Ik heb nu ook een jaar last van deze problemen. het overkwam mij ook spontaan. ik was werkeloos, slecht slapen veel stress en ineens op éen of andere dag zat ik avond achter de computer en kon me niet meer focussen. tot vandaag heb ik hier enorm last van ben ook bij de neuroloog geweest, en een MRI scan laten maken oog testen medicijnen, rust afleiding en werk. geen van alle hebben wat opgeleverd. Ben nu met medicijnen bezig voor ADD ik neem dexamfetamine wat mij mogelijk tot focus en rust kan brengen. Ik gebruik de medicijn nu 4 weken en er is nog geen verschil. ik las dat iemand zei dat hij het in het verkeer ook had dat heb ik ook erg met borden lezen en op de computer veel last van licht, niet kunnen focussen op een gesprek met iemand. er zijn momenten dat het gaan maar dan is het focus moment ook niet aanwezig. zodra ik me ogen op iets moet richten dan lijken ze wel beetje bij beetje schokkerige stapje te maken met als gevolg dat je binnen enkele seconden de focus ben verloren met je gesprek of computer of zelf verkeer. Ik hoop dat iemand ze rust kan vinden heb het te doen met iedereen wat het lijkt wel of niemand je begrijpt maar zo te zien ben ik niet de enige metste probleem.

Hallo allemaal,
Ook ik heb focusproblemen die op dit forum al uitvoerig beschreven zijn. Ik ben momenteel in behandeling bij het neurovisueel centrum in Antwerpen. Daar werken ze met een prismabril helemaal aangepast aan je eigen ogen.

Reageren

dag allemaal, ik heb vooral last van het vele zonlicht in het voorjaar, en soms van het vele licht in de supermarkt. En als vel licht te snel wordt afgewisseld met schaduw, dus licht en donker. Ik voel me lichamelijk plotseling niet goed worden, en kan niet meer scherp zien, probeer me te focussen op iets en dat lukt niet, ik raak daardoor in paniek.
Als ik het voel aankomen, ga ik een café binnen. In ieder geval niet doorlopen, soms bel ik iemand, omdat ik niet weet hoe het afloopt.
Een aantal jaren geleden ben ik wakker geworden in de ambulance, ik kon me de laatste 50 meter fietsen niet herinneren. In het ziekenhuis hebbenzij niets kunnen vaststellen. Mijn huisarts adviseerde aan het einde van de dag altijd nog iets te eten. Ik dacht dat het met een tekort aan suiker te maken kon hebben. Nu denk ik, dat het een vorm van epilepsie is.
Als ik gesprek met anderen, zorg ik voor een goede afstand. Te dichtbij wordt de persoon tegenover mij wazig, dat vind ik erg vervelend. Kan me dan ook niet goed concentreren.

Reageren

Ga dan naar de huisarts en bespreek het met de huisarts.

Reageren

Beste mensen , ik wil even iets vertellen dat mss iemand hier zou kunnen helpen. Ik heb 20 jaar lang slechte ogen gehad -6 aan allebei en gevoeligheid voor licht en wind als ik mijn contactlenzen niet in had helemaal. Maar ik stuiten op een boek, die ik maar niet noem anders is mijn geloof waardigheid hier weg omdat mss iemand denkt dat ik dat promoot. Maar in iedergeval dat boek gaat over het zien zoals de natuur bedoelt heeft, we leren onszelf verkeerde zien gewoontes aan door onze huidige maatschappij , en dat boek geeft aan als je van je overgevoeligheid voor licht wil afkomen dat zonnen heel goed zou kunnen helpen. Dat is elke dag “met je ogen dicht!!” de directe zon inkijken en dan je hoofd rustig heen en weer bewegen. Zodat je ogen kunnen wennen aan het licht. Dit mag je elke dag doen zolang je wilt. En daarna laat je je ogen even rusten door je handpalmen op je ogen te leggen. Ik heb die paar simpele tips van dat boek gevolgd omdat ik zo zat was met mijn bril en harde contactlenzen die altijd maar pijn deden. En nu na 2 maanden zie ik al bijna helder. Mss heeft iemand hier wat aan Groetjes Denise

