-
Anoniem2 oktober 2015 om 11:26
HELP! Mijn zoektocht loopt weer op een dood eind.
Ik zal vanaf het begin beginnen. 3 jaar geleden tijdens mijn zwangerschap toen ik ongeveer 6 maand zwanger was kon ik opeens mijn rechter elleboog niet meer strekken. Naar de dokter gegaan, doorverwezen naar het ziekenhuis. Daar een echo gehad, ze dachten op dat moment aan een tennis elleboog maar konden door mijn zwangerschap niets doen of voorschrijven, kom maar terug als je bevallen bent kreeg ik te horen.
Na mijn zwangerschap sep 2013 werden de klachten alleen maar erger. Ik kon ’s ochtends bijna niet uit bed komen zo’n pijn deden mijn gewrichten, vaak gedurende de dag ging het steeds beter. In december 2013 na verschillende onderzoeken in het ziekenhuis terecht gekomen op de afdeling reumatologie. Hier werd al snel het etiket reuma artritis aan mij gehangen en begon ik met de medicatie hiervoor, metrotrexaat in de vorm van 10 pilletjes met foliumzuur tegen het uitvallen van haar.
Dit heb ik ongeveer 1 jaar geslikt maar mijn elleboog klachten (vocht erin waardoor mijn arm niet meer recht kon) kwam elke keer weer terug. Er werd dan een prednison spuit gegeven waardoor ik weer 2 maand er tegenaan kon. Uiteindelijk werd besloten mijn dosis metrotrexaat op te hogen. Omdat de dosis te hoog was om te slikken moest ik dit in spuiten krijgen.
De spuiten begonnen me zo tegen te staan dat ik besloten heb hiermee te stoppen. Steeds meer begon ik te twijfelen aan de uitslag reuma artritis. Hierdoor een second opinion aangevraagd in het ziekenhuis in Nijmegen. Hier konden ze geen anti ccp in mijn bloed vinden, het stofje waardoor je 100% zeker reuma hebt. Wel was mijn reumafactor (ontstekingsfactor) verhoogd naar 129 en dus werd er weer reuma artritis aan mij gehangen.
Ik kon dit nog steeds niet geloven en ben toen naar een man in Amsterdam geweest (Energise me) hier heb ik een total body scan gehad, op zijn site staat hier meer over. Daar kwam uit dat ik een streptokokken bacterie had maar absoluut geen reuma. Verschillende kruiden mengsel meegekregen en enzymen. Op een dieet van alleen maar groente en fruit gezet en op deze manier moesten de klachten binnen 6 weken minder worden. Bloed voor de zekerheid laten prikken in het ziekenhuis en hier konden zij geen bacterie vinden. Toch begonnen met zijn ding maar helaas hielp ook dit niet, de klachten werden niet minder. Paar keer contact geprobeerd op te nemen maar helaas hoorde ik niets terug. En zit ik nu met nog steeds een elleboog met vocht erin waardoor die niet recht kan en een rechter knie met vocht erin wat mijn leven met een peuter van 2 jaar ernstig belemmerd.
Ik zou niet meer weten wat ik nu moet!
4 reactiesReagerenJohn (moderator)
2 oktober 2015 om 11:44Misschien moet je beginnen met te accepteren dat je reumatische artritis hebt. Bij aanhoudende klachten moet je dus terug gaan naar de reumatoloog. Wellicht kan er andere medicatie worden voorgeschreven.
ReagerenAnoniem2 oktober 2015 om 21:01Ja maar dat is moeilijk als je 27 jaar bent, een klein meisje hebt rondlopen nog volop in het leven staat wat voor mij nog maar net begint en er ook een wens voor een tweede kindje is. De medicijnen die het ziekenhuis voor schrijft voor reuma zijn medicijnen die ook kanker patiënten krijgen. En als ik daar dan nog 80 jaar aan moet zitten vraag ik me af wat het voor de rest met mij doet ookal onderdrukt het de klachten van de reuma. Vandaar dat mijn zoektocht altijd verder zal gaan maar helaas is het ook zeer frustrerend dat je elke keer weer terug bij af bent wat ik nu heb omdat ik ook nog maar net begonnen ben met het kijken naar andere methodes om te achterhalen wat het is en waar het vandaan komt en al helemaal hoe ik dit anders kan op lossen dan alleen maar medicatie te slikken waar zij rijk van worden en ik misschien ondertussen alleen maar zieker. Ik geloof niet helemaal in de farmaceutische industrie namelijk.
ReagerenJohn (moderator)
2 oktober 2015 om 21:27Ik kan heel goed begrijpen dat het heel erg moeilijk is. Maar hier tegen blijven vechten, levert ook alleen maar stress, spanning en frustratie op. Maar soms is het echt beter dingen te accepteren. Dat geeft dan in ieder geval een stuk rust.
Reagerenik13 februari 2017 om 07:58Hoi ik kwam na Google jouw vraag tegen.ik heb exact het zelfde alleen eerst mijn knieën nu elleboog..uk ben benieuwd hi eed het nu gaat en of je wat anders hebt gevonden?
Groetjes Denise
Reageren
