DE laatste tijd heb ik het weer erg benauwd en pijn in mn rug na ong. een jaar geen klachten te hebben gehad ben inmiddels gestopt met roken maar toch die vage rugpijn straalt helemaal door naar de armen.

Hallo allemaal,
Ik herken jullie verhalen. Hoe de k je dat ik anders op dit forum kom? Vandaag steeds als een eend lopen waggelen bij het lopen. In combinatie met spiefasculaties en krampen zijn dit natuurlijk gegarandeerd symptonen van een enge spierziekte, timor etc. Maar nu even een goede tip: ga naar een haptonoom, werkt goed! Succes en sterkte allemaal!

Hallo allemaal,

Mijn klachten lopen erg uit een van hoofdpijn tot steken in het hart, tikken in het hoofd horen, Wazig, dubbel zien, tintelingen en doof gevoel in armen en benen, hartkloppingen, opgezette klieren, steken in het hoofd, vermoeide ogen, veel op me kaken bijten (onbewust) daarbij heb ik ook vaak een vaag onbeschrijfelijk licht duizelig gevoel in me hoofd. Alsof alles 1 grote droom is. Daarbij leef ik echt in angst. Ik heb in mijn hoofd bijna alle ziektes al gehad die een mens kan hebben. Mijn moeder zegt zelfs tegen mij: Er is nog nooit iemand zoveel dood gegaan als jij.

Maar bij mij gaat de angst zo ver, dat ik bijvoorbeeld om elk pijntje in de spiegel kijk ( staat mijn mond scheef, hoe zijn mijn pupillen, kan ik mijn armen nog bewegen)
Daarbij slik ik ook elke dag visoliepillen.. waarom? Omdat er opstaat goed voor hart en bloedvaten.. als ik ze 1 dag niet in heb genomen worden mijn klachten erger.. puur uit angst dat ik dan wel wat krijg. Soms slik ik paracetamollen omdat dat het bloed verdunt.

Ik slik de pil, maar durf ze eigenlijk niet meer te slikken omdat in de bijsluiter staat: trombose, beroerte etc.

Daarbij ben ik 21 jaar, rook 7 jaar, heb op een dansopleiding gezeten waar ik moest stoppen, omdat ik het niet meer aan kon.

Elke dag moet ik wel even gaan liggen op bed omdat het niet meer gaat. Omdat ik raar wordt en een akelig gevoel krijg. Af en toe gaat het een maand goed en dan gaat het weer helemaal mis.

Ben al tig keer naar de huisarts geweest, ben onder behandeling van de fysio geweest ( die dacht dat het aan me nek lag), optometrist ( dacht whiplash, nekschouders vast), chiropractor (ook whiplash, nekschouders vast en atlas staat niet goed) en zit nu bij een psychotherapeute.

Ik ben een beetje ten einde raad, want ik word gek van mezelf en de omgeving van mij word ook gek. Praat ook zo weinig met mensen over wat ik voel, omdat ik bang ben dat mensen me een aansteller vinden of denken dat ik ben.

Mijn gedachten, mijn klachten dat maakt me gek. Ik ben zenuwachtiger dan normaal voor dingen. Vaak opgejaagd.
En maak me om alles druk. Heb weinig vertrouwen in mensen. En ben het vertrouwen vooral in me eigen lichaam kwijt.

Wie herkent dit?

Groetjes & Liefs,
D.

Probeer acupunctuur

Alsof ik het zelf heb geschreven. Ik ben nu ook bang voor ALS oid omdat ik spier trillingen heb bij mijn hoofd al weken. En nu denk ik oh ik voel het ergens anders ook. Ha geweest. Die zegt dat het dat niet us en heb xanax mee gekregen. Omdat ze weet dat ik altijd denk dat ik van alles heb. Internet helpt daarbij mee. Alles wat de symptomen zijn heb ik dezelfde dag ook... get is vreselijk. ..

Hypochondrie is een psychische aandoening die in het DSM-IV is ingedeeld bij de somatoforme stoornissen. Een andere term voor de aandoening is ziektevrees. Wie aan hypochondrie lijdt, heeft een chronische preoccupatie of een overmatige angst om een ernstige lichamelijke ziekte te hebben, terwijl hiervan uit onderzoek niets blijkt. De persoon kan vaak de locatie, ernst en duur van de symptomen gedetailleerd aangeven, maar deze zijn door een arts niet als een duidelijk lichamelijk ziektebeeld te herkennen. Als de patiënt daadwerkelijk een (lichte) ziekte heeft, interpreteert hij het ziektebeeld als veel ernstiger dan het in werkelijkheid is. Als een arts de patiënt heeft onderzocht en de patiënt geruststelt, vreest de patiënt dat de arts de ware oorzaak niet heeft kunnen vinden. Omdat de patiënt er sterk van overtuigd is dat er iets mis is, zijn behandeling en herstel vaak gecompliceerd. Bij hypochondrie hoort het somatiseren; het verlichamelijken van emotionele klachten.

Hypochondrische symptomen kunnen optreden als onderdeel van een ander ziektebeeld, bijvoorbeeld een angststoornis. Er is dan meestal sprake van een ander type klachten.

