Ik heb sinds dat ik klein was wel gewoon meegedaan met alles, sociaal, ging na school, sporten van alles maar toch deed ik nooit iets met plezier maar meer omdat het normaal was. Ik zat op school al wachtend om naar huis te gaan, omgaan met mensen en er alleen maar een beetje uhm.. er zijn.. maar verveeld.
En dat heb ik nu met 23 eigenlijk nog steeds. Het voelt als een hele opoffering voor mij om gewoon te leven. Je moet natuurlijk werken om je vaste lasten te kunnen betalen enzo en aan je gezondheid denken sporten etc. Maar als je er dan aan denk dat je nog zeker 50 jaar te gaan heb word je al depressies aan alleen al de gedachte.

Als ik gevraagd word om mee te gaan ergens naar toe vind ik het saai, werken saai, alles gwn ongelovelijk saai.. ik heb ook al gedacht om dingen gewoon te ondernemen en wie weet wek ik wel ergens interesse op ofzo maar zelf op vakantie gaan vind ik net zo saai als een boek lezen. Maarja mis is het gwn wel de persoon die ik ben.

Lees het boek the power of now van ekhart tolle. Zal je wel nieuwe inzichten brengen waarom. Heeft hij mij wel heel erg geholpen meer in het moment te zijn en te genieten van alle kleine dingen en niet aan de toekomst denken maar in het nu.

Reageren