- Lumos24 augustus 2021 om 23:14
Hoi, ik ben 21 jaar ou en ik heb zolang ik het mij kan herinneren al last van ritmestoornissen. Echter is hier tot een aantal maanden terug nooit echt onderzoek naar gedaan. Ik heb in 2016 een holteronderzoek gehad, maar des tijds waren mijn klachten bijna nooit aanwezig, dus daar is verder niks uitgekomen.
Eind mei ben ik 2 keer opgenomen geweest in 48 uur. 2 dagen later zou ik naar huis mogen, tot plots mijn hart versprong naar rond de 190 slagen per minuut. Ze kregen mijn hartslag niet naar beneden, dus hebben ze mij het medicijn Adenosine via het infuus moeten toedienen. Diezelfde avond sloeg mijn hart weer op hol en moest weer dat medicijn toegediend worden. Na ontslag uit het ziekenhuis ben ik meerdere keren naar de spoed doorverwezen en opgenomen geweest, omdat mijn hart steeds op hol sloeg. Een ware hel kan ik je vertellen. Ik heb inmiddels medicatie, maar toch nog bijna dagelijks last van een hartslag rond de 180/200 slagen per minuut.. Geen pretje dus. Inmiddels ben ik aangemeld voor een ablatie en sta ik op de wachtlijst met voorrang, dus ik hoop dat dit zal helpen.
Ik durf bijna het ziekenhuis niet meer te bellen als het gebeurt, omdat ik mij bezwaard voel of het gevoel heb dat ik mij aanstel. Alleen ergens ben ik bang dat het op een gegeven moment teveel wordt voor mijn hart.. Nu is mijn hart weer op hol geslagen en zit ik nu met een hartslag van 208 slagen per minuut. De ene cardioloog zegt dat het geen kwaad kan, en de ander zegt dat het wel degelijk schadelijk kan zijn op lange termijn. Naast de hoge hartslag heb ik ook last van duizelingen, vermoeidheid, transpireren en wat moeite met focussen, wat allemaal logisch is natuurlijk. Van de cardiologen heb ik bepaalde manoeuvres geleerd die ik kan toepassen als ik de klachten heb en ze lang lijken aan te houden. Deze werken alleen bijna nooit. Als dit niet werkt, mag ik een extra tabletje verapamil 80 mg innemen. Normaliter bel ik de HA post als het uren aanhoudt, maar is dat eigenlijk wel nodig..? Ik heb het idee dat ze in het ziekenhuis nu ook zoiets hebben van: “Daar heb je haar weer”, maar die hartkloppingen zijn ontzettend hinderlijk.. Zijn er nog dingen die ik zelf kan doen?
Alvast bedankt


