Het is op dit moment zeker dat mijn moeder narcistisch is.
Ik ben nu zicht aan het krijgen op hoe me dit beschadigd heeft en hoe bepaalde situaties zich keer op keer bleven herhalen.

Al zolang als ik me kan herrinneren had ik een heel slecht zelfbeeld wat het gevolg is van haar gaslighting.
Al mijn prestaties werden naar beneden gehaald. Alles wat niet goed ging werd breed uitgesmeerd en als een tekortkoming van mij neergezet (ook al was het compleet buiten mijn invloedssfeer).
Het maakte niet uit hoe diep ik ergens over nadacht of het beargumenteerde, mijn moeder ging er altijd tegenin (ze noemde dat nuanceren).
Vaak wist ze situaties beter dan mij terwijl ze er niet eens bij was.

Zelfs toen ik suicidaal was bleef dit doorgaan. Woordensalades, ontkennen, als ik bewees dat iets wel zo was onderwerp veranderen, emotionele chantage, schuldgevoel aanpraten, zichzelf constant tegenspreken (soms zelfs in hetzelfde gesprek), narcistische woede als niks meer werkt. Hou je kop! Nu wil ik wat zeggen! (gevolgd door stilte en ”Ik weet niet meer wat ik wil zeggen, dat komt door jou”). Je loopt te zeiken!

Ze zat me keer op keer uit de tent te lokken door mijn eerlijkheid en logica etc in twijfel te trekken en hoe vaak ik ook bewees dat ik wel deugde en goed nadacht over dingen de volgende keer deed ze weer of ik oneerlijk was of dat wat ik zei niet klopte.
Ook zei ze dat mijn herinneringen niet klopte waardoor ik constant aan mezelf ging twijfelen.

Op het einde schreef ik ieder gesprek op.
Als ik haar met bewijs confronteerde van het verslag dan sprong ze snel weer op een andere tak of werd boos. ”Ga dat maar allemaal opschrijven, daar word je gelukkig van.”

”Je bent in de war.”
”Dat heb ik niet gezegd.”
”Dat zei ik niet op die toon.”
”Dat herinner je je verkeerd.”
”jij mist iets.”
”Dat heb ik niet gedaan.”
”Jij bent altijd negatief.”
”Dat is lang geleden.”
”Dat hebben we al lang uitgepraat.”
”Jij zoekt ruzie.”
”Nou jongen, je hebt het helemaal voor elkaar.”
”Ik luister de hele dag al naar je.”
”Van iedereen luister ik het meeste naar je.”
”Doe niet zo gek.”
”Je loopt te schreeuwen.”
”Wat is er nu weer?”

”Ik weet niet waarom ik dat doe.”
”Ik weet niet waarom ik dat zei. Weet jij wel dan waarom ik dat zei?”
”Ik zei dat zodat je op zou houden, maar zelfs dat werkt niet.”
”Ja, ik heb van heleboek dingen spijt.”
”Ik bedoel het goed.”
”Ik doe mijn best.”
”Ik kan niet beter dan dit doen.”
”Ik dacht zolang ik maar van je houd dat is het goed.”

Soms heel kwetsende dingen:
”Als het iemand zijn schuld is dat je niet in orde bent is het mijn schuld.”
”Ik dronk alcohol tijdens je zwangerschap (naderhand alsof om goed te maken) maar bij je broertje niet.”
”Ik had me moeder zijn heel anders voorgesteld.”

Ze heeft mijn hele leven nog nooit echt haar excuses ergens voor aangeboden of verantwoordelijkheid genomen.

Ik had mezelf eerder niet als een slachtoffer gezien maar zie nu dat bijna ieder facet van mijn leven door haar beschadigd is (zelfbeeld, relaties, studie etc).
Ik dacht altijd dat dit een soort miscommunicatie was en dat als ik mezelf maar zou verbeteren het niet meer zou gebeuren. Maar zie nu dat het heel methodisch was en dat ze bewust dit deed en mijn gevoelens tegen me gebruikte.

Ik merk dat ik nu mijn moeder niet echts als iets anders kan zien dan een slecht persoon die mijn leven beschadigd heeft.

Hoe kan ik hiermee omgaan?

Ik kan je eigenlijk maar een ding adviseren: bespreek het met je huisarts en vraag een verwijzing voor professionele hulp, want die kun je echt wel gebruiken

Reageren

Ik heb momenteel geen mogelijkheden voor professionele hulp.
Daarom vraag ik het ook online.

Reageren

Er zijn ook mogelijkheden om online professionele hulp te krijgen.
Alleen ben je dan,als je dat vergoed wilt krijgen door je zorgverzekering, wel een verwijzing van je huisarts nodig.

Reageren

Ik heb geen mogelijkheden om eigen risico te betalen over een behandeltraject door een beroeps.
Daarom vraag ik hulp online.

Reageren

Een traject bij een psycholoog valt onder de basisverzekering,net als huisartsenzorg, als je daar een verwijzing van je huisarts hebt. Voor de huisarts betaal je ook geen eigen risico.

Je vraagt hier nu om hulp,maar op dit forum zijn geen artsen of psychologen aanwezig. En daarbij denk ik ook niet dat je zou willen dat je therapie hier voor de halve wereld mee te lezen is,omdat dit wel een openbaar forum is.

Mocht je het nou prettiger vinden om online met een hulpverlener te praten, er zijn wel psychologen die dat aanbieden, ipv “face to face” gesprekken. Sinds de Corona pandemie is dat steeds meer mogelijk.

Ik zou je aan willen raden om te beginnen met je huisarts over je psychische klachten te praten. Dan kan die met je meedenken waar je het beste terecht zou kunnen. En je bent sowieso een verwijzing nodig van je huisarts om naar een psycholoog te gaan.

 

Reageren

Ik snap het probleem, maar je hebt hulp nodig van een professional. Een psycholoog. En die hebben we hier niet op het forum

Reageren

Ik kan geen eigen risico betalen.
Zijn er andere mogelijkheden?

Reageren

De praktijkondersteuner GGZ valt onder huisartsenzorg.

En je zou voor volgend jaar kunnen kijken of je bij je zorgverzekering je eigen risico in termijnen vooruit kunt betalen. Dan zijn de bedragen een stuk kleiner en wat je niet gebruikt,krijg je aan het eind van het jaar weer terug. Je kunt dat dan invullen voor het nieuwe verzekeringsjaar ingaat.

Reageren

Wat is de functie van dit forum als er eigenlijk enkel gezegd word dat ik naar de huisarts toe moet?

Reageren

Dit forum is bedoeld en geschikt voor kleine, simpele problemen, die eigenlijk zonder huisarts of andere arts op te lossen zijn.

Er zijn hier , zoals ook in de “regeltjes” staat aangegeven, geen artsen of andere specialisten aanwezig. Dit mag je ook niet verwachten van een gratis en anoniem forum,vind ik.

Er zijn hier dus simpelweg geen mensen aanwezig die je bij een dergelijk complex probleem kunnen helpen. Het enige verstandige advies wat er dan gegeven kan worden, is de huisarts om advies vragen. Die heeft wel de kennis en de mogelijkheden om te zorgen dat je de juiste hulp krijgt.

Reageren