What is your age and your weight?

You always can call the hospital or de Huisartsenpost for other meciation.

How mutch paracetamol and Brufen you are using now?

Zoals velen voor mij heb ik veel gehad aan deze site. Daarom ook mijn dagboekje dat ik heb bijgehouden. Ik ben nogal lang van stof dus mocht je alleen de tips willen lezen; die staan onderaan ;).
Al sinds ik me kan herinneren last van amandelstenen, snurken en vermoeidheid. De laatste maanden heel veel keelontsteking, wat onhandig is met mijn beroep waarbij ik veel praat. Doorslaggevend bij mij was het besef dat ik doorlopend een ontsteking in mijn lijf heb. Dit zorgde ervoor dat ik ondanks de heftige verhalen, toch de operatie wilde doen op 42 jarige leeftijd.
Woensdag 6 november werd ik geopereerd.
Alles ging soepel, narcose, operatie. Toen ik wakker werd voelde ik me fantastisch, alsof ik 20u aan 1 stuk had geslapen. Als dit het was...Toen ik weer terug op mijn kamer mocht, voelde ik de eerste steken al wel.
De verpleegster zei dat ik lekker wat ijswater mocht drinken. Lekker..... enthousiast nam ik een grote teug en het was als een klap in mijn gezicht.
Het ijswater deed zo een ongelofelijke pijn in mijn keel. Precies wat men omschrijft: scheermesjes in je keel. Toch bleef ze aandringen dat ik moest drinken voor het herstel. Al gauw kreeg ik een ijsje wat mij beter afging. Tranen rolden over mijn wangen en ik piepte zachtjes van de pijn (mind you: ik heb 2 hele heftige pijnlijke bevallingen gehad, dus ik weet wat pijn lijden is). Gelukkig kreeg ik een zetpil die de scherpste randen eraf haalde. Rond 17u ging ik naar huis. Ik dook meteen in bed en ging slapen. Ik sliep maar wel ook veel wakker en kermde dan: pijn pijn pijn. Van het ziekenhuis kreeg ik een pijnstilling schema: 3 x per dag 1000mg paracetomol en 4x per dag ibu, geloof ik.
Ik voelde me nog heel misselijk van bloed in mijn maag. Dat boerde ik de hele tijd op maar ik kon het ook niet opbraken, omdat ik het niet durfde. Gelukkig had ik een icepack om de nek die verlichting gaf.
Dag 1: pijnstilling (ibuprofen en paracetamol) genomen zoals voorgeschreven en nog een stuk of 10 raketjes. Deze dag kon ik alleen maar liggen in bed. In de middag bracht mijn man mij versgemaakte bottenbouillon en een wit bolletje. Dat was zo ongelofelijk lekker om iets op de maag te hebben. Daardoor kreeg ik weer meer energie en kon ik al die medicatie beter aan.
Dag 2: een prima nacht, niet megaveel pijn, medicatie genomen en steeds als ik wakker (om de 2u) werd nam ik water. Vandaag ook een omelet met fijngehakte spinazie, appelmoes en aardappelbloemkoolpuree gegeten.
Dag 3: wederom een prima nacht met veel kleine slokjes om de 2 u. Ik heb zelfs boerenkoolstampot met heel kleingesneden worst gegeten. Prikte wel dus elke slok wegspoelen met water. Ijsjes wilde ik niet meer want dat gaf veel slijm.
Dag 4: wakker geworden met helse pijnen aan mijn oren en kaken. Heb letterlijk de minuten afgeteld tot de medicatie. Wel veel kunnen eten vandaag: pastinaaksoep, een groentensmoothie, 2 pannenkoeken, een klein stukje zacht brood met kruidenboter. De korsten zijn echt zichtbaar wit en proeven metaalachtig en ruiken gewoon vreselijk. Vandaag moest ik niezen en ik dacht even dat ik van die pijn het loodje zou leggen, niet normaal pijnlijk.
Dag 5: korte nacht gehad met veel wakker worden. Veel last van mijn tong, die is heel dik alsof ik erop heb gebeten. Ook mijn neus was verstopt en ik heb last van een irritante kriebelhoest. Van ellende lig ik alleen maar in bed en zo nu en dan val ik in slaap om wakker te schrikken van de pijn. Praten lukt sinds de operatiedag nauwelijks.
