Ik durf niks

Herkenbare verhalen. Ik hoop dat jullie de stap kunnen zetten om het te delen met familie of iemand anders die jou goed kent en die je vertrouwt. En als het je erg belemmert dan echt de stap zetten naar hulpverlening, ook al voelt dat als een grote drempel. Ik ben zelf al jaren bekend met vergelijkbare problemen: sociale angst, conflictmijdend, en geremd / verlegen. Veel spanning in mijn lijf (en in mijn hoofd bezig) in contact met anderen. Ik kan eigenlijk alleen thuis en bij wat familieleden mijzelf zijn. Ik heb wel een vriendin en een kantoorbaan maar geen eigen vriendschappen meer. De oorzaak? Een combinatie van factoren: aanleg, ingrijpende levensgebeurtenissen, aangeleerde patronen / compensatie- en vermijdingstechnieken. Het lukt maar niet om er zelf tegen te vechten en ik durf niet meer buiten mijn comfortzone te gaan. Het voelt hopeloos. Ik sta op de wachtlijst voor de GGZ.