Merk je dat je bovenooglid steeds wat lager hangt? Of dat één ooglid duidelijk lager staat dan het andere? Een hangend ooglid, in medische termen ptosis genoemd, komt vaker voor dan je misschien denkt. In dit artikel lees je wat de mogelijke oorzaken zijn, of een hangend ooglid door stress kan komen en wat je eraan kunt doen.
Wat is een hangend ooglid precies?
Bij een hangend ooglid staat de rand van het bovenooglid lager dan normaal. De medische term hiervoor is ptosis of blefaroptosis. Dit is iets anders dan overtollige huid boven het oog, wat vaker voorkomt bij het ouder worden en dermatochalasis heet. Bij ptosis gaat het specifiek om een probleem met de spier of pees die het ooglid optilt: de levatorspier. Deze zorgt er normaal gesproken voor dat het bovenooglid omhoog blijft staan.
Een hangend ooglid kan al vanaf de geboorte aanwezig zijn (aangeboren ptosis) of zich in de loop van het leven ontwikkelen (verworven ptosis). Het kan aan één oog of aan beide ogen voorkomen.
Één hangend ooglid: oorzaak
Heb je last van slechts één hangend ooglid? Dan is dat meestal het gevolg van een lokaal probleem aan dat specifieke oog. De meest voorkomende oorzaak op volwassen leeftijd is dat de aanhechting van de levatorspier aan het ooglid los zit of dat de pees van deze spier is uitgerekt en verslapt. De spier zelf functioneert dan nog goed, maar de verbinding met het ooglid niet meer. Dit komt vaker voor naarmate je ouder wordt, maar kan ook op jongere leeftijd ontstaan, bijvoorbeeld door het langdurig dragen van harde contactlenzen.
Andere, minder vaak voorkomende oorzaken van een hangend ooglid aan één kant zijn:
- Een zenuwafwijking die de aansturing van het ooglid beïnvloedt
- Een spierziekte, zoals myasthenia gravis
- Letsel of een eerdere operatie aan het oog of de omliggende spieren
Omdat de oorzaak sterk kan verschillen, is het belangrijk om bij een plotseling opkomend of eenzijdig hangend ooglid altijd een arts te raadplegen. Zeker als je ook andere klachten ervaart, zoals dubbelzien of een veranderde pupil.
Hangend ooglid door stress
Kan een hangend ooglid ook door stress ontstaan? Hier is een belangrijk onderscheid te maken. Echte ptosis, waarbij het ooglid structureel te laag staat door een probleem met de spier of pees, wordt niet rechtstreeks door stress veroorzaakt.
Wel kunnen vermoeidheid en stress zorgen voor een ooglid dat zwaarder aanvoelt of er tijdelijk iets lager uitziet, doordat de kleine spiertjes rond het oog minder goed reageren als je oververmoeid bent. Dit gaat vaak samen met een trillend ooglid, ook wel myokymie genoemd, wat eveneens vaak wordt uitgelokt door stress, vermoeidheid, cafeïne of alcohol. Dit trekkende of trillende gevoel is meestal onschuldig en verdwijnt vanzelf met voldoende rust. Het is dus goed om onderscheid te maken tussen een structureel hangend ooglid en een tijdelijk zwaar of trillend gevoel door vermoeidheid.
Wat te doen tegen een hangend ooglid?
Wat je het beste kunt doen tegen een hangend ooglid, hangt af van de oorzaak en de ernst van de klacht:
- Is de oorzaak vermoeidheid of stress? Dan helpt het vaak om voldoende te slapen, minder cafeïne en alcohol te gebruiken en bewust te ontspannen.
- Heb je een structureel hangend ooglid dat niet vanzelf overgaat? Dan is een bezoek aan de huisarts een goede eerste stap. Deze kan je eventueel doorverwijzen naar een oogarts of plastisch chirurg.
- Beperkt een hangend ooglid je zicht of veroorzaakt het klachten, zoals hoofdpijn doordat je voortdurend je wenkbrauwen optrekt om beter te kunnen zien? Dan kan een operatie een oplossing zijn.Â
Bij de operatie beoordeelt de specialist eerst wat de precieze oorzaak van jouw hangende ooglid is. Vervolgens wordt een passende behandeling besproken, waarbij vaak een stukje van de verslapte pees wordt verwijderd of verstevigd, zodat het ooglid weer normaal omhoog komt.
Wanneer naar de huisarts?
Neem contact op met de huisarts als je ooglid plotseling gaat hangen. Doe dat ook als het hangende ooglid gepaard gaat met dubbelzien, een veranderde pupil of andere neurologische klachten, als het je zicht belemmert of als je je zorgen maakt over de oorzaak. Deze klachten kunnen wijzen op een onderliggende aandoening die verder onderzocht moet worden.
Bronnen: Thuisarts.nl.