Dag 6: pittigste nacht tot nu toe. Veel wakker en pijn aan linkerkant vd tong uitstralend naar oren. Veel hoest waardoor slapen moeilijk gaat. Rond 5 uur ging het niet meer en pijnstilling mocht pas om 8u. Ijsblokjes gezogen wat erg goed hielp. Wel havermout en spinazie gegeten, alles prikte maar ik moest op krachten komen. Nadat ik mijn ochtendmedicatie nam ging het beter. Douchen, haar wassen, bed werd verschoond en een paar hele goede uurtjes gehad. Klein stukje croissant, omelet spinazie en bottenbouillon gegeten. Knapte meteen heel stuk op. Wonden lijken ook iets minder heftig waardoor drinken veel beter ging. In de middag nog even geslapen, helaas weer veel hoest. Kwart bapao gegeten, was echt zalig.
Dag 7: redelijk geslapen, gevoel dat er wat korsten weg waren, meer slikruimte. Om de 2u wakker voor water. Om 6:30 wakker met pijn aan linkerkant van mijn gezicht uitstralend naar oren en kaak. Icepack en blokjes genomen. Hele dag pijn aan de rechterkant, gevoel dat de korst loskomt maar nog niet los is. Vandaag wortel zoete aardappel en aardappelpuree gegeten en een selderij, komkommer spinazie juice genomen. Pijn was gedurende de hele dag aanwezig. In de avond wat minder en dus een halve wrap met guacamole en gehaktsaus kunnen eten. Al dit eten gaf me een boost waardoor ik zelfs even beneden heb opgeruimd. Rond 20u wel weer wat meer pijn.
Dag 8: oke nacht, linkerkant stekend pijnlijk. Elke 2 uur wat gedronken maar wel goed geslapen. 7u was ik echt wakker en was het toch weer aftellen tot medicatiemomentje. Ik kan weer een zin mompelen en voel me ook beter om uit bed te komen. Voel de wilskracht en levensenergie terugstromen ,hahha. Ik heb een hele dag beneden gelegen en mee gegeten met mijn gezin aan tafel. Stampot met wortel aardappel en zoete aardappel. In de avond kwam de pijn vooral weer links terug. Maar ik kon goed blijven doordrinken.
Dag 9: best wel diep geslapen in de nacht, om de 3 u wakker voor water. Pas in de ochtend rond 7.30 pijn. Voor het eerst een ommetje buiten gemaakt en dumplings, pizza en groenten gegeten.
Dag 10: voor het eerst 4 uur geslapen. De linkerkant ziet er beter uit, mijn huig hing helemaal naar beneden en komt nu langzaam weer omhoog. Ik probeer weer hele zinnen te zeggen en heb vandaag de afwasmachine zelfs uitgeruimd. Ik merk dat ik moe ben maar ik probeer ook de medicatie af te bouwen en ben gestopt met ibuprofen. Ik eet een zachte wrap met veel groenten en guacamole.
Dag 11: volgens mijn man kijk ik nu pas weer normaal uit mijn ogen😂 ik eet weer mee met mijn gezin en merk dat al dat in bed liggen ook slecht voor mijn lijf is geweest. Alles is stram en stroef.
Pas na 12 dagen merk ik dat de heling echt inzet. Ik heb nog een week vrij omdat praten bij mij nog veel pijn doet. Mijn verhaal is wel lang genoeg dus hieronder de tips als je de korte versie wil lezen:
Tips:
-altijd een bak met ijsklontjes naast je bed, hierop zuigen zodat je verdoofd wordt en geen pijn hebt
-tijdens het slapen kwijlde ik veel dus had ik een handdoek naast het bed
-icepacks zijn zoo fijn en verkoelend
-blijf elke ochtend en avond je tanden poetsen en koop een keelschraper, zo haal je een deel van de viezigheid weg.
-iedere dag douchen, zo bleef ik me fris voelen.
-als dit lukt; blijf groenten en gezonde dingen eten. Als is het maar een smoothie. Zonder al dit eten was dit me nog zwaarder gevallen, ook omdat de medicatie je maag/darmen helemaal in de war maken.
-zorg aub dat er iemand voor je zorgt. Ik had dit NOOIT gered zonder de hulp van mijn man. Bij ieder is het verschillende maar als je op leeftijd bent en kinderen hebt, heb je echt hulp nodig.
-neem zeker twee weken ziekteverlof. Als je eerder beter bent, kan je altijd nog gaan werken.
-eet zo min mogelijk zuivel en suiker, dit ivm je wondheling.
Succes aan iedereen die hier nog doorheen moet en het klopt; het wordt echt beter!

