Ik heb nu een paar dagen dat ik moe opsta. Ik ben 5 maanden geleden bevallen en mijn baby komt nog 1 keer in de nacht voor een voeding. Ik geef borstvoeding. Ik heb ook hoofdpijn, bij mijn kaken, holtes, bovenop mijn hoofd, nek en schouders en achter mijn ogen. Verkrampte spieren want als mijn man ze masseert kraakt het daar enorm. Ik heb soms een onwerkelijk gevoel, alsof ik er niet bij ben. Als het moet kan ik me wel focussen. Ik staar soms ook graag. Mijn ademhaling zit wat hoog. Wat kan dit zijn? Kan het ontzwangeren soms een poos duren? Ik probeer gezond te eten en te bewegen.

Heb je veel stress of spanningen? Ben je op Corona getest? Heb je al een bloedonderzoek gehad?

Reageren

Ben dit jaar behandeld voor een PTSS. Afgerond, dit was in de zwangerschap zelf. Na de bevalling geen nacht meer doorgeslapen. Geen corona gehad, ook geen bloedtest gedaan. Ijzer was na de bevalling prima. Ik scoor 57 op de hyperventilatietest.

Reageren

Dan lijken het toch alleszins stress/spanningsklachten en daardoor hyperventileren wart dan vervolgens toch de klachten veroorzaakt

Reageren

Hoort bij hyperventileren ook het gevoel dat dingen in slowmotion worden afgespeeld, dat je het gevoel hebt er niet helemaal bij te zijn? Een aparte vorm van moeheid, geen zin om te focussen op iets?

Reageren

Hey! Ik herken jouw klachten. Bij mij zijn ze ook begonnen 6 maanden na de bevalling van mijn jongste en persoonlijke/familiale problemen.

Ik heb me rot gezocht naar oorzaken. Ze zeggen dat er op 5 of 6 maanden wel een serieuze dip is in hormonen bij ontzwangeren. Maar kan ook wel met heel veel stress te maken hebben.

Ik ben zo een half jaar blijven sukkelen, ik zocht alle lichamelijke gewaarwordingen op op internet en daardoor flipte ik nog meer. Ik dacht dat ik iets ergs had en dacht dat ik dood ging gaan, mijn kinderen moest achterlaten…

Het ging van kwaad naar erger, ik heb dagen/weken in mijn bed gelegen, huilend, wensend dat het allemaal zou weggaan en ik terug normaal wou zijn.
Uiteindelijk kwam ik ook op chronische hyperventilatie. Maar mijn omgeving en artsen kennen er precies niets van, en doen alsof het maar een ’trend’ is. Ben naar een psycholoog gegaan, een relaxatietherapeut… en uiteindelijk zat ik zo ver dat ik bij een psychiater ben beland omdat de huisarts het ook niet meer wist. Die gaf me medicatie die ik tot vandaag nog altijd neem.

Ik geef je 1 goede raad: neem tijd voor jezelf (ik deed dat ook niet, en nu nog is dat moeilijk) en begin niet te googelen. Ga op tijd ventileren bij een arts of psycholoog. Laat je desnoods enkele weken arbeidsongeschikt zetten om erger te voorkomen. Je kunt je niet voorstellen wat stress allemaal teweegbrengt.

Reageren

Dat zou inderdaad kunnen

Reageren