Ik heb sinds 2 jaar last van een licht gevoel in m’n hoofd, pijn linkerkant borst en hartkloppingen. sommige periodes meer last dan andere. Deze week was bijvoorbeeld weer een hele slechte week (was niet perse aanleiding voor, dus geen stress oid).

er is om deze reden 1.5 jaar geleden een hartfilmpje gemaakt en die was goed. Later een holterkastje gekregen in het weekend en ook daar kwam niet heel veel uit behalve af en toe een extra hartslag.

Ik blijf alleen bang dat er toch iets mis kan zijn, ondanks dat die kans eigenlijk heel klein is. (Gezond gewicht, cholesterol was goed, geen hoge bloeddruk, geen hoge hartslag in rust, geen roker). Maar waarom heb ik dan toch die klachten? Aan de ene kant denk ik ‘kom op, laat het rusten’ en aan de andere kant denk ik ‘wat als’. Ik bedoel je wil ook geen risico’s nemen als het je hart aangaat. Er is nooit een echo gemaakt of een inspanningstest oid.

Hartkloppingen heb ik voornamelijk tijdens het douchen trouwens. Ik weet niet of dat nog iets zegt? Aan de ene kant wil ik terug naar de huisarts gaan, maar aan de andere kant denk ik misschien dat het meer een angststoornis is? Ik ben wel snel geneigd bang te zijn voor ernstige dingen als ik me lichamelijk niet goed voel.

doe dan eens de testen op:
https://www.dokter.nl/angststoornistest/
https://www.dokter.nl/hyperventilatietest/

Reageren

Het probleem is alleen dat angsklachten en hartklachten zoveel elkaar lijken. Hoe weet ik nu zeker of het idd om angst gaat?!

Reageren

Dat kun je weten omdat je onderzoeken hebt gehad voor je hart waar verder niets bijzonders uitkwam

Reageren

Dit is heel herkenbaar.
Ik had in februari 2019 een moment dat ik heftig begon te zweten tijdens het bankzitten. Dat vond ik heel vreemd en vlak daarna leek het wel alsof m’n hart vreemd deed. Ik heb 112 gebeld nadat ik bewustzijn verloor en mijn lippen blauw werden (gehoord van getuigen). Toen de ambulance 5 minuten later arriveerde was alles weer normaal en zagen ze niks verontrustend op de ecg. Wel zieden ze dat er iets te zien was maar niet precies wat het was. Aan de hand van mijn verhaal was de conclusie dat ik waarschijnlijk een hartritmestoornis had die zichzelf corrrigeerde.
Er werd uitgelegd dat 1 op de 3 mensen dit wel eens meemaken in hun leven en dat ik er niet al te veel aan moest denken. Ik heb toen een maand of 2 nergens last van gehad en leidde mijn keven gewoon zoals altijd. Tot ik uit het niets hartkloppingen kreeg,. Ik ben zelf een vrij nuchter persoon en raak niet zonaar in paniek. Na een half uur van hartkloppingen en bijna out gaan ben ik naar het ziekenhuis gegaan waar ze mij hebben nagekeken. Mijn hartslag was in rust rond de 160 slagen per minuut en op dat moment kreeg ik ook een paniekaanval. Toen werd er gezegd dat het door drugs kwam (ik rookte wiet) en dpor te veel koffie drinken. Dus ik ben gestopt met blowen en koffie maar zulke aanvallen kwamen ineens vaker voor, soms wel 3x per dag maar soms ook een hele week niet. Ik ben een 2e keer naar het ziekenhuis gegaan en ondanks dat ze me eerst weg stuurde wilde 1 arts toch even een meting doen. Hij zag een schommeling in mijn hartslag waardoor ik toch door een andere arts in een rolstoel naar de eerste hart hulp afdeling werd gebracht. Na wat metingen was de conclusie dat ik een paniekaanval had (even vóór de duidelijkheid, ik was totaal niet in paniek.. de paniek komt pas als ik een half uur of langer hartkloppingen heb gepaard met steekjes in m’n hartstreek en bijna out gaan). Na dat gezegd te hebben zeiden ze in het ziekenhuis dat het waarschijnlijk een onbewuste reactie van het lichaam is en ondanks dat ik kalm en relaxt ben toch het fight or flight geactiveerd wordt. Een week later toch maar even naar de huusarts gegaan en toevallig kreeg ik onderweg weer hartkloppingen dus mijn huisarts zag dat mijn hartslag idd best hoog was. Zij wilde betablokkers voorschrijven maar na een telefoontje met de cardiologen van het ziekenhuis waar ik ben geweest deed ze dat op hun advies toch maar niet. Nu zit ik bijna 2 jaar verder en heb met relemaat nog steeds dezelfde klachten. Gelukkig ben ik er nu wel aan gewend en kan er beter mee om gaan.. maar het is gewoon raar dat niemand een oorzaak kan vinden. Volgens bloedtesten en de ecg ben ik kerngezond ondanks dat ik heel mager ben (al mijn hele leven, en ik eet voor 3) ik had geen infecties, mijn schildklier is oke, en verder was er niks gevonden. Het lijkt mij sterk dat ik niks mankeer want zelfs nu op dit moment heb ik een vreemd gevoel rond mijn hart en zie ik soms wazig en voelt het alsof ik bijna out ga. Ik zit gewoon rustig maar ik voel me gewoon heen en weer slingeren alsof ik op een boot zit, al zit ik echt stil. Alsof ik dronken ben is ook een goeie vergelijking. Vaak begint het trouwens met een tintelende wijsvingertop gepaard met een raar gevoel hartstreek en kort daarna komt het duizilige effect e.d. zo voel ik het dus aankomen waardoor ik er beter mee om kan gaan.
Ik ben dus in totaal 3 keer in het ziekenhuis geweest tijdens zo’n “aanval” en 1x bij mijn huisarts. Volgens de artsen is er niks maar ik ben bang dat zij er naast zitten omdat er nauwelijk iets getest is, op bloed en een ecg na. Als ik naar mijn lichaam luister dan is er wel degelijk iets aan de hand. Het gebeurt trouwens op willekeurige momenten en had het ook tijdens werk. Mede door dat is mijn contract niet verlengd en ander werk vinden is best lastig als je aangeeft dat je soms iets mankeert waardoor je soms niet kan werken of tijdens werk ineens out kan gaan. Het beheerst mijn leven wel op die manier.