Inmiddels 2,5 wel geleden zijn mijn amandelen verwijderd.
De eerste 3 dagen vielen mee maar bij dag 4 begon de ellende. Veel slijm, kriebelhoest, niet meer kunnen drinken van de pijn, hoofdpijn en oorpijn. Ook heel erg misselijk van de oxicodon (spugen).
Dezelfde dag kreeg ik een behoorlijke nabloeding waardoor ik met spoed opnieuw moest worden geopereerd (nachtje ziekenhuis).
Helaas waren de dagen daarna niet heel veel beter. Eten was een drama en m’n nieuwe medicijnen maakte de misselijkheid alleen maar erger. Ik stond voor de keuze: of misselijk zijn en constant spugen of veel pijn en misschien wel wat kunnen eten. Ik koos voor het tweede maar dat was ook niet fijn.

Na +- 12 dagen (na de nabloeding) ben ik eindelijk weer langzaam aan het opknappen. Ik ben er nog niet en doe nog wel erg rustig aan.
Ik baal wel dat ik bijna geen eten/drinken proef. Dit vindt ik wel een heel groot nadeel. Inmiddels ook een aantal kilo lichter.

Bedankt voor het delen van jullie ervaringen. Vandaag 5e dag post OK en het is de meest pijnlijke dag sinds de OK. Praten en slikken zijn erg pijnlijk ondanks de pijnstillers 4x daags 1000 paracetamol, 2x daags celecoxib 200 mg, tramadol 50 mg z.n. Eten gaat nauwelijks. Net een paar hapjes lauwe groentesoep gehad, dat smaakte best oké.
Fijn om te lezen dat mijn herstel niet heel anders verloopt dan dat van jullie en ik mijzelf kan voorbereiden op nog +/- 2 dgn flinke keelpijn. Het fijne is…… ik weet dat het weer over gaat en goed komt.

Ik heb deze operatie ervaren als het meest pijnlijke wat ik ooit in mijn leven heb gehad of ervaren!!!
Ik heb dag 1-2-3 niet veel pijn gehad 3/10
Maar dag 4-5 waren een stuk erger 8/10
Dag 6-7 waren 10/10
Heb tot de dag van vandaag dag 8 nog niet echt iets kunnen eten , probeer wel flink te drinken maar wat doet dit pijn zeg!
Ziekenhuis gebeld voor zwaardere medicatie maar dit kreeg ik niet omdat ik de zwaarste pijnstilling heb die ik kon krijgen. En dan moet je uitzingen…
Ik heb vanaf dag 3 elke dag gehuild tot ik in slaap viel, de narcose was me opzich wel mee gevallen maar daar kwam ik ook zo emo uit.
Mijn tips zijn pannekoeken eten en water drinken en die coolpacks tegen je keel is echt HEEEEERLIJK! Daar heb ik echt goed van geslapen!
Vandaag net wakker geworden dag 8 niet zoveel last meer met slikken wel oorpijn nog en het bloed wel in mijn keel maar erg matig en weinig dus denk dat de korsten eraf gaan nu.
Ik wil iedereen bedanken met het delen van jullie ervaringen hier heb ik wel veel hoop van gekregen! Gelukkig herkende ik me wel in veel dingen dit gaf me ook motivatie om weer wat beter te voelen!

Ik wil wel zeggen tegen de mensen die twijfelen over deze operatie DENK HEEEEEEL GOED NA voor je dit doet want als ik terug kon in de tijd had ik dit niet gedaan ondanks dat ik zoveel keelontstekingen heb gehad in een paar maanden tijd!

Mijn verhaal inclusief nabloeding en 2e operatie. Hoop hiermee toch mensen gerust te kunnen stellen of in ieder geval informeren.

Dag 1: dinsdag. operatiedag. Mocht al snel naar OK en alles was helemaal goed gegaan. Na de operatie had ik even een scherpe pijn maar die was ook weer snel weg met een ijsje en paracetamol via infuus. Die dag geen pijn gehad en alleen ijsjes gegeten. Kleine nabloeding rechts gehad maar was opgelost met koud water en coolpack.

