Ik ben een stagair-verpleegkundige op een inrichting voor volwassenen die langdurig zorg nodig hebben.

Wanneer ik op mijn stage een overleg moet bijwonen merk ik dat ik het altijd lastig vind om wakker te blijven. Ik vind het overleg vaak wel interessant en het gaat ook over de zorgvragers die ik zorg bied, maar het is meestal meer een gesprek tussen de arts en de psychiater dan een echt overleg.

Ik word wel geacht om hierbij aanwezig te zijn, maar ik schaam me enorm als mensen doorhebben dat mijn oogleden zwaar worden. Ik ben nog nooit echt in slaap gevallen, maar ik vind het erg lastig om mijn plotselinge slaperigheid te verbergen en ik heb ook van mijn docent op de hogeschool te horen gekregen dat er mailtjes rondgingen over deze slaperigheid. Ik ben erg bang dat ik als lui of ongeinteresseerd overkom en ik ben er door verschillende mensen op aangesproken, maar zij boden geen oplossingen, zij zeiden enkel dat het niet kon/niet acceptabel was en dat ik er allang uitgeschopt zou zijn als dit echt werk was. Nadat ik om oplossingen vroeg zeiden ze dat ik naar de huisarts moest, maar ik kreeg de indruk dat ze me niet serieus namen en mijn ouders willen niet dat ik een afspraak maak, deze staan erop dat ik te weinig slaap.

Buiten het overleg om ben ik erg energiek en kan ik juist niet stilzitten. Ik spreek vriendelijk met de zorgvragers, ik maak schoon als er niets anders te doen is, speel bordspellen of bied aan om wandelingen te maken met de bewoners. Ik merk ook dat de hoeveelheid slaap die ik krijg hier weinig invloed op heeft, ik ben tijdens de dag ook niet vermoeid, ook al fiets ik elke dag 15 kilometer naar de stage.

Ik ben bang dat mijn stage ervanaf hangt en dat dit ook in de toekomst een groot probleem voor me zal worden. Ik heb online al rondgezocht en dingen gezien als opstaan en rondlopen wanneer je merkt dat je slaperig word, staand de vergadering bijwonen, een flesje water of eten hebben tijdens de vergadering, tekenen of aantekeningen maken tijdens de vergadering or deuren/ramen open zetten voor minder warmte en meer zuurstof.

Deze dingen zijn echter niet zo praktisch voor het overleg; er word gevoelige informatie besproken tijdens een overleg, dus de deuren en ramen moeten dichtblijven. Ook heb ik het vergeleken met anderen erg snel benauwd en merk ik dat, als de deur buiten een overleg openstaat, ze snel klagen over de kou en hem weer dichtdoen. Opstaan en weglopen om weer wakker te worden is ook niet praktisch omdat het vreemd is om zomaar weg te lopen en dit “vreemde” geld ook voor het etend of staand bijwonen van een vergadering. Dan houd ik het flesje water nog over, dit heb ik ook geprobeerd maar die is binnen no-time op en ik zou weer op moeten staan (aandacht trekken) om deze te vullen.

Ik weet niet goed wat ik moet doen. Hebben jullie advies voor me?

Het is niet zo heel vreemd dat dit gebeurt, als je dit soort overleg niet echt gewend bent. Probeer voor het overleg even een frisse neus te halen en drink een kopje sterke koffie

Reageren

Ik heb tijdens een vorig overleg ook al voor de eerste keer in m’n leven koffie gedronken als een last-minute poging tot wakkerblijven. Dit heeft niet veel geholpen, maar erna was ik wel energieker. Is het beter als ik de koffie voor het overleg drink, of een ervoor en een tijdens?

Een frisse neus halen lijkt me inderdaad een goed idee! Bedankt voor het advies!

Reageren

Je moet de koffie toch zeker wel een uurtje van tevoren drinken en dan nog een tijdens het overleg.

Reageren