Om te beginnen, ik ben 25 jaar oud en woon nog thuis met mijn pa en ma. Bijna de opleiding afgerond zodat ik lekker kan gaan werken. Maar ik merk dat ik wel uit het huis aan het groeien ben.

Nou is het al een lange tijd zo, schatting rond 4 of 5 jaar. Mijn moeder(in de 60 jaar)is heel erg negatief, over haarzelf en over haar huishouding. Dit gaat soms wekenlang zo door en ik heb vaak bonje met haar. Nou ben ik zelf ook niet de makkelijkste en sta soms in de weg. Naarmate ik ouder ben geworden merk ik veel meer hoe pessimistisch zij soms klinkt. Het lijkt ook allemaal erger te zijn geworden door de jaren heen.

Ik vond mijn moeder pas nog huilend op bed, op haar knieen met haar gezicht verborgen in de kussens. Tot nu toe weet ik nog steeds de oorzaak niet. Mijn vader en ik kunnen niks uit haar krijgen. Ik vroeg wat er aan de hand was, met als enige antwoord dat ik het toch niet zal begrijpen. Maar ja als ik niet weet wat er is zal ik het ook nooit begrijpen.
Ze huilt vaak, en we weten niet hoe we daar soms mee om moeten gaan.

Vaak zegt ze geen zin meer te hebben in al dat gezeik, dat ze moe is. Ikzelf ben enorm veranderd van karakter, en ik weet nu hoe ik moet omgaan met bepaalde commentaar van haar. Soms moet je dingen met een korreltje zout nemen. Alleen aan haar kant, veranderd er niks. Hoe rustig ik ook reageer, het lijkt alsof dat haar nog bozer maakt.

Ik krijg vaak op me donder, en dan gaat het niet over belangrijke dingen. Veel commentaar en kritiek waar ik niks aan heb alsof ze haar gevoelens niet kwijt kan en het daarom maar afgeareerd op mijn vader of ik.

Is er iets dat ik zou kunnen doen, anders kan doen of meer moet doen?
Ik ben zelf ook niet de meest stabiele persoon en kan het niet altijd hebben als zij zo doet.

Elke dag drinken wij een kopje koffie om 8 uur en kijken wij GTST, soms kijken we een film of seriemaar dat is de laatste tijd erg verminderd. Ze krijgt ook altijd een kusje van me als ik ga slapen.

Dat is een moeilijk probleem. Maar je moeder zal hier zelf actie in moeten ondernemen. Ze zou dat met de huisarts moeten  bespreken en dan kijken of er adequate hulp kan worden ingeschakeld. Je vader zou er ook eens met de huisarts over kunnen  praten, als ze dezelfde huisarts hebben

Reageren

Jammergenoeg wilt mijn moeder niks te maken hebben met hulpdiensten zoals doktors of psychologen. Vandaar dat ik ten einde raad ben.
En mijn vader is herhalend dat het wel weer overwaait.

Reageren

Daar kun je dan zelf verder echt niets aan doen.

Reageren