Dag 2. Woensdag. Begonnen met 3 keer per dag naproxen 220 en 4x paracetamol 1000mg via liquid caps. 1 tip haal de smelttabletten van roter dat was echt veel beter vanaf dag 5. Geen pijn gehad deze dag en nogmaals alleen ijsjes gegeten en veel koud water gedronken. Ook icepack om mijn keel regelmatig nog.

Dag 3. Donderdag. Geen pijn nog steeds. Deze dag poffertjes geprobeerd maar die waren iets te droog. Toch maar knijp fruitjes gepakt en savonds een kabbeljauwfilet, dat was echt lekker en heel zacht.

Dag 4. Vrijdag. Zelfde als donderdag maar dan wel poffertjes gegeten. En dus kabbeljauwfilet en knijpfruit.

Dag 5. Zaterdag. Overdag nog het zelfde, savonds/snacht begon de hel. Enorm pijn vooral hij het slikken maar toch wel constant aanwezig ook. Paracetamol hielp eventjes, maar bij naproxen voelde ik geen verschil. Ik heb een hoge pijn grens maar dit was wel heftig. Ondanks dat kon ik wel positief blijven en denken eventjes doorzetten, hopelijk duurt het niet te lang.

Dag 6. Zondag. Helse pijn de hele dag. Ondanks die pijn toch met tranen in mijn ogen knijpfruit naar binnen gewerkt. Daarna smiddags het zelfde met de poffertjes en savonds het visje. Vreselijk was dat. Maar wilde koste wat het kost voeding in mijn lijf hebben voor het herstel. De nachten waren ook lastig maar wel kleine beetjes kunnen slapen al die tijd. En vanaf dag 1 elke 2 uur de wekker.

Dag 7. Maandag. Helaas nog exact het zelfde als de zondag.

Dag8. Dinsdag. Precies een week na de operatie. Ik lig snachts in bed en kon voor het eerst echt niet slapen van de pijn. Opeens toen ik toch in slaap dommelde moest ik hoesten uit reflex rond 4:00. Ik merkte dat de pijn weg was, 1 seconde dacht ik heerlijk. Tot ik bloed voelde (weer rechter kant) . Ik weet niet of het hoesten de bloeding heeft veroorzaakt of het hoesten al kwam door het bloed. Ik voelde het echt achter in mijn keel lopen en probeerde zoveel mogelijk uit te spugen. De spoed gebeld en moesten meteen komen. Eenmaal daar probeerde ze met plaatselijke verdoving het bloed te stelpen. Dit lukte even een beetje, maar ging daarna weer vlotjes door.
Ik kreeg een vieze bloedprop in mijn kond door al dat bloed die ze nuet weg konden halen, uiteindelijk moest ik daarvan kokhalzen waardoor die via mijn mond er toch uit ging. Daarna had ik het ergste gehad. Ik werd opgenomen en de KNO arts kwam naar het ziekenhuis. Toen ben ik dus met spoed nog eens geopereerd. De KNO arts gaf aan dat het herstel maar 1 dag lsnger zou gaan duren hier door. Maar de zusters zeiden weer 2 weken. Dat was wat verwarrend. Maar 2e operatie was goed gegaan. Bloedproppen verwijderd en bloedvaten dichtgebrand. Beetje pijn weer bij het wakker worden maar dat was het zelfde verhaal dan dag 1. Dinsdag als een gek mijn nek de hele tijd gekoeld, non stop ijsjes gegeten en koud water. Bij mij vooral uit angst voor nog een bloeding en is natuurlijk goed voor de keel.

Dag 9: woensdag. Vandaag typ ik dit. Ik heb nu alleen nog paracetamol en dat is tot nu toe goed te doen. De andere kant waar geen bloeding zat is al een eind geheeld. En de bloeding kant ziet er ook goed uit. Weinig pijn gelukkig. Alleen snachts even bij de eerste slokjes die ik telkens nog steeds om de 2 uur pak. Ik ben benieuwd naar mijn verdere herstel maar het lijkt de goede kant op te gaan.

NSAIDS kunnen bloeding kans van 2-5 procent naar 6-15 procent brengen. Niet om je bang te maken want al met al was het gewoon schrikken maar makkelijk op te lossen. Maar wel iets om in je achterhoofd te houden. Weet natuurlijk niet of het zonder de NSAIDS ook gebeurt was. Ik denk het wel aangezien ik op dag 1 ook bloedde aan deze ksmt. Maar wilde het toch even benoemen.

