Goedemorgen,

Bij mijn schoonmoeder(76 jaar) is kanker vastgesteld bij de buikholte. Baarmoeder en alles zou eruit moeten. Ze hadden ook een tumor gezien bij de nieren in de buurt waarvan ze pijn had in haar zij. Voorafgaand eerst wat chemotherapie aangezien het al verspreid was, de operatie en dan weer chemo. Intussen heeft ze 2 chemokuren gehad. Tussentijds werd ze met spoed opgenomen. Eerst dachten ze vocht achter de longen. Toen ineens aderverkalking maar niet ernstig. Hartslag was 20 uur lang 138 slagen per minuut met een zeer lage bloeddruk rond 70/40.  Ze zeiden tegen de kinderen dat de chemo niet was aangeslagen en ze niets meer voor haar konden doen.  Operatie gaat ook niet meer door.

Weekje later mocht ze weer naar huis met medicatie en al. Dag later ineens de uitslag dat de chemo wel had geholpen maar nu had ze ineens een aneurysma van 6 cm bij de kransslagader in de buurt van de nieren en de lever waardoor een operatie niet te doen is vanwege een overlevingskans van 25%. Dus nu is de kanker niet het gevaarlijkste maar de aneurysma. Zogenaamd is de aneurysma binnen 2 maanden van 2 cm naar 6 cm gegroeid maar we hoorden het pas afgelopen week. Ze doen hier niets aan en zeggen dat het ieder moment afgelopen kan zijn als hij openscheurt.

Ik zie haar kinderen waaronder mijn vrouw natuurlijk hulpeloos toekijken en emotioneel instabiel. De artsen hadden zelfs 2 keer toe gezegd dat ze ook niet reanimeren. Mijn schoonmoeder is nu thuis en praat gewoon. Goed bij de tijd en gisteren nog in de auto gezeten bij mijn schoonzus om de laatste dagen maar te genieten van haar leven. Tikkende tijdbom in je lichaam.

Nu vraag ik mij af. Zijn de artsen nu achterlijk of werkt het allemaal op deze manier? Ik zou zeggen second opinion want dit kan gewoon niet wat hier gebeurd. Niet meer reanimeren. Laten zitten met een aneurysma van 6 cm. Ik heb het idee dat er iets niet klopt in dat ziekenhuis en de desbetreffende artsen?

Bedankt alvast voor de reacties.

Heel moeilijk om daar zo iets over te zeggen. Maar het is een vreemd verhaal met heel vreemde vaststellingen en onduidelijkheden van kant van het ziekenhuis.

De keuze om niet te reanimeren is op zich niet zo vreemd, als ze uitgezaaide kanker is vastgesteld en er dan ook een aneurysma bij komt. Opereren en reanimeren, kan dan inderdaad niet zinvol zijn. Maar ik snap wel met dit verhaal dat er bij jullie nogal wat twijfels ontstaan. Overleg met je schoonmoeder en de kinderen, of het niet zinvol zou zijn om voor een second opinion naar een ander (academisch) ziekenhuis te gaan. Wel rekening ermee houden, dat de uitkomst dezelfde zou kunnen zijn…

Reageren