Reageren

Beste mensen, ook ik heb deze problemen maar ik werk al een jaar lang met succes aan verbetering hiervan. Het begon doordat ik 3 jaar geleden weer actief ging studeren, ik ben 39 nu, dus veel achter de computer en in de boeken, en na een half jaar kreeg ik last van mijn ogen en mijn hoofd. Het was net alsof de wereld niet meer tot rust kwam om me heen. En als ik naar iets keek dan zag ik het wel maar het was alsof mijn hersenen niet de vertaling maakten naar wat ik zag. Dus ik zag een vogel maar moest het tegen mezelf zeggen want anders kwam het niet binnen. Van fel licht heb ik minder last gehad dan de meesten hier. Ook ik ging naar de opticien en die adviseerde prisma glazen (ik had nooit een bril gedragen) maar na een paar maanden bleef ik klachten met kijken houden. Iemand heeft mij toen op het bestaan van een OPTOLOOG gewezen, daar zijn er niet zoveel van in Nederland, en dat was het begin van erkenning en verbetering. Waar een optometrist ‘meet’, het zit al in het woord, en een oogarts de fysieke toestand van het oog onderzoekt, kijkt een optoloog naar de samenwerking tussen ogen en hersenen. Door oogoefeningen te doen, je moet een lange adem en geduld hebben maar ik heb er hard aan gewerkt want ik had er zoveel last van dat ik super gemotiveerd was om er iets aan te doen, ben ik nu weer in staat om ‘normaal’ te kijken. Dit gaat nog niet automatisch, daarvoor ben ik nog te kort aan het oefenen, nu ruim een jaar, maar ik kan het wanneer ik het wil. Ik heb mezelf weer aangeleerd hoe ik moet kijken, wat mijn ogen fout en goed doen, en het is heerlijk om het weer te kunnen. Nu nog door oefenen totdat het op de juiste manier kijken weer in mijn systeem zit en ja dit zijn langdurige processen omdat je iets wat je automatisch doet (maar verkeerd) aan het veranderen bent. Maar het werkt echt! Er zijn een paar optologen in NL, op het internet zijn ze te vinden. Ik ga er naar een in purmerend maar er zijn er dus nog een paar. Ik hoop dat het voor jullie ook de oplossing is en absoluut de moeite om daar eens naar je ogen en je visuele systeem te laten te kijken. Maar heb daarna geduld en doe braaf je oefeningen die zijn opgegeven en dan gaat het langzaam veranderen.

Reageren

Ik ben al meer dan een week duizelig, misselijk en als ik naar links kijk, kan ik mijn ogen niet focussen. Volgens de doktoren heb ik BPPD, maar dat dubbelzien hoort daar niet bij. Bij BPPD komt de duizeligheid in vlagen en bij mij is het constant, maar juist niet als ik lig of stilzit. Ik heb wel een beetje B12 en foliumzuur tekort. Misschien ligt het daar aan??

Reageren

Dit is al een hele oude discussie en het verbaasde me dat het idee van de prismabril pas zo laat opdook. Ik kreeg van de optometrist direct een prismabril voorgeschreven en dat hielp onmiddellijk. Ik kon weer auto rijden. Alleen na twee jaar kan ik niks meer zonder die bril. Ik vraag me toch af of er een terug naar af is. Ik wijt het aan dat turen op laptop en telefoon, maar helaas kan ik dat niet minderen vanwege mijn werk. Facebook en andere social media heb ik al van mijn telefoon afgehaald. Ik denk dat de meeste artsen het effect van schermen nog niet erkennen.

Reageren

Overigens kan een prismabril ook zonder sterkte. Gewoon aan laten meten bij een optometrist. Ik heb er nu een die een combi is met een leesbril.

