Hoi,

Ik heb nu zo’n twee jaar last van iets, dat tot nu toe nog onduidelijk is.
Vanaf midden 2007 ging ik me geleidelijk aan minder goed voelen. Ik voelde me moe en minder bewust van alles. In volgorde kreeg ik last van het volgende:

– troebelingen op mijn linker oog (het begon met een stipje)
– snel geirriteerde ogen (rood bij het minste of geringste)
– brak gevoel bij het opstaan, alsof je de nacht ervoor tot laat bent doorgegaan
– minder lijken te ruiken, gedempter horen
– veel slijm in mijn mond, veel keel moeten schrapen.
– af en toe opkomende bultjes op mijn aderen (armen)
– afwezig gevoel, gevoel van loomheid (was een periode, nu niet meer)
– (vooral) rechter neusgat dat verstopter gaat zitten naarmate ik vermoeider wordt
– niet meer tegen koffie kunnen, mij de hele volgende dag beroerd voelen als ik één keer laat naar bed ga
– hoofdpijn na inspanning (bijv. hardlopen) die niet overgaat door voeding.
– stijf aanvoelende nek
– linker pupil groter dan rechter bij minder licht

Ik ben bij de dokter geweest en heb een aantal testen gehad. O.a. witte bloedlichaampjes, ontstekingen, allergiën, Lyme en schildklier. Alles leek goed. Ik kreeg van hem het advies om meer te slapen. Ik slaap nu zo’n 9 uur per dag en inderdaad wordt het meeste daar iets beter van, maar ik heb meer het vermoeden dat ik slaap nodig heb vanwege -iets- dan dat het andersom is. Daarnaast ben ik beter gaan eten (meer groente/fruit, minder zoet) en drinken (nauwelijks nog fris of alcohol), dit geeft ook een geringe verbetering. Echter geloof ik niet dat een slechte levensstijl dit veroorzaakt.

Is er iemand die hier iets in herkent? 🙂

Alles bij elkaar lijkt het een hele waslijst, maar ik vind er niet iets echt ‘heel zieks’ aan.

Het lijkt eerder een soort algehele mailaise al twee jaar lang. Als laatste noemde je het verschil in pupilgrootte maar dat is ook al niet afwijkend.

Kan het niet zijn dat je depressief bent, dus dat de oorzaak meer tussen je oren zit dan dat het echt enstige lichamelijke afwijkingen geeft?

Reageren

Ik ben het eigenlijk wel met Frida eens, dus geen opvallende zorgelijke symptomen.

Het enige dat je misschien wat duidelijker zou kunnen uitleggen is “bultjes op de aderen”, wat bedoel je daar precies mee? Hoe ziet dat er uit? Kun je ze ook voelen? Zijn ze groot, klein, hard of zacht? Op welke aderen zitten ze? Gaan ze vanzelf weg, of zitten ze er al lang? Zijn ze rood, of geel of blauw? Jeukt het?

Misschien kun je een foto laten zien.

Reageren

Heb je bij jezelf al nagegaan of er twee jaar geleden misschien iets is gebeurd, misschien iets fysieks, of misschien iets psychisch? Ben je misschien in een exotisch land geweest, of is misschien een voor jou belangrijk persoon overleden. Begrijp je me? Ik ben op zoek naar de oorzaak van je klachten, het eerste begin dus.

Reageren

Bedankt voor de reacties allemaal 🙂

Nee het zijn inderdaad geen levensbedreigende zaken (hoop ik tenminste ;), maar bij elkaar is het best wel vervelend. Ik merk ook dat ik alles minder bewust meemaak omdat ik me lichamelijk minder goed en vermoeider voel. En het mysterieuze is, dat ik voorheen nergens last van had.

Over jullie reacties:
–
Ik voel me niet bepaald depressief. Er is ook niets bijzonders gebeurd dat een impact op mij zou moeten hebben gehad.

“bultjes” is wat slecht omschreven, het zijn meer bobbeltjes die soms verschijnen. Overigens heb ik daar geen last van, de vervelendste zaken vind ik: verschillende pupilgrootte, wazig zien, vermoeidheid, minder ruiken en horen…

Eigenlijk ben ik op zoek naar iemand die de combinatie van klachten herkent, zodat ik overal gerichter iets aan kan doen…

Bedankt tot dusver 🙂

Reageren

Waarom laat je niets eens een wat uitgebreider bloedonderzoek doen bij de huisarts. Zoals het hb voor bloedarmoede, de witte bloedcellen om actieve aandoeningen vast te stellen, hormonen zoals de schildklier om hyperactiviteit of juist het omgekeerde te controleren. Juist bij al die vage klachten is dat best aan te raden. Veel mensen blijven bijvoorbeeld onnodig lang met hormonale stoornissen rond te lopen terwijl ze zich al lange tijd afvroegen hoe het nou kwam dat ze zich zo anders voelde zonder dat r direct iets groots aanwijsbaars aan de hand was. De huisarts kan je hierbij helpen. Maak een lijstje van je klachten, zet de belangrijkste bovenaan, en vraag om een uitgebreider bloedonderzoek. Dan heb je gedaan wat je kon en weet je wat je te weten zou kunnen komen. Als dat allemaal goed is, kan je dat misschien geruststellen, en kun je als je dat wilt ook weer beter verder zoeken omdat sommige dingen dan met het bloedonderzoek kunnen worden uitgesloten.

Reageren

Hallo,

Ik heb vrijwel dezelfde klachten als u.

Pupil rechts is doorgaans groter als links.
Steeds moe dus ga meer slapen
Sta moe op
Wazig zien
Hoofdpijn

Ook heb ik het vrij snel koud, met name mijn handen en voeten ook.

IS er bij u in de tussentijd iets uitgekomen en/of zijn de problemen opgelost.

Graag hoor ik van u

mvg.

Roy

Reageren

Beste Roy, ben je hiermee al bij de huisarts geweest? Met acute problemen ga je het beste even naar de huisarts die je kent en jou kan onderzoeken.

Reageren

Anisocorie is een verschijnsel waarbij er een verschil is in grootte tussen de linker- en rechterpupil. (lees: http://nl.wikipedia.org/wiki/Anisocorie).

Anisocorie is niet altijd een symptoom van een ziekte.

Ik lees in jouw verhaal geen opvallende zorgwekkende symptomen.

Kan het zijn dat je gewoon erg moe bent van de stress en de spanningen de laatste tijd?

Reageren