Half november zaten we op de bank een film te kijken toen ik ineens heel naar werd. Ik kreeg opvliegers, werd heel rusteloos en nerveus (“ik moet morgen examen doen maar ik heb niet geleerd” gevoel), mijn hartslag zat rond de 100 en ik voelde mijn hart letterlijk kloppen in m’n borst en hals. Verder geen pijn oid.
Het weekend werd het wat minder en ik ben de maandag erop naar de ha gegaan omdat het me toch niet lekker zat.
Ik had een nieuwe huisarts, en zij ging voor schildklier problemen of een paniekaanval. Dus: bloedprikken. Daar kwam niks uit. Dus doorgestuurd naar een psygoloog.
Vanaf dat moment had ik al gelijk zoiets van ja, maar waar moet ik stress van hebben dan? Behalve dan het idee dat er iets medisch mis is.
Sindsdien mijn hartslag bij gaan houden, en die zit structureel rond de 85/95 in rust, maar, misschien was dat altijd al zo?
Nouja, december door getobt met aan en aan “aanvallen” zoals beschreven.
Terug naar de huisarts (mijn bekende arts) met de vraag: kunnen het overgangsverschijnselen zijn? Ik ben pas 35, maar je weet het niet.
Maar nee, dat was zeer onwaarschijnlijk en niet te testen aangezien ik de pil slik.
Met de psygoloog werkte het niet. Het was vooral cognitieve gedrags therapie, en daar kan ik kennelijk niet zoveel mee… Dus mee gestopt na 3 x.
Begin januari kreeg ik een zeurend gevoel rechts in mijn buik, licht uitstralend naar mijn zij en/of rug.
Drie weken aangekeken, en toch maar naar de huisarts.
Dit x een invaller. Ze heeft wat gevoeld, geluisterd, geduwd, en kwam tot de conclusie dat mijn darmen wat langzaam werkte en hiervoor kreeg ik zakjes mee, en na een maand moest ik terug komen. Dat was vorige week, weer bij mijn eigen arts.
Aangegeven dat het wel beter is, maar zeker niet over is.
Weer voor twee maanden de zakjes mee gekregen. Op mijn vraag waar het door kan komen, kwam weer: stress….
Nu heb ik de laatste tijd ook af en toe een wat brandend/zeurend/licht pijnlijk gevoel op mijn borst, met daarbij ook weer hartkloppingen en opvliegers.

Wat moet ik hier nu mee? Als ik bij de ha ben vind ik het lastig om op mijn strepen te gaan staan en laat me voor mijn gevoel steeds weer met een kluitje het riet in sturen.
Het wordt allemaal op stress gegooid, terwijl ik voor mijn gevoel geen stress heb, behalve de stress die door de klachten komt.
Het enige wat voor mijn gevoel echt is onderzocht is de bloed test. Er is geen hartfilmpje gemaakt, bloeddruk is niet gemeten, niks van dat.
Aan de andere kant denk ik: het lijken wel hypochondrische gedachten…

wat er wel verandert is, is Dat ik sinds augustus nietmeer voor een baas werk, daardoor beweeg ik veel minder. Ben toen gelijk gaan fietsen maar dat ligt eigenlijk door het weer sinds november stil. Ik durf het nu ook niet goed op te pakken omdat er ergens toch een stemmetje zegt dat ik mijn hart niet wil belasten.
Ook kwam de psygoloog tot de conclusie dat ik een piekeraar ben (joh… Vertel me eens wat nieuws..), maar dat ben ik altijd al geweest, dus ik zie niet hoe dat in verband staat.

Zonet ook, ik wil de bovenverdieping stofzuigen, dus stofzuiger naar boven gesleept en dat gedaan, en ik voel direct m’n hart hard bonken…. Ook weer dar zeurderige gevoel.
Stress omdat ik erop let? Of niet?

Ik ben al 15 jaar gelukkig getrouwd, heb een leuk lopend eigen bedrijfje, ik heb eigenlijk geen reden tot klagen….

Wel mis ik momenteel een hoop energie en vind ik het lastig me ergens toe te zetten…
Is er iemand die dit herkent of enig advies uit kan spreken?

Stress en spanningen kunnen van veel eerder zijn en uiteindelijk een keer tot uitdrukking komen.

Maar als je het idee hebt dat je huisarts te weinig met de klachten doet, moet je dus toch maar een keer op je strepen gaan staan. Laat een ECG maken….

Doe wel eerst eens de test op:
http://www.dokter.nl/index.php?option=com_hyperventilatietest

Reageren

Aan de buitenkant kunnen dingen in orde zijn maar het kan misschien zijn dat je toch met dingen zit of dat de overgang van werken voor een baas naar werken voor jezelf even een omslag is. Ik weet natuurlijk niet of die vorige baan ontspannend of juist stresserend was, dat de spanning er even uit moet.
Kan te maken hebben met de hormoonhuishouding, zijn wel natuurlijke middelen voor. Kan ook zijn dat je wat tekorten hebt, zoals magnesium en vitamine D, vitamine B, in het bijzonder vitamine B12. Door bepaalde tekorten kan je ook van die vage klachten krijgen. Verder kan je je voeding eens onder de loep nemen.
Piekeren zou best kunnen, het is zo’n cirkeltje, als je slecht in je vel zit ga je eerder piekeren, als je piekert geeft dat een stressreactie in je lichaam.
Zelf in het verleden allerlei klachten gehad als paniekaanvallen en angsten maar met het aanpassen van mijn voeding plus wat supplementen zit ik veel beter in m’n vel.

Reageren

Voeding is zeker een ding wat onder de loep moet. Ik gebruik teveel (geraffineerde) suiker. Maar dat is niet makkelijk.
Ik drink niet, ik rook ook niet meer (damp nog wel op 3 Mg nicotine, ben beginnen op 12).
Gister met de hond uitlaten ineens weer zeurende pijn in het midden van m’n borst, en hartslag van 150.. Daalde wel vrij vlot, maar je schrikt er toch van. Hart? Ribben? Spieren? Ik heb geen idee…
Hartproblemen komen veelvuldig in de familie voor…

Slapen doe ik prima, eventueel met behulp van een tabletje valeriaan, maar meestal zonder.

Reageren

wel na een goed maar hardwerkende leven ben ik nu naar af
het ging ook helemaal ok
maar plots ging mijn lichaam reageren uit het niks plots
ik naar de arts en hup psycholoog en het werd allemaal erger
ik probeer mijn leven op rails te krijgen maar lukt me ni zo

en dan begint het medicatie
een ad ik werd er maar slechter door
volgende stap ??
ik sport ik eet gezond
neem Multi vitamine
en mijn arts raad steeds aan medicijnen op te starten
dus wat of hoe ??????????
veel vragen dus

Reageren