Veel succes en beterschap allemaal mocht je nog moeten of ook in herstel zitten

Aanvulling vorige post

Pijnschalen

Dag 1. 2/10
Dag 2. 2/10
Dag 3. 2/10
Dag 4. 2/10
Dag 5. 5/10 en ‘s avonds 10/10
Dag 6. 10/10
Dag 7. 10/10
Dag 8 10/10 tot de bloeding toen (denk ik door warme bloed in mijn keel) 2/10
Dag 9 2/10 met af en toe nog scheuten van 8/10 aan de kant waar geen bloeding zat.

Heb zelf ook echt op dag 5 tot en met 8 flink spijt gehad. Nu heb ik het idee dat het eindelijk de goede kant op gaat. Hopelijk is het snel genezen.

Hallo,

Ik zit nu op dag 11 na mijn operatie. En ik vond het behoorlijk pittig en tegenvallen.... Ik had erg grote amandelen die erg veel ontstoken waren en daarom moesten ze verwijderd worden. Ik zal mijn ervaring delen.

Dag 1 (dag van de operatie):
Ik was ontzettend angstig voor de operatie. Nog nooit geopereerd. Dus ging er heel gestresst in. Toen ik wakker werd viel de pijn mij echt alles mee. Wel enorm dikke keel, dat voelde ik gelijk en mijn stem klonk ook zo. Maar had morfine gehad tijdens de OK, en dit was wel lekker qua pijn. Ik was we wat misselijk geworden door de morfine , maar had daarvoor gelijk wat in mijn infuus gehad. Wel heel slap op me benen. Toen na de hele dag eindelijk naar huis en was heel moe. De nacht wel erg onrustig geslapen, maar kon daardoor wel de hele nacht slokjes water met ijs nemen. Dat hadden ze ook geadviseerd.

Dag 2: smorgens wakker en werd helemaal flauw in mijn hoofd en heel erg misselijk. Gelukkig niet gespuugd. Maar mijn man moest mij wel even naar de wc brengen zodat ik niet flauw zou vallen. De pijn was wel aanwezig maar overigens nog best prima te doen! Wel moeilijk praten en hele dikke keel. Weinig tot niks gegeten (water met ijs en ijsjes en wat van die kinder knijpfruitzakjes geprobeerd en gepureerde pompoensoep, maar dat was eigenlijk geen succes.)

Dag 3: de pijn werd al wat erger, de nachten werden al wat moeilijker. Veel wakker snachts en slecht slapen. Je voelt ontzettend veel in je keel. Dat is absoluut niet prettig. Veel ijs, veel water met ijs en veel pijnstillers is het enige wat helpt.

Dag 4: de pijn neemt toe... de nachten worden heftiger en de dagen ook vervelender. Ik moest echt mijn pijn medicatie op pijl houden. Alleen dan was het te doen. Maar elk keer het laatste uurtje voordat ik weer een diclofinac mocht was echt afzien. Eten ging ook nog helemaal niet. Maar toch wel wat boullion geprobeerd en aardappel purree. Maar eigenlijk na een paar hapjes was ik daar wel klaar mee.

Dag 5: ze zeggen de beruchten dag, maar helaas was dit nog niet het hoogtepunt voor mij. Deze dag was wel echt een stuk zwaarder. De nachten wist ik niet meer hoe ik moest liggen van de pijn. Vooral veel zo veel mogelijk rechtop geslapen omdat het dan beter te doen leek. Het was echt alsof het messen waren in me keel en het straalde uit naar mijn oren. Zo was dag 6 en 7 ook nog! Eten was wederom niet te doen, ik probeerde van alles, want mega honger. Maar ik kreeg het gewoon niet weg.

Dag 8: contact opgenomen met de poli, of het normaal is dat het nog steeds niet minder werd de pijn! Ik was er echt helemaal klaar mee. Ik kreeg te horen dat ze flink groot waren dus dat dit zeker het geval kon zijn. Maar dat het nu als het goed is wel echt beter zou moeten gaan worden.

Nou dit gebeurde op dag 9 overdag pas en dag 10 ook snachts eindelijk!!

