Mijn man en ik zijn nog maar enkele maanden getrouwd, en er zit ondertussen al een flinke deuk in onze relatie. In het begin van onze relatie waren we erg avontuurlijk en experimenteel op seksueel vlak. We hadden meerdere keren per week seks, vaak twee keer na elkaar en probeerden veel nieuwe dingen uit. Samen afspreken met andere koppels of singles gebeurde ook wel eens. Ik vond het een fantastische tijd en was zo blij een partner te hebben die ook op seksueel vlak bij me paste. Hij zei zelf ook altijd dat hij blij was dat ik hem niet verveelde op seksueel vlak (wat in vorige relaties wel was blijkbaar). Maar al na een jaar begon dit te verminderen en had hij minder vaak zin. Vanaf toen nam ik altijd het initiatief, wat me enigszins stoorde, maar nog geen reden was om onze relatie in vraag te stellen. Want is het niet doodnormaal om minder seks te hebben als de grote verliefdheid een beetje gedoofd is?

Ondertussen zijn we nog twee jaar verder en van ons vroegere seksleven blijft bijna niets over: we hebben 1 keer per week seks (soms zelfs maar 1 keer in twee weken) en we zijn daar nog geen 10 minuten mee bezig. Als hij eens een keer zin heeft begint hij met voorspel bij mij, maar ik kom zeer gemakkelijk klaar, dus die klus is na 1 à 2 minuten geklaard. Meestal wil hij dan meteen overgaan tot seks, wat ook maximum maar 2 minuten duurt. Meer dan de helft van de tijd komt hij zelfs klaar binnen 1 minuut. Daarna dwing ik hem om nog even met me te knuffelen, want als het van hem zou afhangen dan zou hij meteen gaan slapen of zich meteen aankleden om de dag te beginnen. Het gebeurt vaker dat hij me al een week lang afwijst en hij het op een bepaald moment toch toelaat om hem aan te raken. Dan verwen ik hem meestal, maar dan moet ik erg oppassen omdat hij soms al meteen klaarkomt (en dan zit er al helemaal geen kans tot seks meer in). Meestal moet ik ook bovenop, dat vindt hij het leukste want dan hoeft hij geen moeite te doen.

Zoals je wel kan begrijpen, ben ik ondertussen ontzettend gefrustreerd. Ik ben 25 jaar (hij is 27) en ben nog steeds even seksueel avontuurlijk als voorheen, maar kan dit niet meer uiten. Een tijdje geleden ben ik met hem het gesprek aangegaan over hoe ik me voel, maar hij kan hier totaal niet over praten. Dit probleem is er altijd al geweest: hij die niet kan praten over wat hij voelt, denkt of wilt. Ik heb hem voorgesteld om het gesprek een andere keer verder te zetten, zodat hij er eerst eens over zou kunnen nadenken. Maar drie weken later haalde ik het onderwerp nog eens aan, en was er weer die ijzige stilte. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat we er over zwijgen en het ‘vanzelf wel zal beter gaan’ omdat hij het er nog moeilijker mee heeft als ik er over probeer te praten. Waarmee hij het moeilijk heeft en wat er precies scheelt, weet hij niet.

Ik merk van mezelf op dat ik steeds vaker aan seks denk met andere mannen, stiekem porno kijk en er ook gewoon steeds minder naar uitkijk om seks met hem te hebben. Zo is het al eens voorgevallen dat ik hem zelf enkele keren heb afgewezen omdat ik totaal niet opgewonden werd van het idee om weer dezelfde saaie seks met hem te hebben. Hij kon dit totaal niet plaatsen en begreep niet waarom ik plots geen zin had (want ik zeg toch nooit ‘nee’ tegen seks). Ik voelde me vervolgens schuldig, en wilde niet dat hij zou denken dat ik hem op die manier probeerde te manipuleren/straffen. Dus ik ben er uiteindelijk toch mee ingestemd. Tot mijn grote verbazing was hij ineens wel into orale seks (terwijl hij dit normaal gezien 1x per drie maanden eens doet, en daar voor de rest nooit ‘zin’ in heeft), om het goed te maken dat hij al na 30 seconden klaar kwam.

Om eerlijk te zijn, voel ik me doodongelukkig op deze manier. We zien elkaar graag, doen leuke dingen samen en delen dezelfde interesses. Maar er zijn twee grote problemen die onze relatie in gevaar brengen: geen communicatie en slechte/weinig seks. Hoe los ik dit op? Is dit nog te redden?

Alvast bedankt!

Mijn ervaring.

Trouwen geeft een gevoel van gebonden zijn,dan hoeven sommige dingen allemaal niet meer zo.

Je niet meer vrij voelen,geen spanning meer. ( als het fout zit)

1.Als je getrouwd bent kom je er vaak achter dat je eigenlijk helemaal niet voor de rest van je leven met die ene vrouw/man wilt zijn.Een gevoel waar je dus helemaal niet over wil of kan praten omdat je je naaste niet wilt kwetsen en dus blijft het aansukkelen.

Je moet dus heel sterk zijn om het recht voor zijn raap te durven zeggen.

Beter NU,dan over paar jaar ( jammer dan van het korte huwlijk maar wel eerlijk)

Dat bespaart een hoop ellende en verdriet!!!

2.Geen communicatie = Daar gaat je relatie kapot aan!!!

3.Sex > Train je mannelijke PC SPIER…Google het …=)

 

Reageren

Als ik zo lees was de seks aanvankelijk avontuurlijk en experimenteel en werden daar ook andere mensen bij betrokken. Neem aan dat er ook sprake was van partnerruil? Hoe dan ook, er was grote mate van opwinding. Nadeel van deze avontuurlijke stijl is mijns inziens dat je telkens iets nieuws moet verzinnen om tot eenzelfde effect te komen. De sensatie gaat er een beetje af (sleur). En dat ervaart hij wellicht als verveling? Iets dat hij in eerdere relaties ook had?

Het lijkt of de verdieping in elkaar ontbreekt en daarmee vallen veel mogelijkheden weg. Dan komt hij ook nog eens razendsnel klaar, al heb jij dat bij het voorspel ook. En er is, eigenlijk vanaf het begin al, totaal geen goede communicatie. Voor elke relatievorm is toch wel enige goede communicatie vereist.

Julie doen wel leuke dingen samen, wat ik dan afvraag is of jullie elkaars beleving dan ook delen en kunnen ervaren? Of dat het weliswaar samen is, maar eigenlijk ieder voor zich.

Het huwelijk loopt (nog niet) lekker en jullie zitten hier beiden mee en vooralsnog komen jullie niet tot een gezamenlijke oplossing.

Lastige materie, want er kunnen nog meer zaken spelen. Hoe ga je om met een langdurige relatie waarin ook heel veel praktische zaken spelen. Het is een gezamenlijke leefomgeving en liefde en seks zijn mooi, in de gebondenheid van een huwelijk moet je ook gewoon met elkaar om kunnen gaan.

Reageren