- Anoniem14 mei 2016 om 17:51
Hallo,
Ik heb sinds een paar weken een paniekstoornis na een paniekaanval te krijgen. En voorderest heb ik al mijn hele jeugd een angststoornis. Hierdoor heb ik de hele dag derealisatie (gevoel naar een film te zitten kijken ipv te leven) en erg zweten. Ik weet dat ik hyperventilleer dus daar hoef niet naar worden gerefereerd, alleen heb ik zo’n extreme klachten de laatste tijd dat ik bang ben.
Ik heb vaker dat ik uit het niks heel moe ben en gewoon bijna niet meer kan opstaan en dan voel ik me misselijk en heel slecht en onrustig. Braken hoef ik niet maar ik krijg wel dat gevoel van braken en de derealisatie wordt steeds erger. Ik heb het idee geen genoeg lucht te krijgen en alsof iemand tegen mijn borst en buik zit te duwen. Daarnaast als ik gewoon op een stoel stil zit en niet beweeg of als ik lig en geen bewegingen maak dat ik ineens het gevoel heb dat ik voorover val en een soort raar gevoel in mijn hoofd als dat gebeurt. Mijn slapen voelen heel drukkend aan, ik zit bij psychologen en psychiaters dus dat is het probleem niet alleen denk ik steeds dat het iets medisch is zoals hartproblemen of iets dergelijks omdat het zo plotseling gebeurt voor 1 seconden.
Mijn dokter heeft me bloedgeprikt daar krijg ik woensdag pas de uitslag van en daar wordt ik getest op vitaminen, ijzertekort en op lyme. Maar ik was vergeten te vragen of het met mijn hart te maken kan hebben, is dit echt allemaal door de hyperventillatie? want het is gewoon zo eng en ik heb dit nog nooit gehad behalve die derealisatie.
2 reactiesReagerenJohn (moderator)
14 mei 2016 om 17:57het kan inderdaad allemaal door hyperventilatie komen.
Reageren
Kijk maar eens welke klachten er allemaal kunnen optreden:
http://www.chronischehyperventilatie.nl/index.php?page=symptomenEmelie Beeckmans23 september 2018 om 15:37Ik ben 11 jaar en ik ben dagelijks misselijk. Ik krijg er dan ook altijd dingens bij.
– ik heb ook soms het gevoel dat ik moet braken maar ik moet niet.
– heel zenuwachtig voor niks
– ik voel me ook vaak heel schuldig terwijl ik niks heb gedaan.
-en het gevoel dat ik precies uit de wereld ben dat ik de enige ben op de wereld dat is heel moeilijk uit te leggen,dan ben ik precies aan het dromen en lijkt het dat alles wat er gebeurt niet gebeurt maar dat ik het droom.
ik durf zelfs niet naar school of uitstappen of vriendinnen gaan met het gedacht dat ik het weer krijg.
ik ben al onder de scanner geweest 10 Keer bloed getrokken en ik ga nu ook nog naar een specialist en een maagonderzoek doen.
ik ben al heel vaak naar het ziekenhuis of naar de dokter geweest maar ze weten niet wat ik heb.
Ik heb het nu ondertussen al 1 jaartje ik hoop dat ze wat gaan vinden want het is echt niet leuk.
ik kan ook niet tegen flikkerende lichten sterken reuken en te veel fruit of water van de kraan.
Ik hoop ECHT dat het stopt ik vind het niet meer leuk ? als iemand een idee heeft zeg aub ??
Reageren