Reageren

Eigenlijk bijna komisch hoe ik na 2,5 jaar last te hebben van deze vreemde klacht pas achter deze rits aan verhalen kom. Ik ben 2,5 jaar geleden van de 1 op de andere dag wakker geworden met een soort gevoel alsof ik niet helemaal wakker was: slecht kunnen focussen, de boefte te zitten en staren, duizeligheid, het idee dat je in je eigen hoofd zit en je je niet kan stabilizeren. Je wordt er moe, lusteloos, depressievig, en paniekerig van. Bij mij werd het in eerste instantie op mijn evenwichtsorgaan gegooit, maar dat voelde niet helemaal goed, aangezien de duizeligheid enkel kwam door of hoe ik de dingen zag, of hoe de info werd verwerkt door mijn brein. Tevens ervaar ik stress en af en toe een moment van angst, maar dat is echt een kip en ei verhaal: heb ik dat door deze kwaal, of andersom? Ik hoor veel verschillende ‘oplossingen’ maar ook ietwat verschillende kwalen heb ik het idee. Bij mij gaat het echt om het slecht kunnen focussen van de ogen, heel slecht inschatten van diepte, idee hebben dat de info die binnenkomt door de ogen langzaam wordt verwerkt, en heel slecht kunnen focussen op 1 punt (bijv. een geprek, lezen, tv, computer, etc.). Ik heb evenwichtsoefeningen geprobeerd die leken te helpen, ik heb nooit echt gedacht dat het stress zou kunnen zijn, maar denk eigenlijk dat ik zal moeten toegeven dat het daar mee te maken kan hebben. Na al jullie stukjes te hebben gelezen ga ik een neuroloog en optoloog proberen (eventueel die prismabril) en Ruta proberen. Graag hoor ik hoe vaak die door jullie werd ingenomen. Ben in ieder geval blij dat er anderen zijn met hetzelfde, je kan af en toe echt het gevoel hebben alsof je heel erg gek aan het worden bent, in je eentje. Sterkte!

Reageren

Eindelijk heb ik mensen gevonden die me begrijpen !

Ik heb ,kort na elkaar,3 miskramen gehad. Elke keer ben ik vrij vlug gaan werken. Maar de derde keer was er teveel aan. Na een maand werd ik erg duizelig. Ik was helemaal op en de duizeligheid maakte me erg angstig. De dokter heeft me direct thuis gelaten. Ik ben naar de kinesist gegaan want mijn nek zat helemaal vast. Ook naar de neuroloog omdat ik gek werd van die duizeligheid. Ik dacht echt aan een hersentumor. De neuroloog deed allerlei testjes en alles was perfect. Er was geen enkele reden om een MRI scan te laten nemen. Volgens haar en de huisarts zou er anders iets van afwijking te zien zijn. Ik ben ook naar de neus-keel-oor arts geweest. Alles was in orde alleen door een vraaglijst in te vullen kwamen ze uit op zware chronische hyperventilatie en paniekaanvallen. Door de duizeligheid begonnen mijn ogen raar te doen. Alsof ze trager zijn en zich niet goed meer kunnen focussen. Ik bleef 5 weken thuis en ging ook naar een psycholoog.  Twee maand later begin ik terug wat duizelig te worden. Heel lichtjes maar. Maar de paniek kwam weer vlug op. Ik zag voor me dat ik mijn begrafenis moest regelen enz… 14 dagen geleden heb ik ’s nachts een zware paniek aanval gehad. Ik kon niet meer bewegen. De dokter heeft me,om mee te beginnen,een maand thuis gelaten en een anti depressiva voorgeschreven. Maar zoiets heeft tijd nodig.  Het valt me op dat de meeste onder jullie ook deze symptomen hebben door een burn-out of depressie. Ik hoop dat ik er vlug van verlost ben want dit is zo beangstigend.

