Ik denk dat mijn dochter een eetstoornis heeft. Ik weet niet of dat een officiële term is voor waar zij last van heeft, maar het is in ieder geval heel lastig.

Tot ze een jaar of 2 was at ze alles zonder problemen. En toen was het van de ene op de andere dag voorbij. Ze vond opeens niets meer lekker. Vooral warm eten. Alleen pasta zonder saus, rijst zonder saus. Vooral groenten, vlees en sauzen waren het probleem. Bij het consultatiebureau zeiden ze toen; niet druk om maken, lekker veel fruit (ivp groente) geven, dan komt ze niets tekort, en er vooral geen druk op leggen; als ze zes is zal ze wel weer normaal eten. Maar helaas. Inmiddels is ze 19 (!), en het probleem is niet weg. Vlees heeft ze wel weer leren eten. Maar groente en sauzen is nog steeds een drama.

Ik maak met niet zozeer zorgen dat ze iets tekort komt, want fruit eet ze nog altijd met plezier, en ook lekkere volkoren boterhammen (met Nutella, helaas geen lekker hartig beleg) of een gebakken ei. Maar het avondeten is met haar is nooit een feest. Ze ‘ontleed’ wat er op haar bord ligt. Als ik bv lasagne maak, worden alle laagjes van elkaar gepeuterd en de saus er tussenuit gehaald. En dan eet ze hoopje voor hoopje met lange tanden (en liters water om het weg te spoelen). Ze neemt hele kleine hoeveelheden, en die gaan dan meestal nog niet op ook. En ik zie haar regelmatig kokhalzen bij het eten. Het kost haar echt heel veel moeite. De enige manier om het binnen te krijgen is het met heel veel water doorspoelen.

Uit eten, of bij iemand anders eten, is altijd een probleem en doet ze niet graag, tenzij ze precies weet wat ze kan verwachten (wij gaan uit eten eigenlijk alleen naar de pizzeria, want pizza eet ze wel zonder problemen). En ik ben bang dat als ze binnenkort op kamers gaat, en voor zichzelf moet gaan zorgen, dat ze dan alleen nog pizza, patat en pannenkoeken eet! En dan wordt het natuurlijk wel ongezond.

Is dit een eetstoornis? Wat kunnen we hier aan doen? Moeten we naar een diëtist? Of naar een psycholoog? Ik zou het haar zo gunnen om zonder ‘gedoe’ te kunnen eten, er zelfs van te genieten. Maar hoe krijgen we dat voor elkaar?! Het lijkt wel of ze er bang voor is….

Het kan een eetstoornis zijn, een angststoornis of een slikprobleem. Bij de huisarts beginnen. Laat naar de slokdarm kijken, als het daar niet vandaan komt is een psycholoog de aangewezen professional.

Reageren

Er kunnen emotionele oorzaken zijn. Misschien is er iets gebeurd.

Misschien kan het schelen om pure producten en losse ingrediënten te gebruiken, zoals bruine rijst in plaats van lasagne met allerlei lagen. En bedenken dat ze ook eiwitten nodig heeft. Kan vlees zijn maar ook vis, ei of vegetarisch. Ook in edelgistvlokken zit veel eiwit. Wat groente betreft kan het soms uitmaken in wat voor vorm, juist rauw of juist gekookt. Belangrijk om haar ook te betrekken bij het eten klaarmaken.

Reageren

Belangrijk ook dat ze zichzelf bewust wordt van wat voor voedingsstoffen ze nodig heeft en dat in bepaalde voedingsmiddelen weinig voedingsstoffen zitten. En dat ze ook eiwitten nodig heeft.

Wat een restaurant betreft zou het kunnen uitmaken wát voor restaurant. In veel restaurants kan je bijvoorbeeld een stukje vlees of vis, wat friet of andere aardappelen en groente krijgen. Dan kan je er altijd bij zeggen dat je er geen saus bij wil. Bij de Chinees is dat wat lastiger.

Reageren