Het DSM-IV geeft de volgende criteria voor hypochondrie:

A. Preoccupatie met of angst voor het hebben van een ernstige ziekte op basis van onjuiste interpretatie van lichamelijke symptomen.
B. De preoccupatie blijft bestaan ondanks toepasselijke medische evaluatie en geruststelling.
C. De preoccupatie uit criterium A heeft niet de vorm van een waan (zoals bij een waanstoornis van het somatische type) en blijft niet beperkt tot aangegeven zorgen over het uiterlijk (zoals in een stoornis van de lichaamsbeleving).
D. De preoccupatie veroorzaakt klinisch duidelijk lijden of problemen in de sociale omgang, op het werk of op andere belangrijke terreinen.
E. De duur van de stoornis is minimaal zes maanden.
F. De preoccupatie treedt niet uitsluitend op als onderdeel van de gegeneraliseerde angststoornis, obsessieve-compulsieve stoornis, paniekstoornis, een depressieve episode, separatieangst of een andere somatoforme stoornis.

Voor iedereen die zich hierin herkent:

Zoek via je huisarts specialistische hulp van een psychiater.
Xanax en andere benzodiazipinen helpen je hier niet van af.

Ik heb hulp van een psycholoog. Masr omdat ik zo angstig ben heb ik in geval van nood deze tabletjes.

Beste miss C,
Om bepaalde angstgevoelens te onderdrukken zijn de tabletjes prima.
Ik bedoelde te zeggen dat alleen die tabletjes je niet van hypochondrie kunnen afhelpen. De hulp van de psycholoog is dan dus prima.

Ik hoop dat t beter wordt wNt zo angstig ben ik niet eerder geweest. Het is nu extreem! Dank voor het bericht.

Oh D, wat herken ik veel in jouw verhaal!! ik heb al jaren last van hypochondrie,ik heb ook zoveel 'klachten' duizelingen, buikpijn rug pijn knobbeltjes in mn klieren....ik heb een panische angst om K..te hebben, ik durf zelfs het woord niet eens helemaal op te schrijven..Op dit moment zit er een bobbeltje in mn oksel,reden om weer helemaal in paniek te zijn...ik heb het al eerder gehad en er mee naar de huisarts geweest en die zei dat het een verstopte klier was. maar wat als het deze keer niet zo is? gadver! ik baal van me zelf!

Als je daar zo veel last van hebt vraag dan aan je huisarts een verwijzing naar een psychotherapeut.

Mocht een face-to-face gesprek je wat te veel lijken, dan zou je ook online therapie kunnen proberen.

Reclame is op het forum niet toegestaan.

Hey,

Waar jij zegt last van te hebben heb ik ook. maarja daarnaast heb ik last van nog tienduizend klachten waarvan ik altijd denk (zoals nu) dat het iets ernstigs is. ik heb ooit eens xanax gehad van een vriend om te slapen lang voordat ik een trauma kreeg en vanaf dat moment enorm bang ben geworden nachten bleef ik op omdat ik iets voelde in mn buik of pijn in mn schouders armen borst ik heb meerdere malen 112 gebeld of me naar het ziekenhuis laten brengen omdat ik dacht dat het ECHT niet goed was sinds vorig jaar oktober slik in nu lorazepam en af en toe (sinds kort als het echt erg is) bromazepam ik neem aan dat dit hetzelfde is als xanax. Ik heb ook steeds dat ik vlekjes voorbij zie komen niet meer goed kan lezen want de lettertjes worden nogal onscherp bij vlagen bobbeltjes in mn klieren, pijn in mn rechterarm of de laatste tijd steeds linkerarm en schouderblad mn keel zwelt steeds op en een tijdje terug lekte het vanuit mn neus mn keel in en zwol dat op waardoor ik steeds moeilijk adem kreeg. ik weet niet goed of ik nou ziek ben of dat die medicijnen die ik en zoals wel meer mensen krijgen voorgeschreven ons nu ook echt ziek maken want goed is het niet voor je lichaam maar ik blijf ze slikken want zonder die dingen durf ik niet meer. Ik heb het idee dat de aanvallen erger worden (en ja ik twijfel nog steeds of het dan wel echt paniek is of een ziekte) een maandje geleden begon het ineens wel heel erg waarbij ik zomaar uit het niets in een klap uitviel op de trap neerviel terwijl ik schrok en naar iemand toe probeerde te gaan om niet alleen te zitten,mn gehoor valt dan ineens half uit en mn zicht wordt onscherp en viel in een klap op de trap en begon te trillen. Ik las in de bijsluiter van de medicijnen dat het niet de bedoeling is ze langer te slikken dan ong 8 weken geloof ik maar ik slik ze al bijna een jaar maak ik mijzelf nu niet juist meer ziek.

Hoi allemaal.
Ook ik heb hypochondrie, ik heb dit voor zover ik weet mijn hele leven al.
Het zijn natuurlijk altijd ziektes waar je aan dood gaat (DOODENG)!
Ben nu aan de antidepressiva en hopelijk word ik hier wat minder angstig van.
Als bv.iemand anders iets heeft, dan betrek ik het meteen op mijzelf en als het iets is wat ik nog nooit eerder heb gehad of over gehoord heb, dan heb ik weer een nieuw ziekte en zit daar dan weer enige tijd mee.
Ik word er zelf stapelgek van, maar ik begrijp dat andere dat zeker ook van mij worden, ik heb gelukkig hele lieve vrienden, die mij af en toe tot de orde roepen en zeggen "nou moet je ophouden hoor" En gek genoeg helpt dat wel.
Maar ondanks alles mag en kan ik ze altijd bellen.
Heel belangrijk voor mij.
groetjes Wil