Reageren

Hallo, ik zie dat deze berichten al aardig oud zijn , maar toch hoop ik dat iemand me kan helpen.
ik heb al een tijdje last van een druk op de borst .Dat had ik al vanaf 16 jaar oud . inmiddels was ik daar wel een beetje aan gewend want het waren fases. inmiddels ben ik 20 jaar oud en sinds de laatste weken heb ik een druk op de borst en hartkloppingen. het was wel zo dat ik sinds de laatste 5 maand wat begonnen ben met drugs, zoals blowen en 3mmc. heb dat de laatste 5 maand vaak gebruikt 5x perweek. ik ben sinds dat een beetje gaan letten op mijn leefstijl en begin wat gezonder gaan leven. maar toch gebruik ik soms nog regelmatig iets. maar tot vandaag was er niks aan de hand en heb dus een jointje gerookt. en een klein lijntje gehad . nu voel ik dus dat mn hart tekeer gaat maar voel hem niet kloppen. (net of staat hij stil. maar zodra ik in bewging kom voel ik hem wel amper maar snel kloppen. ik ben toch een beetje angstig ben ook bij de dokter geweest en er was niks aan de hand. ook al weet ik dat het kan komen door de middelen . toch is dit normaal ?
met vriendelijke groet , lucas

Reageren

Je weet dat het door de drugs kan komen er toch blijf je ze gebruiken… Had je de dokter ook verteld over het drugsgebruik?
Het zou kunnen dat je hyperventileert. Stress/spanningen en angsten kunnen dat veroorzaken maar zeker ook de drugs.
Doe eens de test op:
https://ademlab.nl/hyperventilatie-test/

Reageren

jazeker heb ik de dokter daar over geïnformeerd. ik weet zelf dat het daar ook door kan komen. alleen zelf als ik niet gebruik klopt mijn hart snel. ongeveer 130 per minuut. alleen nu is het zo dat ik hem amper voel is dat normaal? ook heb ik elke dag een druk op de borst en toch kan het wel een beetje van hyperventileren komen. maar zelf als is er niks aan de hand blijf ik die klachten houden. ik had die test gedaan alleen ik zie geen score staan via de mail. met vriendelijke groet lucas en bedankt voor je berichtje.

Reageren

Normaal gesproken zou je je hart niet moeten voelen kloppen. Alleen als je daar heel erg op gefocust bent. Of als je bewust gaat voelen

Reageren

Goedemorgen lotgenoten

Het lijkt inderdaad allemaal stress of paniek gerelateerd. Ikzelf ben 39 jaar kamp al 8 jaar met stress en paniekaanvallen. Zelf weet ik niet hoe het komt want het overvalt me altijd. Vervelende irritante steekjes op borstkast, zweten, gevoel hebben van flauwvallen, altijd pijn aan linkerkant van lichaam zowel arm als been. Ik heb hier dagelijks last van waarna de paniekaanval dan ook volgt. 7 jaar gelden ben ik helemaal doorgemeten zowel hersenen als hart( ECG, Echo, Bloed, Inspanningstest,epilepsie) maar alles was goed. Weet of 4 geleden bloed laten onderzoeken op ontstekingen en vitamine maar ik ben een schoolvoorbeeld qua waardes. Dagelijks controleer ik mijn hartslag( Fibricheck) en meet ik mijn bloeddruk. Dit als al maanden perfect. Blijkbaar heb ik nooit geaccepteerd dat het een mentaal punt is en kamp ik er al jaren mee. Ja het is eng en beangstigend en ja het voelt ook echt alsof er iets ergste met je lichaam gebeurt. Ikzelf moet dat nu ook gaan inzien maar het is af en toe heel lastig. Vergeet niet je bent niet alleen praat erover met een professional of mensen bij wie je je ei kwijt kan. Ikzelf ben dat nu ook aan het doen, het gaat moeizaam omdat ik nogsteeds twijfel aan me lichaam maar ik ga er wel voor.

Reageren