat kun je je niet voorstellen. Ik ben ondertussen ook 8kg afgevallen en voel me dus ook nog zwak. Koud drinken en ijsjes zorgt alleen maar voor pijn en slijm. Bouillon (lauw) is mijn allerbeste vriend op dit moment. Ook ben ik naar de huisarts geweest wegens ondraaglijke oorpijn, bleek mijn kaakgewricht overbelast te zijn. Hier kon ik niks anders tegen doen dan ibuprofen blijven slikken.
Dag 8 voelde ik me al wat fitter. Mijn mond was minder opgezwollen waardoor ik eindelijk mijn tanden ook kon poetsen (yayyyy). Drinken ging weer wat makkelijker, maar slikken voelde nog steeds alsof ik stukjes glas in mijn keel had. Ik heb ook een mondspoeling gehaald voor die vieze korsten, op aanraden van de dokter. Praten lukt al dagen niet meer zo goed, maar gelukkig bestaat de notities app.
Dag 9 en verder voelde vooral als zo een vervelende keelontsteking waar ik de operatie voor heb laten doen. Het deed af en toe wel zeer op plaatsen waar de wonden zaten, maar was niet meer ondraaglijk. Ik ben vooral zwak van zo veel af te vallen en weinig te eten dus dat moet weer worden opgebouwd. Ik ben begonnen met soep en een wit broodje erin soppen, een banaantje,…. Vanaf hier gaat het alleen maar de goede kant op!

Ik heb het gered doordat ik eigenlijk niet echt alleen ben geweest. Mijn gezin en vrienden hebben me enorm uit de brand geholpen met momenten. Ook de paracetamol en ibuprofen afwisselen hielp, en op momenten dat het echt ondraaglijk werd een tramadol erbij.

Bedankt voor het luisteren naar mijn geklaag en heel veel succes allemaal!

Hoi allemaal,

Ik heb afgelopen donderdag voor 8 u de operatie gehad. Het id nu maandag (dag 5). Ik heb elke dag al deze berichten gelezen en ben me toch een partijtje bang geworden hiervan! (No offense).
Maar ik wil toch een positieve noot toevoegen.
Ik heb tot nu toe, zo goed als geen pijn ervaren. Wat ongemak ja, sinds gisteravond een wat branderig gevoel achterin mijn keel (alsof je je hand hebt verbrand aan de oven, maar dan in je keel), mssr verder echt geen ondraaglijke pijn wat ik zoveel lees.
Ik probeer echt niet te zeggen dat dat dus niet waar is, maar dat het ook anders kan verlopen. Ik bereid me erop voor dat het nog erger kan worden gezien ik op dag 5 zit. Maar tot nu toe is het me VOLLEDIG meegevallen.
Ik drink veel ijswater, neem elke 6 u paracetamol en elke 8 u 200 mg naproxen. Verder geen tramadol.
Ik ben wel wat misselijk zo nu en dan wat ik als meest vervelend ervaar.
Ik eet witte bolletjes, geprakte avocado, zachte pasta met blik gezeefde tomaat, aardappelpurree, en gladde tomatensoep.
En natuurlijk genoeg ijsjes.
Maar het gaat echt wel!!
Hoop dat er meer zijn die het zo ervaren ipv de absolute horror waar ik me op voorbereid had.

Liefs!

Reageren

Hallo Kim82,
Het is alweer een tijdje geleden dat je dit gepost hebt maar ben heel benieuwd of jij wel weer gewoon kan slikken.
Ik heb woensdag 25 februari dezelfde operatie gehad en de wonden van jouw foto komen overeen met die van mij, stekende pijn in gehemelte heb ik ook inmiddels. Ik zei van de week, dat ik veel liever een bevalling overnieuw doe dan dit doorstaan. Ben inmiddels 5 kilo kwijt. Maar dat slikken baart mij zorgen en artsen die poeieren je af met “zolang je geen koorts hebt gaan we niets voor je doen”.

Elke hap moet ik 3x slikken om het weg te krijgen en dan hangt er nog van alles vast wat ik weg moet spoelen met water. Is dat bij jou over gegaan? En waar kreeg jij de antibiotica voor? Ik zit nu op dag 7 (mits je de dag van operatie meetelt)

Als er anderen zijn die dit herkennen en een antwoord hebben dan hoor ik het ook graag uiteraard. ☺️

Groet,

Tamara

Reageren

Dag allen die dit lezen.

