- Anoniem26 januari 2014 om 22:06
Hallo;
Ik ben een meisje van 16, en ik voel me de laatste tijd alleen maar somber, heb nergens meer zin in en slaap echt super slecht. Nou heb ik in de laatste jaren wel heel wat meegemaakt , maar ik dacht zelf dat alles wel beter zou gaan worden als ik weer thuis woonde,bij mijn vader. Maar sinds dat ik weer thuis woon ben ik me alleen maar ellendiger gaan voelen, ik voel me super erg buitengesloten thuis en alles wat ik zeg is verkeerd ( chagerijnig, bot of niet interessant). Mijn zusje mag doen wat ze wil en als ik wat verkeerds doe, wordt er gelijk gedaan alsof ik een moord heb gepleegt ofzo.. 🙁
Toen ik nog bij mijn moeder woonde loog ze over alles tegen mij en nu heeft mijn vader me dus beloofd altijd eerlijk tegen me te zijn, maar hij doet dus precies hetzelfde.
Het liefst wil ik nu gewoon uit huis, maar ik ben bang dat als ik uit huis ga, dat ik mijn ouders en zusje dan teleurstel en ik wil ze ook geen verdriet doen.
Ik weet gewoon echt niet meer wat ik moet doen.. mijn leven is gewoon helemaal naar de kl*te zegmaar.. $11 reactiesReagerenJohn (moderator)
26 januari 2014 om 22:13Heel erg rot voor je dat je in zo’n situatie zit.
Reageren
Is er niemand me wie je hierover zou kunnen praten?Anoniem26 januari 2014 om 22:18Nja, niet echt.. Met mijn moeder valt totaal niet te praten want die gaat altijd over op dingen die haar dan dwars zitten, mijn vader heeft gewoon totaal geen idee hoe ik me voel en antwoord steeds super verbaasd of zit me aan te kijken of ik chinees praat. Mijn zusje wil ik er niet mee belasten en het kan haar ook vrij weinig schelen.. en echt andere mensen wil ik het niet vertellen, want ik schaam me er super erg voor.. $
ReagerenJohn (moderator)
26 januari 2014 om 22:33Toch denk ik dat het belangrijk is al je er met iemand over praat. Je zou het er met je huisarts over kunnen hebben.
ReagerenAnoniem26 januari 2014 om 22:36Zal het er dan wel met mijn huisarts over hebben,heb al afspraak voor morgen ivm mijn vermoeidheid en aangezien er niks uit de bloedtest kwam..
ReagerenJohn (moderator)
26 januari 2014 om 22:49Ik raad je echt aan om het er met je huisarts over te hebben. Misschien kan hij je wel helpen.
ReagerenAnoniem28 januari 2014 om 22:50Ben inmiddels naar de dokter geweest.. Word binnenkort door een psycholoog gebeld voor een afspraakk..
ReagerenJohn (moderator)
28 januari 2014 om 22:54Dat is een goede oplossing. Laat even weten als je de afspraak hebt met de psycholoog. Succes in ieder geval. Ik ga er vanuit dat het weer goed gaat komen.
ReagerenAnoniem29 januari 2014 om 21:43Ben vanmiddag gebeld en heb 12 feb. een afspraak met de psycholoog.. en mijn vader moet er dus ook bij zijn waar ik dus echt helemaal tegenop zie .. mja
ReagerenJohn (moderator)
29 januari 2014 om 23:22Op zich is het niet verkeerd dat je vader er ook bij is. Misschien begrijpt hij dan wel beter wat er aan de hand is en wat zijn rol hierin is.
Reageren
Je kunt de psycholoog ook vragen om eerst een gesprek met jou alleen te hebben.Anoniem30 januari 2014 om 21:20Nja.. het probleem is ook onder andere mijn vader, en vind het ook zo zielig om dat zo even keihard te zeggen waar hij bij is..
Reageren
Jaa goed idee 🙂 ga het zekers vragen !John (moderator)
30 januari 2014 om 21:35Als je de psycholoog vraagt om eerst een gesprek met jou alleen te hebben kun je daarin aangeven dat je vader onderdeel van het probleem is en dat je het best moeilijk vindt om daar in zijn bijzijn over te praten. De psycholoog kan zo’n gesprek dan in goede banen leiden zodat het voor niemand al te confronterend is.
Ik wens je in ieder geval succes. Laat nog even weten als je bent geweest.
Reageren


