Ik heb in de afgelopen jaren in mijn gedachten ms gehad, een hersentumor, huidkanker, lymfeklierkanker en nu ben ik bang voor een spierziekte als ALS of myasthenia Graves.

In april heb ik uiteindelijk een ct-scan gekregen omdat ik al jaren last had van korte draaiduizelingen, niets te zien op de ct. Het enige dat opviel was dat een ooglid wat meer hing dan een andere, waarschijnlijk een uitegerekt peesje door langdurig lenzengebruik.

2 maanden geleden is het weer helemaal misgegaan. Ik belde de huisartsenpost plat omdat ik dacht dat ik kanker had, ik had knobbeltjes onder mijn oksel. Uiteindelijk een echo, niets aan de hand.

Sinds 8 weken gebruik ik 3ml dgs xanax. Maar wat is nu mijn angst:
Stel dat mijn hangende ooglid wijst op iets heel ergs..... Ik draag nu ook een bril en geen lenzen.
Daarbij, dat ooglid klopt steeds... als ik knipper dan voel ik het tikken.. ik zie het ook iets bewegen in de spiegel, dit heb ik al wekenlang.
Verder, als ik van mijn beeldscherm naar beneden naar mijn toetsenbord kijk zie ik achter de lettertjes kort een schaduwbeeld van het lettertje. Precies hetzelfde als ik bewust ga staren naar die lettertjes en dan zie ik ze langzaam iets dubbel.
Ik vul mijn dagen met googelen op allerlei ernstige spierziektes... heb telkens weer andere symptomen zoals jullie kunnen zien waarop ik mijn aandacht vestig. Ik kijk wel 50 keer per dag in de spiegel naar mijn hangoog, check keer op keer of ik als ik op mijn toetsenbord de lettertjes inderdaad iets dubbelzie, kijk of mijn pupillen wel even groot zijn etc.

Telkens weer denk ik: nu heb ik echt iets.. dit keer is het echt iets.

-Wie kan mij geruststellen vwb bijvoorbeeld een iets hangend ooglid (al bijna een half jaar)
-een trillend ooglid aan diezelfde kant
-die schaduwbeelden van de lettertjes op mijn toetsenbord.

Ik denk dat psychische hulp bij jou meer op zijn plaats is. Ik denk dat het voor je zelf eerst duidelijk moet worden dat er helemaal niks mis is met je lichaam. Door al je gedachten ontstaat er stress en dat kan gaan leiden tot chronische klachten die verder helemaal niet ernstig zijn. Gewoon ontspannen en ze verdwijnen vanzelf.Die trillende oogleden kan hiervan een voorbeeld zijn.

OOO ooo wat herken ik je klachten, ook ik heb elke arts bijna gehad, dacht ook dat ik ms had, hartkwalen, tumor in het hoofd, tumor in mijn keel, en veel ander klachten.
Ook had ik last van lichtflitsen, was erg gespannen en kon niet meer normaal funcioneren, was erg bang,
gebruik nu paroxetine en het gaat stukken beter, heb ook psychologische hulp gehad, maar bij mij werkten de medicijnen beter, heel veel sterkte!!!!

hoi mensen.
Ook ik heb hypochondrie.
Het begon op een ochtend toen ik naar beneden liep en naar de wasbak ging en ging spugen (vadsig ochtendkwijl van het roken je weet wel) maar daar zat een klein beetje rood bloed bij. Dus ik werd vet benauwd daarvan en ben 1 dag later naar de huisarts gegaan en hij zei dat het een lichte bronchitisontsteking is omdat ik niet hoest en het bloed normaal rood was kwam wel vaker voor zei hij. Weken later was ik nog benauwd en angstig ik zag bleek(uiteindelijk had ik een dikke depressie ervan gekregen) en dagt dat ik dood zou gaan binnenkort en had al zelfmoordgedagten(oh ja het bloedhoesten was wel al weg) dus ik weer naar de huisarts omdat ik me zo slecht voelde. Hij zag dat ik heel bleek en bang was dus wist hij ong. wel dat t hypochondrie met depressie moest zijn. Hij vroeg of ik ook zelfmoordgedachten had en eerlijk zei ik ja. Ik moest direct naar het UMCG waar zij ook de diagnose vast konden stellen.Depressie is gelukkig nu weg. In een latere periode heb ik gedagt dat ik lymfeklierkanker had en daarna huidkanker(melanoom) aangezien ik een kleine rode moedervlek heb die wel eens jeukt. huisarts heeft al mijn moedervlekken gecontroleerd en zei dat alles goed was en dat melanomen er anders uitzagen maar wat verklaart die jeuk dan??? uiteindelijk leer je ermee leven maar over gaat het nooit.En wordt het makkelijker. Bij mij is het begonnen in augustus 2009 en het is nu maart 2011 en het ene moment voel ik me top en momenten zoals nu voel ik me gewoon klote en wil ik mijn verhaal even kwijt. Tip:Diep van binnen weten we allemaal dat het niets is alleen werkt ons lichaam niet even goed mee door de angst waardoor we benauwd worden en stuiptrekkingen kunnen krijgen. Een aantal symptomen van hypochondrie:
-depressie
-bleekzien
-Denken dat er iets is terwijl er goed onderzoek is geweest.
-Als er iets is denken dat het nog erger is.
-gespannen zijn haast niet meer kunnen ontspannen.
-hyperventilatie door spanningen kun je een verkeerde manier van ademhalen aannemen
In het begin is het moeilijk om de artsen te geloven maar ook dat is dus een symptoom van hypochondrie. Naarmate de tijd vordert wordt alles weer reeler maar zoals ik net al zei over gaat het nooit. Dingen die je lichaam altijd al deden kun je blijven zien als dreiging met name op trekkingen bijv. bij de lever wat de maag ook doet alleen dan aan de andere zijde van de romp. Maar naarmate de tijd vordert en met hulp van medicijnen of psychische hulp gaat het steeds makkelijker.
Ook bij mij is het nog niet geheel over en ben ik soms nog wel eens bang om huidkanker te hebben.
Met vriendelijke groet
GGG

