Sinds zo jong als ik me kan herinneren, ik ben nu 15.
Heb ik altijd als ik ziek ben, in de nacht paniekaanvallen.
Ik wordt onrusting, koud, klam, heel erg zweterig en mijn vinger voelen aan als dunne ‘stokjes’. Ik krijg dan altijd rare gedachtes, dat ik iets moet verdelen ofzo. En dan ga ik paniekken. Ik kan me niet herinneren wat ik moest verdelen. Het is heel raar. Maar dit heb ik alleen als ik ziek ben. Dit krijg ik altijd als ik wakker wordt, terwijl ik ziek ben. In de nacht, niet in de ochtend. Kan iemand me hier mee helpen? Het gaat vanzelf weg als ik wat rustiger wordt.

Ik denk dat je jezelf al heel goed helpt door over jouw gedachten te schrijven. Ik vind jouw gedachten bovendien helemaal niet zo raar voor een jongen die volwassen aan het worden is en existentiële vragen heeft over delen, vertrouwen, samen of alleen en angst. Dat zijn zaken die onderdeel uitmaken van de volwassenheid en die leer je langzaam ontdekken als je ouder wordt zoals jij. Als je ziek bent, droom je vaak meer omdat je ook meer in bed ligt en ziek bent, vandaar dat je hier over aan het ‘nadenken’ bent. Ik schat je in als een serieuze jongen die vast ook goed is op school en zorgzaam is naar anderen. Dat zijn mooie eigenschappen. het zal je alleen niet lukken altijd aan anderen te denken want je hebt al heel veel tijd nodig voor jezelf om goed voor jezelf te zorgen. De tijd die je dan over hebt, kun je gerust delen met anderen, maar een gezond egoïsme is dus helemaal niet slecht.

Reageren