Mijn vader gaat nooit naar de huisarts.
Al 10 jaar lang zien wij de symptomen van vergeetachtigheid dat steeds erger wordt.
Vroeger merkte je het bijvoorbeeld door dat hij mij verbood om op vakantie alleen te gaan omdat ik 16 jaar volgends hem was...terwijl ik al 20 was.
Agressie was heel erg hoog en als je een bord of glas liet vallen in de keuken kwam hij schreeuwend en vloekend op je af gerent vanuit de woonkamer.
Hij vergat waar hij dingen had neergelecht enz.

Nu is het steeds meer aan het verergeren.
Ik en mijn zus zijn uit huis en mijn moeder begint het nu pas steeds meer te merken omdat ze alleen met hem is.
de symptomen van nu zijn dat hij helemaal niet meer of zelden agressief is.
hij is meer onverschillig of zeer emotioneel (maar laat het emotionele dan niet merken, alleen zie je het wel aan hem)
Als ik op bezoek ben en iets op tafel leg dan pakt hij het zonder dat ik het zie van tafel en verplaatst het.
Als ik dan na 2 a 5 min vraag waar het gebleven is dan weet hij dat niet en heeft hij niks gezien zegt hij.
Spullen verdwijnen dus of belanden in de prullenbak.
je krijgt meerderen malen de zelfde vragen.
Je lecht hem iets uit en dat moet zo'n 4 x en pas als je gefrustreerd reageerd en zegt dat je dat al vaak genoeg hebt gezecht vraagt hij het niet meer en zie je een lege blik in zijn ogen.
Dingen over bijvoorbeeld de computer die hij mij vroeger allemaal heeft geleerd weet hij nu niet meer en vraagt hij aan mij.
Logica is verdwenen.
Hij blijft uren bezig met iets en snapt maar niet dat het niet lukt terwijl er hele simpele logische manieren voor zijn alleen hij ziet ze niet meer.
Praat steeds meer in zich zelf ook waar anderen bij zijn.
of hij zegt iets en je vraagt wat zei je? dan weet hij het niet zo goed meer.
Ook vergeet hij wat hij gegeten heeft. en zo nog wat kleine dingen.
Hij sluit zich af van de buitenwereld.
En verteld het zelfde verhaal meerdere malen tegen de zelfde persoon op 1 halve dag.

Omdat hij niet naar de huisarts gaat en hij blijft beweren dat er niks mis met hem is,
Vragen wij ons af wat voor vorm dit is en hoe er mee om te gaan.
En hoe krijgen we hem toch bewust van het feit dat het niet goed gaat.

Laat ik het zo zeggen.
Mijn moeder heeft 1 week in het ziekenhuis gelegen.
En hij deed erg onverschillig terwijl het hem wel emotioneel maakten.
Ze was er namelijk 2x bijna niet meer geweest.
Ook at hij niet goed of vergeten hij te eten en de tijd.
En verzorgd zijn eigen zelde.
hij vergeet bijvoorbeeld wanneer hij voor het laatst gedouched heeft.
Als mijn moeder er niet meer is dan weten we niet wat we moeten doen en hoe we er mee om moeten gaan.
Aangezien hij geen diagnose kan krijgen zolang hij niet zijn eigen laat onderzoeken.
HELP ons a.u.b met wat duidelijkheid te verschaffen.
Vele informatie over bijvoorbeeld dementie zeggen allerlei anderen dingen.
En we komen er niet uit.

Hij is overigends pas 58 en al meer dan 10 jaar zijn er verschillende symptomen

Als de klachten met 48 jaar zijn begonnen was dat dus wel heel vroeg.
Welke vorm van dementie?
Moeilijke vraag. waarschijnlijk Alzheimer.Maar zekerheid kan alleen een onderzoek geven.
Een andere mogelijkheid zou een CVA kunnen zijn. Maar ook hiervoor geldt dat alleen een onderzoek duidelijkheid kan geven. Ik zou je willen aanraden een gesprek met de huisarts te hebben van je vader over de situatie.
Het heeft weinig zin op dit moment, om daar met je vader zelf over te praten omdat hij zelf geen problemen ziet of niet wil zien.

Heel erg bedankt voor je advies Tandor! We nemen het mee bij het brain stormen.

(Vorm van) autistisch gedrag?

Wat ontzettend vervelend voor jullie. Op het moment zit ik in het zelfde schuitje met mijn vader. Ik ben 26 en woon alleen bij hem en ik herken je verhaal zo erg. Wij hebben ook nog geen diagnose en ik denk dat dat soms nog het meest vervelend is. Sterkte voor jullie
Gr esther

Ik herken je verhaal zo, bij mijn vader begon het al toen hij nog maar 55 jaar was, hij had vasculaire dementie.
Ga inderdaad zelf naar de huisarts en vraag of die om jullie naar een indicatie team te verwijzen, die bestaan uit een maatschappelijk werker, psycholoog enz. die komen op visite thuis en bekijken de situatie.
Die weten heel goed hoe ze met je vader om moeten gaan.
Je vader kan dan om te beginnen bv 1 of 2 dagen in de week naar de dagbehandeling. Hij wordt dan opgehaald en thuisgebracht. Voor hem zelf om zijn geheugen wat te "trainen" en om je moeder te ontlasten.
Zo raakt je vader langzaam aan de situatie gewend.
En zal hij in een later stadium toe staan om bv een hersenscan te laten maken of andere testen te doen waaruit blijkt dat er dementie in het spel kan zijn.
Deze fase is het moeilijkst voor je vader, hij weet dat er iets niet klopt en hij beseft dat hij de grip kwijt raakt, deze periode is het moeilijkst voor hem.
Als het vordert geven ze zich meestal makkelijker over, en worden meestal gemoedelijker en rustiger.
Heel veel sterkte toegewenst.

Ester, ik zag je reactie over de diagnose v dementie, bij mijn vader begon het al toen hij nog maar 55 jaar was, hij had vasculaire dementie.
Ga zelf naar de huisarts en vraag die om je naar een indicatie team te verwijzen, die bestaan uit een maatschappelijk werker, psycholoog enz. die komen op visite thuis en bekijken de situatie.
Die weten heel goed hoe ze met je vader om moeten gaan.
Je vader kan dan om te beginnen bv 1 of 2 dagen in de week naar de dagbehandeling. Hij wordt dan opgehaald en thuisgebracht. Voor hem zelf om zijn geheugen wat te "trainen" en om jou te ontlasten.
Zo raakt je vader langzaam aan de situatie gewend.
En zal hij in een later stadium toe staan om bv een hersenscan te laten maken of andere testen te doen waaruit blijkt dat er dementie in het spel kan zijn.
Deze fase is het moeilijkst voor je vader, hij weet dat er iets niet klopt en hij beseft dat hij de grip kwijt raakt, deze periode is het moeilijkst voor hem.
Als het vordert geven ze zich meestal makkelijker over, en worden meestal gemoedelijker en rustiger.
Heel veel sterkte toegewenst.
gr. Agnes