een Klassiek Homeophaat kan hier iets voor geven, als je van de hypochondrie af wil, of in ieder geval wil verminderen, maak dan eens een afspraak,
groetjes, Brenda

ik ga vandaag toch even weer naar huisarts ik laat de moedervlek weghalen k wordt er helemaal nerveus van en mn hyperventilatieklachten werden sinds gisteren daardoor veel erger.

Als de huisarts zegt dat de moedervlek onschuldig is, dan kun je daar gerust op vertrouwen. De huisarts weet alles van moedervlekken, en dat staat tegenover jouw angst die geen kennis heeft van moedervlekken. Bespreek het nog eens met hem of haar, en kijk of jullie het eens kunnen worden over jouw goede argument dat de moedervlek jeukt.

@mike
Hij zei inderdaad dat ik me geen zorgen moest maken.
HIj vond het wel een raar vlekje (heel rood op een bultje)
Alleen moest ik hem wel in de gaten houden maar hij zei laat maar jeuken. 1 dag later zag ik wat op internet wat wel een beetje overeen komt namelijk spitz neavus.
Maar gelukkig maak ik me nu geen zorgen meer en laat ik hem gewoon jeuken

http://www.youtube.com/watch?v=b4BCxMQDQUE

OK zo groot is ie gelukkig nii
(zie filmpje) ben vandaag ook weer vet benauwd maar moet morgen naar de kaakchirurg dus spanningen kan er wel wat mee te maken hebben maar ik hoest niet dus kan het zijn dat benauwdheid alleen voorkomt zonder andere klachten want tintelingen heb ik zelden wel maak ik vaak een vreemd geluid met mn keel of stembanden ofsoow ik hoop dat jullie weten wak bedoel

Als je gespannen bent, kun je wat gaan knijpen met je keel. Probeer rustig te gaan liggen of zitten en haal een keer of 50 (ja, veel keer dus) rustig en diep adem. Als je de tel vergeet, dan doe je de oefening trouwens goed. Daar word je lekker ontspannen van.

@RW
Ja knijpen is het niet echt het is meer een soort geluid maken met mn stembanden ofsoow kwee nii precies hoe k moet uitleggen.

Misschien heb je een poliepje op jouw stembanden, of ben je toevallig laatst verkouden geweest waardoor de stembanden wat beschadigd zijn geraakt? heb je dit probleem al lang, en heb je er erge last van? Als het niet vanzelf overgaat, ga dan even naar de huisarts voor een onderzoekje. In eerste instantie lijkt het stress te zijn, maar misschien is er meer aan de hand.

Hoi mensen,

Ik heb (denk ik) ook last van hypochondrie. Denk continue dat ik wat ergs heb en moet continue in de spiegel kijken of me mond niet scheef hang of ik nog goed zie (niet dubbel bijv). Soms heb ik gevoelloosheid in me armen en benen (slappe benen). Zit nu bij een chiropractor, omdat mijn lichaam niet goed functioneert, maar waar ik bang voor ben is hersentumor, beroerte/tia etc. Regelmatig gaat mijn hart tekeer als een dolle. Of zie ik niet goed meer, wazig! Ik lig er snachts wakker van, omdat ik nog niet dood wil of bang ben dat er iets gaat gebeuren!!
Ik ben ook al gestopt met school (Dansopleiding) omdat ik het niet aan kan.. Kan iemand mij helpen?

Groetjes,
Dagmar

hier kan niemand je helpen, maar je zou naar een Klassiek Homeophaat kunnen gaan, die heeft veel ervaring met dit soort klachten en zou voor jou dus weleens een goede oplossing kunnen zijn.....

blijf er niet mee doorlopen, het haalt zoveel van het plezier in je leven weg.
probeer het een paar maanden, als het niet helpt ga dan in therapie.

groetjes, Brenda