Hallo,

Ik hoop dat iemand mij bij het volgende kan helpen.

Ik heb sinds mijn vroege tienerjaren al angstige gedachten gehad, die na een paar jaar verergerden, wel wat therapie voor gekregen doe niet veel veranderd had dis ik had die angst wel geaccepteerd en hij was ook niet constant aanwezig, thuis kon ik ontspannen.

Er zijn de afgelopen jaren een aantal nare dingen gebeurd in mijn leven, zoals een diagnose van een chronische auto-imuunziekte, terwijl mij meer dan 10 jaar gezegd is dat mijn klachten somatisch waren, ik twijfel nu of die klachten wel somatisch waren of al die tijd al de sluimerende auto-imuun ziekte.

Omdat de begeleiding van mijn polikliniek erg tegenviel na de diagnose, en ik opbouwende angsten kreeg over veel enge ervaringsverhalen (sociaal leven kwijt zijn, baan kwijt raken, niet meer voor gexin kunnen zorgen, niet meer normaal kunnen eten, allerlei emge operaties) heb ik een februari een breekpunt meegemaakt. Ik voelde me plots lichamelijk heel slecht, dacht dat er iets mis was met mijn longen, mijn bloed of mijn middenrif. Later kwam er ook pijn op mijn linkerborst bij. Er zijn in de tussentijd veel onderzoeken gedaan en er is alleen een ferritinetekort, bloed en eiwit bij mijn urine, vaak te hoge hartslag, vaak te hoge onderdruk en waarschijnlijk costochondritis vastgesteld.

Ondertussen is de angst versprongen van mijn ademhaling naar mijn hartslag (voelt extra hard en veel hartoverslagen vanwege costochondritis) en nu vooral het slapen versprongen. Ik ben mij bij het liggen op bed zo bewust van de lichamelijke sensatie van mijn hard kloppende hart en slaapstuipen dat ervan schrik en niet meer kan slapen. Hierdoor slaap ik 3 of 4x per week 0 uur, de overige dagen de helft van de tijd minder dan 6. Ik heb allerlei pillen geprobeerd die vaak maar een paar dagen effect hebben en daarna niet meer. Ik slik ook een aantal supplementen (waarvan ik uit bloedonderzoek weet dat ze aan de lage kant waren) De helft van de tijd voel ik me zo uitgeput dat bewegen en praten al zwaar is, en ik er buiten adem van raak, veel pijn op verschillende plekken, darmproblemen, totaal niet kunnen concentreren, geen geheugen meer hebben, wazig zien, een keer zelfs hallucineren. Werken kan dus al twee maanden niet meer. Men zegt steeds dat je uiteindelijk wel in slaap valt maar ik heb het gevoel dat alle herstelde energie die ik van een beetje slaap krijg weer op gaat aan meer hyperfixatie en dus minder slaap, mijn grens waarop ik eindelijk in slaap zal vallen is dus ontzettend hoog en het lukt me sowieso niet om overdag te slapen, hoe moe ik ook ben.

Ik zou graag exposure response prevention therapie willen doen aangezien dat bij de angst voor het ademhalen ook heeft geholpen. Ik liep al bij een psycholoog maar hij heeft gezegd dat ik specialistische behandeling nodig heb en heeft me doorverwezen. Achteraf bleek die doorverwijzing niet helemaal goed gegaan te zijn want het was de bedoeling dat ik vervroegde behandeling zou krijgen maar nu blijkt dat deze instelling daar niet aan doet en het beschouwd als normale doorverwijzing, en hun wachtlijst is 25 weken. Gelukkig heeft de instelling me vandaag wel doorverwezen naar een andere met een wachtlijst van 4 weken maar dat vind ik nog steeds heel lang om met deze hevige slaapproblemen, hyperfixatie en angst problemen te zitten, kan iemand mij helpen?

Als je psycholoog het een te complex verhaal vindt , en je doorstuurt, lijkt het mij de moeite waard om te wachten op specialistische (GGZ) hulp.
Als de wachttijd het punt is: via de ziektekostenverzekeraar bestaat de mogelijkheid om te bemiddelen bij het zoeken naar een andere (specialistische) zorgaanbieder.
Dat heet: proactieve zorgbemiddeling.
Hieronder een stuk daarover. Bemiddeling zonder de huisarts (via Zorgdomein) is mogelijk daarbij.

ZORGDOMEIN INFO:
In het Aanvullend Zorg- en Welzijnsakkoord (AZWA) is afgesproken dat patiënten makkelijker hulp moeten kunnen krijgen van hun zorgverzekeraar bij lange wachtlijsten. Hoewel zorgbemiddeling al langer bestaat, gebeurt dit nu vaak pas wanneer een patiënt er zelf om vraagt.
Met proactieve zorgbemiddeling kan de zorgverzekeraar, met toestemming van de patiënt, hulp bieden bij het vinden van snellere zorg. Als de wachttijd voor een behandeling boven de landelijke norm (de Treeknorm) ligt, kan de verzekeraar de patiënt benaderen om de mogelijkheden voor wachtlijstbemiddeling te bespreken.
De rol van de zorgverzekeraar
Zorgverzekeraars in Nederland hebben een zorgplicht. Dit betekent dat zij verzekerden moeten helpen bij het vinden van een passende plek. Wanneer een patiënt toestemming geeft, ontvangt de verzekeraar een aantal gegevens, zoals het BSN, e-mailadres en de soort zorg waarvoor is verwezen. Zij bekijken vervolgens of:
De wachttijd boven de Treeknorm is
De patiënt sneller terecht kan bij de huidige en/of een andere zorgaanbieder

Reageren

Hallo Peter,

Bedankt voor de reactie. Ik heb al wachtlijstbemiddeling aangevraagd, mijn zorgverzekeraar had een andere instantie in een andere stad gevonden met een wachtlijst van 18 weken, maar dat is dus langer dan de instantie waar ik nu naar verwezen ben, die wachtlijst blijkt overigens niet 4 maar 12 weken. Het is beter dan 25 weken maar nog steeds veel te lang voor mijn huidige situatie en daarom ben ik op zoek naar wat mij in de tussentijd kan helpen.

Reageren

Zucht….GGZ wachtlijsten blijven een probleem!!

Reageren

Voor mij is eerlijk gezegd niet de wachtlijst, maar het gebrek aan triage een probleem. Voor bijvoorbeeld mijn somberheidsklachten kan ik wel wachten, maar voor het slaapprobleem niet.

Reageren