Dit gaat misschien heel erg raar klinken, maar het wordt na jaren toch maar eens tijd om open kaart te spelen.

Wegens nieuw (door dokter voorgeschreven) medicijngebruik nam mijn hongergevoel af in mijn puberjaren. Vanaf dat moment sloeg ik mijn lunch over en viel ik af. Ik was altijd als ik op een bepaald gewicht was (niet te licht, maar verre van te zwaar) voor mijn gevoel goed. Dat gewicht is nog steeds mijn streefgewicht. Ik heb nooit het gevoel echt sterk gehad dat als ik op dat streefgewicht was, ik nog minder moest gaan wegen. Toch heb ik het gevoel dat het niet normaal is hoe obsessief ik de afgelopen jaren bezig ben met eten (ben nu al een aantal jaren uit de pubertijd). Het overslaan van de lunch (al een tijdje niet meer echt consequent haalbaar) is een soort strijd geworden. Als ik het niet doe, heb ik het gevoel alsof ik iets verkeerds doe. De laatste tijd is het erger geworden. Ik slik eetlustremmers (ik vergeet ze vaak wel, je zou ze 3x per dag moeten nemen), en heb een tijdje appelciderazijn gedronken om mijn eetlust te remmen. Inmiddels ben ik 6 kilo boven mijn streefgewicht. Ik zit dan gewoon op een gemiddeld BMI (22.3), maar dat vind ik te hoog. Ik sta op het punt een ziekenhuisdieet te beginnen. Maar ik ben ergens bang, want ik wil niet als een anorexiapatient alleen maar op de bank kunnen zitten en verder niks doen (eten geeft immers energie om dingen te doen) en ik ben ook bang om daarna nog verder aan te komen. Maar ik weet wel dat die 6 kilo er af MOET. En ik weet niet hoe lang ik deze strijd met mezelf nog volhoud omdat ik mezelf echt zo niet accepteer. Ik vraag me af of het wel goed is hoe ik er mee bezig ben. Vooral ook omdat ik gewoon echt niet te dik ben, maar mezelf wel te dik vind..

Is hier sprake van een eetprobleem? Of is dit gewoon gemiddelde onzekerheid?

er is sprake van een eetprobleem als je op een obsessieve manier met eten bezig bent, en dat ben jij dus aan het doen.
zo vreselijk jammer om je energie en aandacht daar in te stoppen, alsof er geen andere, belangrijkere dingen in het leven zijn.
je hebt een prima BMI, dus jouw gewicht moet gewoon goed zijn en mooi bij je passen, maar jij bent liever dun.
vraag je eens af waarom? wil je laten zien dat je dun kan zijn? wil je onzichtbaar worden of juist opvallen?
als je er niet zelf uit komt zou ik toch een hulp vragen, dit is nml verre van gezond, je zou gewoon gezond moeten eten, hoeft niet veel, niet vet, maar wel regelmatig en zeker geen dieet volgen met jouw gewicht….
sterkte, Brenda

Reageren