Wat fijn deze.
Ik heb hier al een aantal jaar last van, maar het werd gegooid op stress.
Ik heb nu het laatste half jaar 6 aanvallen gehad (waarvan 2 overdag, waarbij ik nu pas snap dat het met hetzelfde te maken heeft als de nacht aanvallen), maar als ik het hier lees kan het dus wel 100x voorkomen in een nacht, dus ik mag niet klagen dan.. Maar jeetje wat is dit doodeng zeg.
Ze weten bij mij de oorzaak ook niet. Moet ik dit laten onderzoeken, of is het echt zo onduidelijk.
Sterkte allemaal ermee!

Goedemorgen allemaal,

Ook ik heb hier al jaren last van maar het is de laatste jaren erger geworden. Ik heb er wel een aantal keren per nacht last van, moet dan gaan zitten en proberen door mijn neus te ademen maar daarna weer gaan liggen en proberen weer te gaan slapen is erg eng. Ik heb 2x een complete verkramping meegemaakt tijden een luchtweginfectie waarbij ik zowel door mijn mond als neus geen adem kon halen het compleet dicht zat.. ik ben dan compleet in paniek, pas als ik me een soort van overgeef en me er bij neer leg dat ik dood ga ontspan ik enigzins. Het duurde wat anders dan een minuut..Ook mijn huisarts zegt dat het hyperventilatie is wat het echt niet is..Ik ga binnenkort weer terug. Volgende week moet ik geopereerd worden aan mijn enkel onder narcose. Ik heb gelezen dat het wel verstandig is om te melden tijdens een operatie omdat het anders mis kan gaan, dus dat ga ik doen.
Veel sterkte voor iedereen!

Reageren

Ook ik heb deze klachten. Jaren geleden spontaan ontstaan, wat een stress, stikkend wakker worden en denken dat je dood gaat.
Ik had met enige regelmaat een aanval en daarna jaren (20) niet meer.
Tot gisteravond opeens weer wakker geschrokken met het stikkende gevoel.
Blij hier wat verhalen te lezen. Geruststellend.
Nu weer met een flesje water naast het bed gaan slapen en proberen rustig te blijven als het weer komt.
Dank voor de tip om heel rustig door de neus te proberen te ademen.
Sterkte allemaal

Reageren

Ook ik heb dit jaar heel veel laryngospasmes gehad.
Het duurde lang voordat de diagnose gesteld werd. Eerst dachten ze dat het mij longen waren waardoor ik geen lucht meer kreeg.
De aanvallen waren afschuwelijk. Meerdere keren dat ik dat ik dood ging. Ik moest door zo’n klein gaatje ademen. De kno arts heeft de diagnose gesteld en opgemerkt dat het bij mij door stress/ een trauma gekomen is, die ik had had naast een griep. Ik stikte ook bijna in je slijm.
Nadat de laryngospasmes minder werden hield ik nog lang stemproblemen. Vaak was ik hees of er kwam helemaal geen geluid uit.
Ook kan ik me zomaar verslikken. Of er gebeurd iets in mijn keel waardoor ik moeilijk slik en abrupt hees ben.
Na logopedie en een therapeut voor de stress ging het beter. En nu heb ik de aanvallen al een half jaar niet meer gehad. Daar ben ik zo blij mee want ik durfde niet eens alleen te zijn.
Ik heb weinig tips. Mijn man sloeg op mijn rug, mijn dochter probeerde ventolin te geven en mijn zoon pakte water.
Ik ben nooit flauw gevallen. Maar in mijn herinnering duurde mijn ademnood een eeuwigheid en ik was altijd hevig in paniek.
Ik kan alleen als tip geven… zorg dat je geen stress meer hebt in je leven. Dan komt je nerves vagus tot rust en je lichaam terug in de parasympatische stand.
Ik ben gewoon blij dat ik eindelijk weet wat het was. En ik ben blij om de tips van anderen te lezen. Ik ben gelukkig niet de enige met deze gekke verschijnselen.
Sterkte iedereen.

