lieve allemaal,,

ik heb u bijna twee jaar een relatie met mijn vriend we waren super gelukkig hij was super lief en deed alles voor me hij was aanhankelijk zorgzaam ik was echt gelukkig. Had dit nog nooit ervaren helaas waan het voor korte duur,ik verloor vorig jaar binnen 6 maanden mijn opa en oma( het waren voor mij mijn ouders) zij hebben mij opgevoed en voor mij gezorgd omdat mijn moeder sinds mijn geboorte erg ziek was en is gestorven tot ik 18 jaar was. Ik kwam in een hell terecht en was erg depressief, eerst steunde hij maar na een paar maanden kon hij niet meer met me leven zei hij, ik moest naar mijn eigen huis terug.( ik hield mijn eigen huis aan) maar was altijd bij hem. Hij bracht mijn spullen terug naar mijn huis en wederom voelde ik mij verlaten ik was nu echt helemaal alleen( heb verder geen familie meer) mijn opa en oma waren de enige. Na twee dagen zocht hij me weer op kreeg bloemen chocola en van alles ondertussen hebben we elkaar vaak gezien maar hij stote me ook weer af! Sinds januari ben ik weer bij hem maar het is niet meer wat het is. Ik voel me eenzaam hij zoekt me bijna niet op en toont totaal geen initiatief om samen dingen te doen, krijg zelfs het gevoel dat hij me ontloopt. Als ik dit aangeef zegt hij dat het komt omdat hij me niet vertrouwd en bang is om me weer toe te laten omdat hij bang is dat ik weer in een depressie kom.Sindsdien loop ik bij een psycholoog maar dit is niet genoeg ik ben erg onzeker en doe alles voor hem, maar elke keer wijst hij me weer af. Ik weet niet meer wat ik moet doen, wil hem niet kwijt maar zo ben ik ook niet gelukkig. Hij geeft aan bindingsangst te hebben maar waarom kon hij het vorig jaar wel. Ik ben er gewoon ziek van kan niet meer normaal functioneren en ben zo bang om hem ook kwijt te raken.Hebben jullie tips of is het misschien herkenbaar voor iemand?

Hoi Lin,

Wat een vervelende situatie voor je. En erg heftig wat je hebt meegemaakt. Wil sowieso zeggen dat ik erg veel respect voor je hebt hoe je ermee omgaat ondanks alles. Zelf heb ik dit niet echt meegemaakt maar kan me wel goed voorstellen hoe dit voor je is. Ik weet wel hoe t is om je depressief te voelen. Dat wens je niemand toe. Als ik een tip zou geven aan je zou ik goed met je vriend gaan praten en duidelijk aangeven van dat je duidelijkheid wilt omdat je anders maar zit met de vraag of hij je nog wel echt wilt. Misschien hopelijk geeft hij dan echt aan hoe hij zich voelt en wat hij ermee wilt voor jullie. Als hij echt van je houd zal hij daar goed over nadenken en het willen goed maken. Want dit is voor jullie beide niet leuk. Hopelijk heb je hier iets aan.
Voor nu, heel veel sterkte en succes. Klinkt misschien gekjes zo, maar je bent een toffe meid en je bent t zeker waard. Blijf sterk, je komt hier wel doorheen, ook al lijkt het soms allemaal onmogelijk en niet waard, maar geloof me, uiteindelijk is het het zeker waard.

xx

Reageren