Ik moet zeggen dat ik nu op dag 11 zit en ik nu kan zeggen; de pijn is dragelijk. Ik neem nog wel maximaal pijnmedicatie. Maar ik hoop dit wel aankomende dagen af te gaan bouwen. Heb nog wel last van mijn kaak, oren en spieren in de hals. Maar dit vind ik allemaal niet zo erg!

Sinds dag 10 kan ik ook weer (eindelijk) een beetje wat eten. En dan vooral nog hele zachte dingen. Maar het is fijn om weer iets in mijn maag te hebben.

Ik zei op dag 9; nee ik zou dit echt nooit hebben gedaan als ik wist hoeveel pijn dit allemaal deed. Aan de andere kant gaven die amandelen ookal jaren klachten op en af. En ik was daar ook continu ziek van. En nu ben ik daar wel van af.

Maar ik vond het totaal geen meevaller... en ben echt blij dat ik nu (hopelijk) het ergste achter de rug heb! Dus ik wens iedereen die nog moet heel veel succes! Overigens heb ik zelf bewust niet te veel verhalen erover gelezen op voorhand. Maar misschien zijn er mensen die het wel kan helpen.

Wel nog een tip!
Ik nam vitamine kauwtabletten! Davitamon weerstand kauwtabletten.
Kleine stukjes afbijten en even goed klein kauwen en dan met een slokjes water doorslikken. Geen idee of het werkt maar aangezien je ook niks eet, helpt het misschien wel iets.

Ik ben 67 en ik heb een week geleden mijn amandelen, iets van mijn tong en lymfeklier rechts laten verwijderen. Ik ben alleenstaand en mocht daarom 2 dagen in het ziekenhuis blijven. Mijn ervaring is in tegenstelling tot anderen vrij positief. De eerste 2 dagen heb ik goede pijnmedicatie gehad. Ik had wel wat pijn maar minder dan bij een keelontsteking. Daarna 4x paracetamol en 3x ibuprofen. Ook nog een verdovende vloeistof om 4x mee te gorgelen. Ziekenhuis adviseerde mij om de medicatie heel stipt te nemen om zo geen pieken van pijn te krijgen. Klopte helemaal en ik heb natuurlijk wel wat pijn gehad maar heel doenbaar. De eerste 3 dagen heb ik de hele dag en nacht water gedronken en als maaltijd pudding, ijsjes en andere koude dessertjes gegeten. Op dag 4 ben ik thuis in de middag een gemixt lauw prakje gaan eten en dat ging zonder pijn en was best lekker na al die pudding. Het enige onaangename is wel dat je het gevoel heb dat er iets korreligs in je keel zit en dat blijft, volgens mij, tot het slijmvlies genezen is. Ook in de nachten liggend slapen was geen optie omdat mijn keel dan dichtsloeg of ik moest hoesten. Zittend een beetje slapen, tv kijken en bij een kriebelhoest een ijsje eten was een goede oplossing. Dit was ongemakkelijk maar ik had nauwelijks pijn.
Ik heb de beruchte 5e of 7e dag niet ervaren. Wel eet ik op dag 12 mijn lauw middageten nog altijd gemixt en mijn brood zonder korsten. Het is bij goed combineren best lekker en heel zacht voor de herstellende keel. Op de plaats van de verwijderde lymfeklier voel ik nog wel een lichte pijn.
Op dag 10 werd ik wakker met een soort pijnlijke kramp in mijn keel alsof ik een te grote slok water had genomen. Even opgezocht en dit blijken de spieren in de nek te zijn. Rustig elke dag de oefeningen doen (die op internet te vinden zijn) en sindsdien ook geen last meer. Ik zag er wel tegenop juist door de ervaringen van anderen over de verschrikkelijke pijn. Mijn ervaring is dat als je de adviezen van artsen heel goed opvolgt het soms ook reuze kan meevallen. En vooral rustig blijven en niet paniekeren als je pijn voelt, maar een oplossing zoeken, is volgens mij ook heel belangrijk.

Verslag: Ervaring met een Amandeloperatie

Ik ben een man van 30. De week voor mijn operatie had ik nog een amandelontsteking, en twee weken daarvoor weer een. Mijn amandelen waren regelmatig ontstoken, met witte vlekken erop, en ik was er telkens 5 tot 6 dagen zoet mee. Ik was er helemaal klaar mee, al vond ik wel dat de artsen vrij snel besluiten om ze te verwijderen. Maar goed, op een gegeven moment wilde ik ze er echt zo snel mogelijk uit hebben.

