Hey,

ik heb sinds een paar maand last van een soort onwerkelijkheidsgevoel, daarbij heb ik het heel erg als ik moe ben en bij drukte, bijvoorbeeld in de supermarkt. Daarbij ben ik dan ook erg benauwd en kortademig, soort van hyperventilatie, maar ook al is de ‘hyperventilatie’ weg, dat onwerkelijke gevoel blijft er. En dat is niet alleen wanneer het druk is, ik heb het zowat overal.

Ik ben er ook heel erg moe bij, ik gaap veel en ben niet echt happy, kheb heel veel ups maar veel meer downs.

Ik hoop dat iemand mij hierbij kan helpen of advies geven.

alvast bedankt.

Hoi Rick,

Ik denk te menen dat ik het zelfde heb meegemaakt als wat jij omschrijft. Alleen had ik er geen hyperventilatie bij. Wat jij als onwerkelijkheidsgevoel benoemt (wat een zeer goeie omschrijving is), beschreef ik het als volgt :
Ik voelde mij als een zombie en leek het net of ik op een andere planeet was.

Ik had toen last van zelfvervreemding. Door heftige emoties onbewust af te splitsen raakte ik vervreemd van mijzelf , weg van eigen gevoelens en behoeftes.
En had ik last van vervreemd raken van de wereld om mij heen. Ik kon de wereld om mij heen niet meer ervaren zoals zij werkelijk was en kon daar ook niet meer aan deelnemen. Het leek alsof iedereen Chinees sprak en mij niet konden verstaan. Ik was erg ver weg van het “hier en nu”.

Dat was een zeer lastige en angstige periode. Maar wat ik later begrepen heb, is dat (zelf)vervreemding een overlevingsmechanisme is om heftige emoties het hoofd te kunnen bieden, om te kunnen overleven.

Nu durf ik niet met zekerheid te zeggen of jij ook last hebt van (zelf)vervreemding. Misschien dat je daar eens naar kunt googlen. Ik wou je mijn informatie niet onthouden, voor het geval je het wel zou hebben. En ik hoop dat het allemaal goed met je komt. Sterkte Rick !

Groetjes,
Sanne.

Reageren

Hey sanne, sorry voor het late antwoord maar ik denk dat het ook te maken heeft met stress, zoals jij het omschrijft zie ik het precies ook…

Ik ben gestopt met mijn opleiding en zit nu op een traject omdat ik gewoon niet meer weet wat ik wil en zit teveel in me hoofd om het maar zo te zeggen, mijn huisarts zegt dat het door hyperventilatie komt en daarvoor moet ik dus in fysiotherapie, maar de fysiotherapeute vond het zelf niks te maken hebben met de hyperventilatie en gewoon met me mezelf (psychisch dus)

Ik moet zeggen, het word een beetje beter sinds ik probeer me minder druk te maken om dingen, want ik ben echt iemand die zich druk maakt om elk klein dingetje waar nergens voor nodig is. Ik voelde me ook heel depri en down, maar nu krijg ik steeds meer zin in dingen, en ook weer uitgaan en dat soort dingen. Ik heb ook minder stress dan eerst en slaap beter. Ik hoop dat het snel overgaat, maar dat lijkt me van wel! ik zie het positief in.

Rick

Reageren

ik heb ook last van dat onwerkelijkheidsgevoel
en ik heb hartkloppingen
en ik heb een drukkend gevoel achter mijn oren
en ik bekijk de wereld heel anders
weet iemand wat er scheeldt??

Reageren

Ben je misschien wat moe of gespannen de laatste tijd?

Reageren

nee niet echt,
ik heb er ’s morgens meer last van dan ’s avonds
soms is het alsof ik er niet ben en dan besef ik ‘ik ben er wel’

Reageren

En wat zei de huisarts ervan? Gebruik je drugs? Kan het een psychiatrische ziekte zijn?

Reageren

ik ben nog maar 15 dus ik gebruik geen drugs
nog niet naar een huisarts geweest

Reageren

Waarom ga je niet even naar de huisarts, dan kan de huisarts je even onderzoeken, en zo nodig naar een psycholoog verwijzen voor een gesprekje om vast te stellen of jouw klachten ernstiger zijn of dat het gewoon puberonzekerheid is die vanzelf weer overgaat. Kun je misschien wat meer over jezelf vertellen?

Reageren

Hey ik heb hetzelfde probleem.. Tis begonnen toen ik 15 was! In een flits eigenlijk,ik zat op vakantie en wou me gaan douchen en in een keer kreeg ik een flits,alles ging trager stemmen kwamen later aan ik voelde me heel raar! Ik dacht ik moet wat slapen dan gaat dat voorbij en dag erna is het altijd bijgebleven ma dan in mindere mate tot de dag van vandaag en nu ben ik 24..heb al bloed laten trekken had ook last van spierverzwakkingen en hartkloppingen een tijdje en kon niet sporten! Nog geen 100 meter lopen en kon gewoon niet verder..maar erna heb ik me herpakt en heb ik op topniveau kunnen sporten maar laatste maanden krijg ik een soort van derealisatie aanvallen gepaard met hartkloppingen maar die derealisatie heb ik constant van smorgens tot savondslaat ik had me erbij neergelegd en kon er goed mee om niemand merkte het alleen ik.. Ik kon alles wat de rest kon maar alleen besefte ik het moment niet alsof ik da niet meemaak..ik heb er eigk wat schrik van maar mn symptomen komen helemaal overeen met depersonalisatie/derealisatie… Ik heb er tot nu toe altijd mee kunnen leven maar laatste maanden word het wat heviger precies,veel hoofdpijn etc.. Groetjes!

Reageren

Heb je geen B 12 tekort ??
Kijk even bij Google

Reageren

Dag iedereen. Zelfde probleem hier. Zo ineens begonnen en al 4 maand last van. Slik al b 12 tabletten maar nog geen vooruitgang. Duizelig onwerkelijkheidsgevoel. Soms lijkt het dat ik het helemaal bezwijk. Hebben jullie dat ook? Gr rik

Reageren

Hier ook last van. Hoe gaat het nu met je?

Reageren

Hyperventilatie?

Reageren

Dit klinkt als één van de volgende termen: dissociatie, depersonalisatie, derealisatie.

Derealisatie is het gevoel vervreemd te zijn van je omgeving; de omgeving doet onwerkelijk en onecht aan.

Depersonalisatie is het gevoel vervreemd te zijn van je zelf; je spiegelbeeld kan vreemd aandoen, je stem klinkt raar in je oren etc.

Op zich zijn het normale verschijnselen die ieder mens weleens meemaakt. Zo kan het voorkomen dat als je erg vermoeid bent of stress hebt je deze
verschijnselen meemaakt.Bij een moment van hevige angst komt dit ook voor.

Met dissociatie bedoelt men meestal het proces waarbij een deel “losraakt of afgescheiden raakt” van het geheel. Of nog korter gezegd:
bewustzijnvernauwing.
Als normaal verschijnsel kennen we het allemaal: je zit te lezen en gaat zo op het boek waardoor je de omgeving vergeet. Of: je rijdt auto en bent
gefocused op je gedachten waardoor je een heel stuk van de route die je gereden hebt niet herinnert.
Dissociatie is een ruim begrip; er vallen ook psychische stoornissen onder die
wel ernstig van aard zijn.

Ik zou het in ieder geval zeker laten onderzoeken.

Reageren