Reageren

 

ik herken de problemen en bij mij heeft het veel te maken met een slechte ademhaling.

door te sporten of gewoon meer te letten op een juiste ademhaling merk ik dat er veel zaken in de goede richting veranderen.

Eventueel in een plastieken zakje ademen (wat ze bij hyperventilatie doen) helpt ook.

 

Reageren

Ik heb ook de op de eerste pagina genoemde klachten en heb uren op het internet gezocht naar wat het zou kunnen zijn. Ben naar de opticiën, optometrist, orthoptist en de oogarts geweest, maar niks helpt. Ze zeggen dat mijn nieuwe bril goed zou moeten zijn, maar ik kan nog beter door mijn bril van 12,5 jaar geleden kijken. Soms heb ik het gevoel dat ik scheel kijk en moet fronsen om scherp te stellen, maar niks helpt. En deze klachten heb ik nu inmiddels een jaar.

Op een van mijn speurtochten vond ik deze pagina:
https://oogfonds.nl/projecten-nieuws/gezonde-kinderogen/blauw-licht/

Wat geldt voor kinderogen geldt natuurlijk ook evengoed voor volwassenen. En zeker als je beroepsmatig veel met beeldschermen moet werken (zoals ook voor mij geldt), lijkt het me handig als je er tenminste van op de hoogte bent dat veel op schermen turen je ogen (permanent?) zou kunnen aantasten.

Wij zijn de proefkonijnen-generatie, dus nogal wiedes dat er nog niet zo veel over bekend is. Maar het klinkt best logisch dat het niet zo gezond is om de hele dag strak naar een lichtpunt te staren…. toch?

Ik heb er in elk geval voor gekozen om mijn baan, waarbij ik de heeeeeele dag alleen maar met beedschermen moet werken, te verruilen voor een andere baan waar ik mijn ogen kan gebruiken voor waar ze voor bedoeld zijn: afwisselend dichtbij en veraf kijken, scherpstellen en ontspannen. Dit jaar heb ik me voorgenomen veel tijd apart te zetten om uit te zoeken welk niet-beeldschermwerk ik leuk zou vinden om tot aan mijn pensioen te blijven doen. Ben pas 44 jaar, dus ik moet nog heel wat jaartjes met mijn ogen doen, en ik ga ze er niet aan wagen! Overstappen naar een andere baan gaat me heel wat kosten: geld voor een studie, tijd, inspanning en onzekerheid qua baan, mogelijk straks een minder goed betaalde baan. Maar ik ben er vast van overtuigd dat er een oplossing is. Maar hoe dan ook… mijn ogen zijn me véél liever dan mijn baan of geld!

Reageren

Ik zit met dezelfde problemen en ik denk dat hormonen een hele grote boosdoener zijn. In mijn geval een vervroegde overgang. Ik kan me voorstellen dat na 3 miskramen er hormonaal ook van alles met je lichaam gebeurt.

Reageren

Ik heb ook precies hetzelfde gevoel met mijn ogen. Al komt het wel in vlagen het is niet dat ik het de hele dag door heb maar wel vaak. Dat ik me niet kan focussen en alsof ik gewoon schil begin te kijken. Ik heb geen bril en ik zie ook gewoon scherp maar het is een super vage gevoel. Ik ben 20 jaar en gebruik ook niet de pil etc dus ik heb geen idee wat de oorzaak is. 2 jaar terug had ik het heel erg en moest ik ook even stil staan gelukkig was dat een jaar niet meer gebeurd maar nu heb ik dus precies hetzelfde als wat jullie hebben. had van de zomer nog een mri scan gedaan maar er kwam niks uit. Dus heb geen idee wat het kan zijn misschien dat het met mijn ademhaling te maken heeft want ik kan niet goed adem halen door mn neus. Ik dacht zelf dat het met de bloeddruk te maken kon hebben aangezien er veel mensen in mijn familie die ziekte hebben en bijvoorbeeld op moeten letten met het eten van te veel zout etc.

Reageren