De week voor de operatie had ik dus nog een ontsteking, maar mijn koorts was inmiddels gezakt. Door de ontsteking was ik een week gestopt met roken, na 15 jaar lang een vaste roker te zijn geweest. Sinds de operatie en die laatste ontsteking heb ik niet meer gerookt, en ik ben van plan dit vol te houden. Deze ervaring, samen met het regelmatig ziek zijn, heeft mijn ogen geopend: ik moet echt gezond gaan leven. Anders is het leven niets waard.

Dag 1: De Operatie

Ik was zenuwachtig, zoals velen. In het ziekenhuis was het wachten het ergste. Eenmaal aan de beurt werd ik aan de monitoren gehangen, en daar ontdekten ze dat mijn hart een lichte afwijking had. Dit werd gecontroleerd met een ECG. Met zes zusters om me heen voelde ik me net een VIP, maar eerlijk gezegd maakte dit me alleen maar zenuwachtiger.

Op de OK kwam de arts binnen, en ik vond haar eerlijk gezegd erg knap. Dat hielp wel tegen de stress. Ik zei tegen haar: "Haal ze er alsjeblieft uit, ik ben er klaar mee." Ik vroeg ook of ik mijn amandelen mocht houden, en dat mocht! Misschien een beetje luguber, maar ik vond het grappig. De arts wilde het zelfs voor me regelen, en nu staan ze in een potje met conserveermiddel thuis. Geen idee of dat mag, maar prima.

De verdoving werd toegediend, en voordat ik het wist, was ik weg. Toen ik mijn ogen opendeed, voelde ik me opgelucht. Ik was nog half high van de verdoving, maar voelde me goed. Slapen vond ik het spannendst, omdat ik een controlfreak ben. In een vrolijke bui begon ik direct tegen de verpleging te praten. Ik kreeg een ijsje en mocht al snel naar de andere herstelafdeling, omdat ik vrij snel uit mijn roes kwam.

Mijn keel voelde direct niet lekker aan, en slikken ging moeilijk. Het eerste ijsje smaakte nog goed, maar daarna werd het vervelend door de slijmproductie. Koud water met ijs in kleine slokjes was het beste. Veel slikken en forceren om te slikken helpt enorm.

Na een paar uur observatie mocht ik naar huis. Ik pakte een taxi en dronk thuis de hele dag alleen maar ijswater. Pijnstilling genomen en lekker gaan gamen – echt een aanrader! Je moet iets doen waardoor je niet focust op de pijn. Een Netflix-serie werkt denk ik minder goed, je moet echt afleiding hebben. Gamen hielp bij mij enorm.

Ik was verbaasd hoe goed ik sliep. Wel werd ik ’s nachts wakker, nam twee paracetamol opgelost in water (vies, maar beter dan kauwen) en sliep weer door. In totaal sliep ik zeven uur lang.

Dag 2: Verrassend Goed

Gek genoeg voelde ik me goed. De pijn was er, maar met pijnstilling goed te handelen. Ik had zelfs genoeg energie om de keuken schoon te maken. Ik dacht echt dat ik de horrorverhalen was ontsprongen, maar te vroeg juichen is ook een valkuil.

Ik heb veel gebeld met familie, maar merkte dat veel praten het erger maakte. Die avond sliep ik relatief goed.

Dag 3: Energie Weg

Qua energie was dit de zwaarste dag. Ik had overal spierpijn, vooral in mijn borst en nek. Ik heb de hele dag gegamed om me af te leiden. Diclofenac hielp goed, maar ik merkte wel wat bijwerkingen van de pijnstilling.

Dag 4: Futloos

Mijn familie kwam toevallig klussen, maar ik had echt geen energie. Toch ben ik koppig en ging ik gewoon door. Doordat ik weinig at, voelde ik me futloos. Dat was het ergste. Mijn moeder bracht soep mee, en hoewel eten pijn deed, forceerde ik het naar binnen. Daarna direct pijnstilling genomen.

Mijn tip: eet zoveel mogelijk in korte tijd, zodat je daarna je keel rust kunt geven. Pijn is vervelend, maar met eten voel je je beter en herstel je sneller.

