Bedankt voor de reacties.
Het is een tijdje beter geweest. Ik was gestopt met laxeermiddelen & ben een paar keer op gesprek geweest. Maar ik kwam zo snel weer aan (50kg), dat ik niet volgehouden heb.

Hierdoor weet ik dat ik ‘de klik’ om hulp te zoeken en om terug te verdikken nog steeds niet kan maken, of toch nog niet gemaakt heb.
Tis zo dubbel in mijn hoofd. Ik wil verdikken omdat ik weet dat het beter is voor men gezondheid, maar zodra ik verdik, wil ik niets anders dan vermageren.
Ik weet dat dit raar klinkt en moeilijk te begrijpen zal zijn voor buitenstaanders, vooral omdat ik het zelf niet meer snap.
Ondertussen weeg ik terug 44kg, maar ben nog steeds niet tevreden. OOk al WEET ik dat ik totaal niet dik kan zijn aangezien ik 1.75m groot ben. Heel ingewikkeld allemaal voor mezelf.

Ik weet niet meer wat het beste is. Verdikken of vermageren, ik blijf me slecht voelen, ’t is nooit niet goed genoeg.
Ook winkelen wordt stilaan een ramp. Ik heb honger, dus vul lekker men karretje. Maar als ik dan aan de kassa ben, ga ik alles netjes terugleggen in de rekken, ik word er zelf gek van!

Ik moet mezelf eerst kunnen overtuigen dat ik hulp wil, anders zijn die gesprekken en ondersteuning toch maar overbodig.

opnieuw in gesprek gaan met je partner en opnieuw hulp zoeken, dit is niet 1,2, 3 opgelost!
je moet echt, je hebt een kind, dat verdient een gezonde mama/
je leeft op een grens, je hart kan er mee stoppen als je doorgaat, helaas is anorexia dodelijk/
zorg dat je de juiste hulp krijgt.
je weet zelf best wel wat het beste is, diep van binnen weet je dat.
sterkte, Brenda

Reageren

Het valt mij op dat je het hebt over ‘verdikken’ [i]”maar ik kwam zo snel weer aan (50kg)”[/i] en ‘vermageren’, terwijl je nu een gewicht van 44kg hebt met een lengte van 175cm. [i]”maar ben nog steeds niet tevreden”[/i]. Is het een idee om de weegschaal uit huis te doen?! Misschien dat je dan echt naar jezelf moet kijken en jezelf echt ziet – in de spiegel, ipv naar een getal op een schaal dat helemaal niets over jouw persoonlijkheid zegt?!

Je lijkt me geen domme vrouw dus ik hoef jou niet te zeggen dat je binnenkort ook nare lichamelijke klachten gaat ondervinden?! Is dat dan jouw grens? Wat Brenda zegt, is waar, en dat weet jij ook wel: Anorexia is dodelijk!

Reageren

Anorexia gelieerde problematiek verdient professionele hulp en ondersteuning. Eenvoudige uitleg is vaak onvoldoende om aan de cirkel van onmacht en eet en gewichtsproblematiek te ontkomen. Ga naar de huisarts, en neem het probleem serieus.

Reageren

hey,
ik heb hetzelfde mee gemaakt als jij ik ben 18 jaar en jong mama heb al vanaf mijn 12e een eetstoornis maar is na mijn bevalling in alle hevigheid terug gekomen woog 46 kilo en ben 173 ben aangemeld bij psyQ en daar staan geen wachtlijsten het is echt aan te bevelen iniedergeval hulp zoeken veel sterkte!

Reageren