Ik voel me na 3 maanden angsstroornis waarvan 2 maanden niks doen nu lichamelijk steeds beter/ rustiger. Helaas wil me hoofd niet meewerken. Nu ik weer een beetje me leven probeer op te pakken, voelt alles wat ik doe aan als een droom/apart aan (als of t niet echt gebeurd)  ik merk ook dat ik nog meer dan normaal na denk over het thema dood. Ik ben 24 en merk echt dat nu vooral m’n hoofd nog in de weg zit. Ik heb de volgende vragen:

 

1) kan ik door een angststoornis/burn-out na 3 maanden veel conditie zijn verloren waardoor alles meer kracht kost?

2) hoe kan ik op mijn leeftijd zo opsessed zijn met dat thema.

3) hoe kom ik van het rare dromerige gevoel af?

4) betekend minder stress gevoel in me lichaam dat ik op de goedde weg ben?

5) hoe zou ik kunnen stoppen met denken/piekeren.

6) kan het zijn dat doordat ik zolang naar binnen gekeerd ben geweest dat ik weer moet wennen nu ik naar buiten ga en in omgevingen kom waar ik minder gewend ben?

7) hoe kan ik het aanwezigheidsgevoel versterken?

 

ik ga al enige tijd naar dokter en pshygo

1) kan ik door een angststoornis/burn-out na 3 maanden veel conditie zijn verloren waardoor alles meer kracht kost?   ja, dat kan heel goed. Een angststoornis of een burn-out vreet energie

2) hoe kan ik op mijn leeftijd zo opsessed zijn met dat thema.  Dat is onderdeel van de stoornis

3) hoe kom ik van het rare dromerige gevoel af?  Als je stoornis/burn-out onder controle komt, gaat dat ook weg. Bespreek dit met de psycholoog

4) betekend minder stress gevoel in me lichaam dat ik op de goedde weg ben?   Ja, dat zou kunnen

5) hoe zou ik kunnen stoppen met denken/piekeren.  Hiervoor geldt hetzelfde als bij  vraag 3

6) kan het zijn dat doordat ik zolang naar binnen gekeerd ben geweest dat ik weer moet wennen nu ik naar buiten ga en in omgevingen kom waar ik minder gewend ben?  Ja ook dat is best mogelijk

7) hoe kan ik het aanwezigheidsgevoel versterken?  Ook dit is een vraag die je met psycholoog moet bespreken. 

Reageren

Hoe gaat het inmiddels met je?

Reageren