Reageren

Ik heb deze spasmes sinds 2006, het begon in een periode na 3 oogoperaties onder narcose. Misschien is er bij de intubatie iets geraakt waardoor ik sindsdien erg gevoelig reageer. Meestal is de trigger verslikken in een slokje water. Een keer was het met heel sterke metholkauwgom. Ik krijg in het begin echt helemaal geen adem dus tips als hoesten en lamgzaam inademenen werken op fat moment niet. Ik las eens dat drukken achter, en beetje onder, beide oren helpt. Dus dat doe ik.
Ook nek uitstrekken en hoofd achterover doen helpt. Als er dan een gaatje ontstaat ga ik zeaar gierende geluiden maken. En dan is het de kunst inderdaad om niet of lichtjes in te ademen. Ik ben ooit bij kno arts geweest, die wist niet waar ik het over had. Waarom is dit zo onbekend? Laatste jaren heb ik minder last. Ik kan me tegenwoordig zelfs bijna verslikken in drupje water zonder altijd deze reflex. Masr heb tijden gehad dat ik angstig was met drinken. De wetenschap dat je in het ergste geval buiten bewustzijn raakt waardoor alles ontspant is een geruststelling.

Reageren

Ook ik heb sinds enkele jaren laryngospasme.
Zojuist een aanval gehad, was net aan t eten , leek alsof ik me verslikte en voelde t al aankomen . T gevoel alsof ik stik
Ga dan staan met de armen omhoog, mijn man praat rustig op me in . Ik hoest,proest en snak naar adem . Ik heb dan ook geen controle over mijn blaas en t duurt enkel sec tot 1 a 2 minuten., voordat t zakt . Daarna veel boeren
Vreselijk beangstigend , heb dit ook al enkele keren gehad tijdens mijn werk . Zet dan de bus zsm aan de kant en probeer me zelf echt rustig te houden en tot t zakt .
Er is volgens de arts niets aan te doen en is niet levensbedreigend.

Reageren

Ik heb een paar dagen geleden zo’n volledige strottenhoofdkramp gehad. Het ging pas over toen ik flauw viel. Heel beangstigend. Eerder wel eens een lichtere vorm meegemaakt, alsof ik me verslikte in niks, maar deze was veel erger.
Nu heb ik keelpijn, maar geen hese stem. Kan die keelpijn ook komen van de verkramping?

Reageren

Ja, of andersom. Ga met de klacht naar de huisarts

Reageren

Eindelijk weet ik wat ik heb, ik kwam net op facebook de term laryngospasme tegen. De beschrijving klopte met wat ik heb.
Ik heb 6 jaar geleden op 47 jarige leeftijd een herseninfarct gehad en sindsdien heb ik die klachten.
Uit het niets me verslikken, in mijn eigen speeksel.
Bv midden in de nacht opeens geen lucht kunnen krijgen, ik raak elke keer weer in paniek.
Ik sla dan op mijn borst om adem te kunnen halen en probeer door mijn neus adem te halen.
Of midden in een gesprek, of tijdens het eten.
Ik heb ook een paar keer de auto stil moeten zetten omdat ik me verslikte en geen lucht kreeg.
Het blijft iedere keer doodeng.
Ik heb 6 jaar geleden logopedie gehad hiervoor maar dat heeft niet veel geholpen.
Maar het is zo moeilijk om uit te leggen aan mensen wat ik heb.
Het is ook doodeng om te zien.
Ik houd daarna ook een paar uur last van een geïriteerde keel, moeten schrapen, branderig gevoel.
Maar ik ben wel blij dat ik nu weet wat het is zodat ik het kan benoemen bv bij een arts.

Reageren

Een feest van herkenning! Eigenlijk heb ik er al meer dan 20 jaar last van. Nadat ik 2 jaar geleden ’s nachts een hevige aanval kreeg ben ik naar de huisarts gegaan. Hij nam de klachten serieus. Overlegde met de longarts die aan slaapapneu dacht. Getest, en er kwam een lichte slaapapneu uit. Dus een MRA beugel gekregen. Toch last van kleine aanvalletjes ’s nachts, wat ik eigenlijk niet snapte. Totdat ik een paar weken geleden weer een flinke aanval overdag kreeg. Ik noemde het zelf een verkramping. Ben aan het zoeken gegaan en kwam op laryngospasme. Ik heb hier geen onderzoek voor nodig. Het is zó duidelijk. Wat een opluchting! Ook om te weten dat je ècht niet zal stikken. Als ik weer een aanval krijg hoop ik alle tips toe te passen. Al hoop ik dat dat voorlopig niet nodig is!! Heb ook mijn naaste omgeving iingelicht.