Misschien zijn er meerderen zoals ik die op zoek gingen naar tips en op dit forum terecht kwamen. Juist voor deze doelgroep wil ik graag even een bericht schrijven. Ik kwam namelijk na wat zoeken op dit forum en ik schrok me een ongeluk. Ik ging mega zenuwachtig dit proces aan en werd echt bang van alle berichten. Ik wil daarom even mijn ervaring in alle eerlijkheid beschrijven zonder dat je gelijk enorm bang wordt. Mijn situatie: ik ben 35 jaar oud, 2 kinderen en ik had heel vaak ontstoken amandelen waardoor ik in aanmerking kwam voor een tonsillectomie. Ten eerste het is me echt enorm meegevallen, al die horrorverhalen: luister er niet naar.
Ik ben in de middag geopereerd dus vanaf 8 uur ‘s ochtends nuchter. De operatie ging hartstikke goed, duurde 40 minuten. Het langste was het wakker worden haha want je bent zo suf als een konijn. Je krijgt al een spiegel opgebouwd voor de ongemak, en je kan giften via je infuus krijgen. Ik was zo slaperig dat ik me niet zo kon bekommeren om mijn keel.
De eerste 5 dagen zijn ongemakkelijk, en ja de pijn is aanwezig. Maar als je ervoor zorgt dat je je medicatie op tijd in neemt en heel veel ijsjes eet en ijswater zodat je keel nat blijft is het echt te doen. Het geen dat mij echt het meest pijn deed was dag 6-8. Die dagen zijn echt onwijs ruk, dat is het moment dat de korstjes loslaten waardoor er nieuwe huid open wordt gesteld en dit zorgt voor zenuwpijn. Je krijgt naast pcm en ontstekingsremmers een soort morfine. Mijn advies, bewaar deze voor deze dagen. Dan heb je ze het hardst nodig. Heb je niets meer, bel gewoon even naar de poli want ze weten hoe heftig deze dagen zijn!
Ik heb zelf 2 kinderen, ik heb mij het meest vergist in hoe pittig het is met kinderen om je heen. Zorg voor hulp en rust. Je mag niet bukken en je bent erg gevoelig voor harde geluiden. Als je dit allemaal netjes even regelt kom ook jij hier goed door heen en hoef je je geen zorgen te maken!!

Ik hoop dat ik een realistisch beeld heb kunnen schetsen en dat je wat meer gerustgesteld bent.
Veel succes, en beterschap!

Reageren

Amai nu dag 9. Verschrikkelijk die pijn. Ik kan eten maar zo zeer ook met tradonal . Heb veel op punt gestaan om naar spoed te gaan. Ook specialist en huisarts gebeld voor meer pijnstillers. Bevallen deed minder pijn. Dit is de hell. Ik kan geen ijsjes meer zien. Keelspray strepsils spuit ik in mijn keel en dat verdoofd wel effe. Wanneer gaat dat beteren amai ze. Normaal kan ik heel goed tegen pijn.

Reageren

1 April geopereerd.
Geen grap. 61 jaar .Gelijk begonnen met paracetamol en dicloflenac. Ook echt optijd laten overlappen zodat die bloedspiegel in balans is.
Vooral pijn met slikken maar ook heel veel last van de zijkanten van mijn tong. Of er allerlei weefsel zit wat er niet hoort.
Ik eet vla ijs en appelmoes en soep door de blender gemalen.
Ik zie 2 flinke grijze plekken waar de amandelen gezeten hebben. Ook zwart op sommige plekken.
Wat mij zorgen baart is dat ik niet meer op mijn rug kan liggen. Ik krijg totaal geen lucht meer. Erg lastig want zo slaap ik. Hebben meer mensen dit gehad en kwam dit goed?
Ik zit op dag 7. Korsten komen nog niet echt los maar heb wel veel kriebelhoest. Geen pretje met een zere keel.
Is er iets wat ik kan doen om het loslaten van de korsten te bespoedigen?

Reageren