in mei 2019 heb ik een dubbel J catheter gekregen in verband met een stenose net onder de linker nier.

Kreeg als pijnstiller Oxybutynine tabl.a 5 mg. Maar gezien de bijwerking ben ik 3 augustus met 3 a 4 x dgs met paracetamol tabl. a 500 mg. begonnen, dit helpt ook vrij goed. Doe ik iets teveel dan speelt de blaas op. Wat mij helpt is om een warmwaterzak op de onderbuik leggen en op deze manier te ontspannen.

Bij boodschappen doen neem ik 2 tassen mee die makkelijk aan weerszijden in de fietstas kunnen – parkeer de fiets zo dicht mogelijk bij de winkel – en zorg dat beide  tassen ongeveer hetzelfde gewicht hebben. Ik hoop dat de vermoeidheid gaat verdwijnen.

Elk half jaar moet bij mij de catheter verwisseld worden.

Wel vind ik het vrij zwaar maar ben dankbaar dat ik leef, en knap dat deze ingreep mogelijk is.

ik hoop dat jullie iets aan de informatie hebben en wens allen veel sterkte en optimisme toe, dat hebben we wel nodig!!

 

Afgelopen winter heb ik 8 weken een dubbel-J-katheter gehad, nadat bij een baarmoederverwijdering mijn urineleider was beschadigd.

Naast de operatiepijn heeft de JJ heeft mij vreselijk veel klachten gegeven, veel pijn en continue (dus 24 uur per dag) aandrang om te plassen.
Eerst Vesicare (Solifenacine) geprobeerd, dit had geen effect, ook niet in dubbele dosis en gaf erg veel bijwerkingen (droge slijmvliezen, slecht zien, bloedneuzen, slecht slapen, obstipatie, duizeligheid, misselijkheid). Daarna Betmiga (Mirabegron) er bij, gaf ook geen verlichting en wel nog meer van dezelfde bijwerkingen. Vervolgens Buscopan geprobeerd zonder resultaat. Uiteindelijk gaf Tamsulosine iets verlichting van de aandrang, maar dit werkte maar slechts 4 uurtjes en gaf hartkloppingen.

Uiteindelijk ben ik mijn 8 weken doorgekomen op paracetamol, diclofenac, tamsulosine (dubbele dosis), oxycontin en kortwerkende oxycodon zo nodig.

Wat mij verder hielp was zo stil mogelijk op de bank liggen, met mijn knieën opgetrokken, een warme kruik op mijn buik (of liever nog tussen mijn benen) en zo oppervlakkig mogelijk ademen.

De opluchting was groot toen na acht weken de katheter verwijderd kon worden en de urineleider niet meer lekte. Mijn klachten verbeterden flink in de volgende twee weken, maar helaas zijn ze niet over gegaan.

Nu, 7 maanden na het verwijderen van de JJ heb ik nog steeds blaaskramp, aandrang en pijn. Honderd maal minder dan toen de JJ er nog in zat, maar nog steeds hinderlijk aanwezig. Behandelingen door osteopaat en bekkenbodemtherapeut (inwendige elektrostimulatie, inwendige triggerpointmassage en PTNS) hebben tot nu toe nog niet voldoende effect.

Wat voor klachten heb je van de katheter? En moet je deze nu voorgoed hebben, of gaan ze de stenose opereren?

Reageren