Reageren

De oplossing voor laryngospasme: Magnesium. Het is een zwaar magnesiumtekort. Mensen met stress hebben ook meer magnesium nodig, wat verklaart dat het bij hun dan vermindert als de stress/depressie minder is. Ik heb het zelf voor het eerst gehad een jaar of 5 geleden. Het begon met steeds vaker verslikken, gewoon in mijn eigen spuug. Toen werd het zo erg dat m’n stembanden helemaal dicht zaten en ik compleet geen adem meer had. Gelukkig was een vriend van mij erbij en hij voerde de Heimlich greep uit, wat enorm hielp. Ik ben daarna ZO bang geworden (ik woon alleen) dat ik zeer obsessief een oplossing bedacht had. Ik dacht: calcium is voor spier aanspanning en magnesium is voor spierontspanning. Deze kramp is een spierspanning. Direct heb ik magnesiumcitraat tabletten gehaald en joh, het probleem was OVER!!! Van 10 x per dag verslikken naar NUL. Soms vergeet ik de pillen en dan begint het verslikken weer, of zo’n scherpe prik in je strot gevolgd door een hoestaanval met verkraming en ademnood. Dan pak ik snel weer een pil en de volgende dag is alles weer goed! Neem voor een goede opname de magnesium citraat en neem het op nuchtere maag met zure citroen met wat water. laryngospasme = magnesiumtekort.

Reageren

Hoi saskia bij mij helpt magnesium niks,maar wel fijn dat het jou goed helpt.
Ik heb het al 10 haar inmiddels en bij mij is het ontstaan door een zware scheiding,dus stress

Reageren

Hoi Miranda, welke vorm van magnesium pak je? Ik heb meerdere geprobeerd en enkel magnesium citraat werkt bij mij. Ook kan het zijn dat je magnesium moeilijk opneemt door weinig maagzuur, vandaar dat ik het ook neem met sterke citroensap.

Reageren

Door veel zoekwerk ben ik op deze site beland. En ik lees juist hetzelfde als ik de laatste 4 weken meemaak. Inderdaad angst wekkend.
Over 3 weken heeft mijn man mij naar spoed gevoerd….daar zegden ze dat het van de longen kwam.Dan naar long specialist geweest en niets aan mijn longen.Cortisone gekregen en een puffer. Maar ik ben daar zo op gejaagd van.En nu zal ik maandag naar huisarts gaan en zo dringend een afspraak willen bij een neus keel en oor specialist.Die me misschien kan helpen met eens te luisteren naar de verhalen die ik ook hier heb gelezen.Of hij of zij iets weet over deze aandoening aan de stembanden.En gisterenavond een aanval gehad tijdens de aanmaak van barbcue door de rook.Er was bijna geen wind.Ook iets gelijkaardigs gehad met hoesten en ademnood bij het binnengaan van een kledingwinkel met bepaalde kleding vanuit vreemde landen.Zo angstig.Wel ook veel stress de laatste tijd met opname in kliniek van mijn ma en nu in rusthuis en het huis moeten leegmaken.Dus ik denk zeker dat geuren en stress een trigger zijn.Ik hoop er vanaf te geraken, Ik neem ook al jaren magnesium ,ik was daar mee een tijdje gestopt. Ik weet nu wat ik heb door jullie forum.God zij dank.

Reageren

Hoe gaat het met jullie nu?

