Hoe vertel ik het hem?

Hallo,

Ik ben nu bijna 5 jaar getrouwd met een man, waarvan ik de laatste tijd steeds vaker vermoed, dat hij een vorm van autisme heeft. De vele kenmerken die op diverse sites staan, kom ik zeer regelmatig bij hem tegen. Eén op één gaat het tussen ons redelijk goed, maar de communicatie met anderen en vooral ook de non- verbale communicatie,  geeft hem regelmatig grote problemen.

Met taal is hij een nerd! Zodra iemand een woordje verkeerd schrijft of spreekt, heeft hij altijd commentaar en hij wéét het ook inderdaad beter. Obsessieve hobby’s of interesses zijn hem ook niet ongewoon. Hij kan maanden achter elkaar, elke avond met een lesboek Spaans op de bank zitten. Of op zoek gaan naar een nieuwe motor op het internet.

Hij is als kind tot 2 x toe op autisme getest, maar destijds was er niet genoeg bewijs om hem dat labeltje te geven.

Op zijn werk heeft hij vaak problemen of ruzie, in gezellige omgang met familie of vrienden, gaat hij vaak een beetje afgezonderd zitten, of neemt sommige uitspraken totaal verkeerd op. Wij hebben samen geen kinderen, maar ik heb wel 2 kinderen uit een vorig huwelijk. Dit kan op zich natuurlijk wel eens problemen geven, maar hij snapt totaal niet hoe de relatie moeder/kind in elkaar zit. Helaas heeft hij zelf ook geen prettige herinneringen aan zijn eigen ouders en was die verhouding ook niet al te best.

Als hij thuiskomt van zijn werk, is hij zo moe, dat het eerst even gaat liggen. Hij gaf laatst ook aan dat hij gewoon rust in zijn hoofd wil.

Hij noemt iedereen waar hij een probleem mee heeft, een autist, dus mijn vraag aan jullie hier is: hoe kan ik hem het beste vertellen, dat ik een vermoeden heb, dat hij ook een vorm van autisme heeft en of hij zich hiervoor wil laten testen? Hij is nu 52 en de testen die hij als kind heeft laten doen, zijn allang weer verouderd.

Ik ben bang dat als ik hem mijn vermoeden vertel, hij erg boos wordt en er niets meer over wil horen.

Nog even voor de duidelijkheid, ik kan zelf goed met hem omgaan. Hij kan heel lief en zorgzaam naar mij zijn. We hebben veel lol met elkaar en ook op seksueel gebied hebben wij geen probleem. Maar ik vind het vooral voor hem zo erg, dat hij constant met anderen overhoop ligt en hierdoor geen rust in zijn kop krijgt, zoals hij dat noemt.

Dus mijn vraag: hoe vertel ik het hem?

Ben benieuwd naar jullie reacties!