Hallo!
Enige tijd geleden is het begonnen. Zweten, een bonzend hart, gedesorienteerd zijn.. Het gebeurde vooral tijdens het uitgaan, maar de laatste periode (aantal weken) heb ik er ook last van tijdens hele normale dingen o.a autorijden,sporten en zelfs in de trein. Het komt zomaar opzetten.Om eerlijk te zijn schaam ik me een beetje voor mijn gedrag, omdat ik weet dat ik het zelf onder controle zou moeten krijgen. Mijn vrienden zeggen dat ik gewoon niet zoveel moet nadenken en het moet laten gebeuren. Ze begrijpen niet hoe erg ik in paniek raak. Ik ben doodsbang op zo’n moment…
Ik ben nog hartstikke jong, ik studeer en heb het prima naar mijn zin. ik leef gezond en heb geen traumatische ervaringen meegemaakt. Wat kan ik hieraan doen, want ik begin steeds meer situatie’s te mijden.. Zijn er mensen die hier ook mee te maken hebben (gehad)? Hoe hebben jullie dit opgelost en wat was de oorzaak?
Ik wil mijn leven niet laten verpesten door iets dat tussen mijn oren zit!
Alvast bedankt, vriendlijke groet

heel herkenbaar! zelf last van gehad toen ik jong was. en veel mensen hiermee geholpen/doorgestuurd.
Ontspannen inderdaad maar op een gegeven moment lukt dat niet meer. Je hebt wat hulp nodig! Ademtherapie kan goed helpen! Yoga! maar ook Acupuntuur of Homeophatie, het is maar net wat jou aantrekt. Zou wel iets doen. Succes! en…het gaat over!
Brenda

Reageren

Ik heb er ook veel last van gehad,,, en soms komt het nog terug.vooral na een drukke periode.Wat ik wel heb gemerkt dat je beter geen koffie met cafeine kunt drinken.

Hoop dat je er wat aan hebt

Reageren

Dag John

Ik ben altijd iemand geweest die teveel nadacht waardoor ze teveel stress kreeg. Ik leerden trucjes en zag hiervoor een psycholoog (ook voor mijn depressie toen, niet alleen de stress).
Sinds dat mijn moeder overleden is in maart 2022 door zelfmoord ben ik veel angstiger geworden.
Ik word vaak wakker met een bonzend hart, helemaal bezweet, huperventileren,… dit heeft misschien te maken met de dromen die ik heb (soms weet ik ze nog als ik wakker word, vaak niet) over mama. Eerder flashbacks dan dromen eigenlijk.
Dit is niet alle ochtenden dat ik zo wakker word maar wel vaak, ik vind geen reden of patroon. Vandaag en gisteren waren weer zo een ochtend en ik kan niet meer verder zo.
Ik heb er de hele dag last van, ik schiet in paniek, kan niet alleen zijn zonder bang te zijn zonder specifieke reden.

Ik heb het gevoel dat niemand me echt serieus neemt aangezien ik 17 ben.

Reageren

ben je met deze problemen ook al bij een psycholoog geweest?

Reageren

neen, door het laatste wat ik zei: ik word naar mijn gevoel niet serieus genomen door oa mn vader, huisarts

ze zeggen allemaal ‘minder nadenken’ ‘laat het los’ en ik zeg dan ‘het is niet zo makkelijk’ maar ook daarop altijd hetzelfde antwoord ‘jawel het is wel zo makkelijk. Je moet het gewoon doen en geen zelfmedelijden hebben’

mijn moeder had ook zo’n angsten, ze kon voordat ze zelfmoord pleegde niet eens alleen van de keuken naar de badkamer uit schrik. Iedereen vertelt me dat het niet erfelijk is zo’n mentale ziekte. Maar ik ben bang dat ik zoals haar word en eindig.

Reageren

Was het maar allemaal zo makkelijk. Dan had niemand er meer last van.
I*k zou je toch willen aanraden om het met je huisarts te bespreken en een verwijzing voor een psycholoog te vragen

Reageren

danku voor uw snelle antwoord & advies.
ik zal mijn psycholoog nog eens contacteren, het is intussen al 7 maanden geleden dat ik nog een sessie heb gehad

Reageren