Ik heb precies wat Eva omschrijft. 5 weken terug in de nacht gehad ineens uit het niets… Ik had ervoor al wel vage klachten (wat ik nu weet mini spasmes, weet de triggers niet) maar dat kon ik toen steeds niet duidelijk uitleggen aan de huisarts… waardoor ik steeds met hyperventilatie naar huis werd gestuurd…

5 weken terug ineens dus in mijn droom gehad. Ik zat blijkbaar in mijn diepe droom en heb ik die ervaring dus erin verweven. Ik wilde ademen maar dat lukte niet, ik was er heel bewust van. Ik dacht nog ‘ik wil het de anderen niet laten weten dat er iets mis is’ daarna probeerde ik nog een keer adem te halen en weer lukte het niet. Alsof je onder water zit en adem wilt halen zo voelde dat, doodeng!!! Na de tweede of derde poging moest ik mij letterlijk over geven, ik kon niet anders.. ik zei nog in mezelf’ krijg ik nu een bde??’ en toen werd het grijs / zwart… mijn huisarts zei dat ik toen blijkbaar bewusteloos was geraakt… en toen volgde een heerlijke bevrijdende ademteug en ben toen weer automatisch verder gaan slapen…. De allerengste ervaring die je maar kan hebben… De meeste mensen gaan maar 1 x dood in hun leven nou met laryngospasme ga je elke keer dood als je dat hebt! Dan maak je elke keer dat dood gaans proces mee… :’(

Niemand begreep waar ik het over gehad. Na zelf research ben ik er zelf achter gekomen. Was dagelijks wel bij de huisarts… Ik bleek de H. Pylori (een maagbacterie) te hebben die bij mij stille reflux veroorzaakte.. Ik heb de antibiotica kuur gevolgd en zit nu nog aan de maagzuurremmers (durf er ook niet meer vanaf te komen). Het was even erger geworden toen had ik weer een keer zo’n agressieve spasme terwijl ik 3,5u lang had gewacht met liggen na het avond eten en met mijn matras wat hoger lig… dat was ook weer doodeng… maar nu is dat brandende gevoel gezakt en vannacht geen last meer van gehad…

De afgelopen 5 weken na de eerste enge nachtelijke
spasme slaap ik ook helemaal niet of slecht… uit angst dat het weer gaat gebeuren… pff het is echt slopend…
En zo beangstigend… Ik durf niet alleen te zijn, ben bang om verkouden te worden want met overgeven kan het ook gebeuren pfff, ik wil dit echt nooit meer meemaken.. ben ook aan het googlen en alles en volg psychosomatische therapie, logopedie etc Ga binnenkort naar de kno arts (durfde vorige keer niet voor zo’n kijk onderzoek bang dat het weer zou uitlokken). Maar wil toch wat weten of het echt alleen aan reflux ligt of toch door wat anders. Apneu bijvoorbeeld? En of mijn keel anatomie goed is? En of hij naar mijn stembanden kan kijken naar de reflexen? Om de oorzaak te vinden (voor zover dat kan)…

Het meeste frustrerende is dat er (nog?) geen permanente genezing is hiervoor…
Ja evt als de reflux weg is… maar ja dan zal je zal altijd toch bang zijn dat de stille reflux ongemerkt weer terug komt… Of dat de zenuwen nu blijvend gevoelig blijven in je keel voor als je een keer verkouden bent of over moet geven ofzo… En als reflux niet de enige reden is tja dan wordt het wel complexer… pfff Maakt je radeloos en je kan daardoor maar niet uit het cirkeltje komen… omdat er (nog) geen perfecte oplossing hiervoor is…

Magnesium heeft ook veel bijwerkingen toch? Ik kan er in ieder geval voor laten bloed testen.
Je voelt je zo alleen hierin.. Je denk soms ook ‘waarom heb ik dat???’ 🙁 Niet dat je wilt dat iemand anders het heeft natuurlijk maar zelf wil je het ook niet hebben…
Mijn leven staat letterlijk stil… En heb veel angst en stress… vooral als het donker wordt dan denk ik ‘O straks moet ik weer slapen, hopelijk heb ik een goede nacht…’
Je bent er dag en nacht mee bezig…

Fijn dat er een forum is. Het lijkt mij fijn om met mensen te praten die dit ook herkennen.. Die weten tenminste wat je doormaakt…
Ik hoop op goede verhalen dat jullie er al jaren geen last meer van hebben gehad! Hopelijk komen we er ooit permanent vanaf!

Ik hoor graag jullie ervaringen!

Liefs en sterkte voor jullie allemaal 🙏🏼

Reageren