Dag 5: Verbetering

Ik merkte dat het beter ging. Ik kon mijn kaak weer beter openen, maar mijn tong deed nog veel pijn. In mijn keel zag ik nog steeds een witte laag, maar het werd minder. Wat een ruimte in mijn keel ineens! Ik snap nu waarom mijn lichaam altijd zo moe was – die grote, constant ontstoken dingen zaten me gewoon in de weg.

Ik kon eindelijk weer mijn tanden poetsen en flossen. Omdat mijn tong minder goed functioneerde, moest ik extra opletten op mondhygiëne. Ook had ik het gevoel dat een zenuw in mijn tong geraakt was, want het voelde vreemd, alsof hij sliep. Gelukkig werd dit elke dag minder.

Dag 6: Stukken Beter

De pijn werd veel minder. Ik hoefde nog maar één keer per dag Diclofenac te nemen in plaats van drie keer. Mijn tong bleef gevoelig, wat ik het vervelendst vond. Morgen ga ik weer aan het werk – benieuwd hoe dat zal gaan. Ik ben nog snel moe, waarschijnlijk omdat ik niet aan mijn 2500 kcal per dag kom en nog herstellende ben.

De pijn is nu vooral zeurend: een 2/10 als ik niet eet en een 5/10 vlak na het eten. Ik schat dat het nog een week duurt voordat alles volledig genezen is.

Tips

IJSWATER, IJSWATER, IJSWATER! Kleine slokjes uit een beker vol ijs, zodat het zo koud mogelijk blijft.

Pijnstilling spiegelen (om de 6-8 uur nemen).

Zet pijnstilling ’s avonds klaar. Word wakker, neem 2 paracetamol, drink ijswater en slaap weer door.

De eerste dagen toch ijsjes eten voor wat calorieën.

Op dag 3-4: Ben & Jerry’s Cookie Dough – veel calorieën en makkelijk te eten.

Eerste dag: bouillon drinken voor zoutinname.

Tweede en derde dag: scrambled eggs zonder brood (5-6 eieren per keer).

Eet zoveel mogelijk in korte tijd, zodat je keel daarna weer kan rusten.

Zorg voor afleiding! Gamen helpt enorm. Netflix of series zijn minder goed, omdat je dan meer op de pijn gaat letten.

Conclusie

Al met al viel het me reuze mee. Ik heb geen last gehad van nabloedingen of extreme pijn. De tweede dag was het zwaarst, maar rustig aan doen helpt.

Mijn lichaam voelt opgelucht en blij dat die ontstoken amandelen eruit zijn. Hoe gek het ook klinkt, dit was echt de juiste keuze.

IJSWATER, IJSWATER, IJSWATER! Voor wie dit leest: succes! Het is geen fijne ervaring, maar ik zou het zo weer doen.

Hallo ik ben yara 17jaar,
En ik moet binnenkort mijn keelamandelen laten verwijderen?
Heeft er iemand tips? Want mijn dokter vertelde wel dat het heel veel pijn ging doen.

Toen ik 23 was heb ik ook mijn keelamandelen laten verwijderen. Echter, na een week hel ervaren te hebben waar de paracetamol en andere pijnstilling maar minimale verlichting gaf, ging de dichtgeschroeide wond op dag 7 open en ben ik 'sochtends vroeg naar de SEH gegaan bij het ziekenhuis in Amersfoort. Na meerdere uren daar gewacht te hebben werd ik uiteindelijk geholpen door een mevrouw die het passend vond om er ter plekke maar wat aan te doen omdat de wonden in mijn keel schijnbaar niet helemaal goed aan het helen waren.
Na een paar minuten kwam ze terug en besloot ze de wonden in mijn keel (mind you, zonder enige verdoving of waarschuwing van extreme pijn) met een tang één voor één open te trekken. Mijn lichaam ging in shock, mijn zicht ging op zwart,

Ik ben inmiddels 30 jaar oud, en tot op de dag van vandaag heb ik in mijn leven nooit zo'n extreme pijn ervaren als die dag. Ik zal ook nooit begrijpen waarom ze in het Meander in Amersfoort die dag zo'n ingreep zonder enige vorm van verdoving hebben uitgevoerd.

Waneer zijn jullie weer begonnen met werken zit nu op dag 8

Waneer zijn jullie weer begonnen met werken na verwijderen van keelamandelen