Hallo

Ik heb nu de laatste tijd weer vaak last van faalangst.. ik heb dit nogal vaak. Zelf ben ik een verlegen persoon en ervaar ik de laatste 4 jaar een soort depressie met negatieve gedachten. Ik praat hier nooit over met iemand omdat ik niemand heb om erover te praten.

Ik voel me alleen en ik voel dat niemand me kan helpen omdat ik niemand toelaat met mijn probleem. Ik kan het niet maar ik moet het kunnen. Ik blokkeer zo vaak en ik krijg er enorme stress van (tot wenens toe en ik weet dat dit niet helpt). Ik sla in volle paniek en krijg hartkloppingen. Ik heb nergens zin meer in. Alles voelt zinloos voor mij.
Ik weet niet meer wat te doen.

Ik heb weer een deadline gemist door mijn stomme faalanst en mijn (koppige) depressie die maar niet over gaat.

Je zult hier toch professionele hulp bij nodig hebben. Anders geraak je er niet vanaf. Sterker nog de problemen zullen alleen maar groter worden. De eerste logische stap zou je huisarts zijn.
Je hebt al een goed begin gemaakt omdat je hier je probleem hebt neergeschreven….

Reageren

Hallo.Kun je en/of wil je misschien iets meer van jezelf vertellen? Ben je een man of vrouw, jongen of meisje.Hoe oud ben je b.v.? Ik vraag dit niet uit nieuwsgierigheid maar uit interesse omdat ikzelf ook zo,n iemand ben geweest.Ook ik had/heb faalangst,ben best verlegen en heb heel lang last gehad van depressie,s.Ook ik had(in mijn ogen)niemand,met wie ik kon of durfde te praten en voelde me vreselijk alleen.Ook ik had nergens zin meer in en wist niet wat te doen.Voelde me verlaten en eenzaam en op aanraden van een goede vriendin ben ik met mijn huisarts gaan praten,iets,wat ik vreselijk moeilijk vond.Eenmaal daar,heb ik heel veel hulp en steun gekregen en ben ik tenslotte doorverwezen naar een psycholoog.Dit wilde ik eerst niet,maar heb het toch maar gedaan en dat was voor mij de hulp,die ik nodig had en die mijn leven voorgoed veranderde.Ik heb een tijd in therapie gezeten en voel me momenteel een heel stuk beter.Ook heb ik medicatie gekregen,iets wat ik ook niet wilde,maardie me enorm geholpen geholpen heeft.Oh ja,ik ben een vrouw op leeftijd en kan weer van het leven genieten.Natuurlijk heb ik nog wel ups en downs,maar ik weet hier mee om te gaan.Ik hoop van harte,dat jij ook professionele hulp zoekt en dat jij ook weer een beetje meer zin krijgt in een prettiger leven.Praat met een huisarts en ook met een psycholoog en laat me dan a.u.b.weten,hoe het met je gaat.Ik wacht op jouw bericht.Groet en liefs van H.

Reageren

Ik ben een meisje en wordt binnenkort 20 jaar. Ik kan me heel goed vinden in jouw verhaal. Ik heb nu vooral last van die verlegenheid en angst (en mijn uitstelgedrag verslechterd de boel nog meer). In mijn opleiding doet dit me echt de das om. Ik ben blij dat jij je beter voelt. Ik kijk naar je op hoe je het aangepakt hebt. Ik wil ook niet naar de psycholoog en ik wil zeker geen medicatie. Ik denk vaak bij mezelf dat ik uit deze periodes moet leren maar dat gaat niet echt gemakkelijk meer. Vroeger geraakte ik er nog uit. Maar nu..
Ik vind het heel moeilijk om die stap te zetten..

Reageren

Hallo. Goh,je bent nog zo lekker jong en dan al zoveel last van bepaalde problemen.Je hoeft echt niet naar me op te kijken omdat ik het zo heb aangepakt,want dit kun jij ook! Ik vind het vervelend voor je dat je opleiding hieronder lijd,want die is juist zo belangrijk voor je.Je kunt natuurlijk proberen om het zelf op te lossen,maar zo te zien, lukt dit niet en heb je toch echt wel hulp hierbij nodig,in welke vorm dan ook.Je maakt het alleen maar moeilijker voor jezelf als je door blijft gaan zoals je nu doet.Wat wil je hieruit nu leren? Vroeger is niet nu! Waarom wil je eigenlijk niet naar je huisarts en vandaar misschien naar een goede psycholoog.Dit zijn echt geen boe-mensen,je hebt er hele leuke tussen,die jou kunnen helpen enof begeleiden bij wat jij graag zou willen en dat is :: van je angsten en je verlegenheid afkomen! Je zult dan een prettiger leven krijgen en je studie gemakkelijker kunnen beleven.Ik hoop echt voor je,dat je hulp krijgt en dat je achteraf zegt;had ik dit maar eerder gedaan. Ik wens je veel sterkte toe en hoop van je te horen.Groet en liefs,H.

Reageren

Ik ben bang geworden van het sociale leven..
Ik voel druk. Ik moet zo goed mogelijk presteren zoals mijn ouders en mijn oudere zus.. Zij konden het, andere mensen konden het… Hoe komt het dat zij zo gemotiveerd zijn in hun werk en ik niet, ik ben een hoopje..
Nog nooit heb ik zo slecht mijn best gedaan.. nog nooit heb ik zo veel uitstelgedrag gehad.. Ik vind het al heel anbetant om depressieve berichten te plaatsen.. Ik voel me zo schuldig over alles wat ik mis deed en doe.. ik wou dat ik het kon terug draaien.. naar de goede tijd.. Voor de mensen doe ik alsof er niets is…maar eens alleen
Ik weet wel dat ik hulp nodig heb.. ik hoop dat ik snel de knoop kan doorhakken en naar mijn huisarts ga.. ik laat je nog iets weten.. bedankt voor je berichten en steun.

Reageren