Haha bedankt voor de tip met rechter opliggen het helpte meteen echt bedankt

Hallo ik heb ook het probleem dat ik misselijk wakker word
En dat is dan bijna de hele dag
Ik ben long en hart patiënt mijn diëtiste vertelde mij dat ik een te kort aan eiwitten had krijg daar exstra voeding voor maar helpt niet helemaal
Slik ook erg veel medicijnen en ook plaspillen voor het hart en longen
Maar wat nu precies de juiste oorzaak is kunnen ze mij nog steeds niet vertellen
Erg vervelend hou met veel moeite mijn medicijnen binnen
Gr.JC.B

Reageren

Ik denk dat het hyperventilatie is, niet genoeg zuurstof krijgen in de ochtend kan zorgen voor misselijkheid. Probeer te achter halen waardoor dat komt en je hebt je oplossing. Gr

Reageren

Ik heb ook al enkele maanden last van ochtendmisselijkheid. Verschrikkelijk is dat. Gastroscopie, colonoscopie en de hele santenkraam gehad. Niets te vinden. Na het antwoord van Jasper (gesprekken met psycholoog brachten verbetering) ben ik eens goed bij mijzelf te rade gegaan. Als ik diep in mijzelf graaf en eerlijk ben, maak ik mij continu zorgen dat ik ziek word en dood ga en niet meer voor mijn liefste meisje zal kunnen zorgen en zij alleen achterblijft. (ik ben 64 maar ik noem haar altijd zo). Die angst zit heel diep bij mij. En nu ik dit zo opschrijf lijkt er wat verlichting te komen… ik ga dit spoor verder volgen. Bedankt Jasper!

Reageren

i8k ben ook veel smorgens misselijk en eet dan vooral veel fruit en lekkere dingen later trekt dan misselijkheid weg.vooral cola helpt goed en een okugest(homeopatisch)

Reageren

Dit kan eventueel ook wijzen op reflux en eventueel een maagbreuk. Vraag je arts om ter controle een gastroscopie voor te schrijven.

 

Groetjes!

Reageren

Hallo,

Ik ben Mike 24 jaar oud.

Als eerst excuses voor mijn Nederlands, ik ben een typische Beta.

Maar goed, ik heb nu sinds een jaar nu ook last van klachten, begin van het jaar begon het.

Na weinig slapen veel werken veel last van ochtend misselijkheid als ik vroeg opstond was het tot 12:00 een drama daarna verbeterde het steeds beetje bij beetje.
Ook in Januari ging mijn vriendin studeren in het buitenland en ik merkte aan mijzelf dat ik daar verschrikkelijk zorgen om maakte. Op de dag van afscheid. Tot overgeven aan toe en continu een misselijkheid met rillen en braken als gevolg.

In de periode dat mijn vriendin aan het studeren was had ik het heel erg druk met het werk hierbij moet ik vermelden dit gaat om een eigenbedrijf waar ik mede eigenaar van ben geworden en daar ook de verantwoordelijkheden voor moet dragen. Dat is eigenlijk nog niet het probleem dacht ik aangezien ik als opleiding en stage een hele grote verantwoordelijkheid had en hier goed mee om ging.

In het voorjaar was het zo druk met werk, dat je geen tijd meer hebt voor je zelf en korte nachten maakt. Dit resulteerde weer tot de misselijkheid. Ook merkte ik dat de gewrichten in mijn rechterhand pijn begonnen te doen. Dit baarde mij zorgen aangezien ik geen angst in me heb, behalve om ernstig ziek te worden of chronisch.

Na een maand tijd ging ik naar de dokter, die zij dat het overbelast zou zijn en dat ik rust moest nemen. Maar om van plots veel met je handen te doen en een soort verwachtingspatroon gemaakt te hebben naar plots mijn hand rust te geven dat ging en kon er bij mij niet in.

Toch een soort van op gelet maar de klachten gingen niet weg sterker nog die breiden nog verder uit.

Ik weer terug naar de dokter die schreef diclofenac voor.
Qua medicijnen ben ik niet heel erg thuis wat het doet en wat er bij hoort en wat niet.

Nou daar ging ik eerste maand geslikt en pijn was nog niet weg, tweede maand ook geslikt ging niet weg, toen had ik nog in mijn gedachten aangezien ik het al een tijd had zou het ook niet zomaar in een weekje over gaan, daarna kwam het nog een maand later. Ik kreeg bijwerkingen van de diclofenac en niet zomaar wat.

Geen eetlust, misselijkheid, braken, vol gevoel constant noem het maar op.
Ik dacht dit gaat niet goed, dus dag later dat ik geen hap meer naar binnen kreeg meteen gestopt met diclofenac.

En toen was de neerwaardse spiraal begonnen. Mijn lichaam was helemaal van slag af. Van spontaan braken naar alle ervaringen die heftiger binnen komen geuren etc. Waar van ik eerst dacht van mensen die het over prikkels hebben van joh doe normaal maar inderdaad het starten van auto’s de deuren die in het slot vallen lijken wel op volume standje 100 te staan. En op dat moment ging mijn brein het verliezen van het lichaam.

Ik dacht dit klopt niet mentaal ben ik normaal heel sterk maar nu ben ik een wrak.
Hier maakte ik mij erge zorgen over en was dagelijks in contact met de huisartsen post. Terwijl ik hiervoor denk ik 5 jaar geen contact heb gehad met de huisarts.

Na wat tijd ging het met vlagen beter maar mentaal was ik nog steeds te strijd aan met mijn lichaam en dat koste veel energie. Waar ondertussen het bedrijf nog steeds als een intercity door ging waar ik niet uit kon stappen.

Door wat onderzoeken te hebben gedaan bloed etc. Kwam daar niks uit. Dit verbaasde mij. Ik had zulke klachten dat het wel ergens naar boven had moeten komen dacht ik.

Maar nee, op een dag had ik een gesprek met de dokter en die zegt van we gaan maar eens praten met een psycholoog want ik weet het ook niet verder.

Eerste gedachte die in mij op kwam was, ho stop deze show dit is de verkeerde kant die we op gaan. Het enigste wat ik wil is dat ik het gevecht mijn lijf kan winnen en daarna rust kan nemen op mijn manier.

Maar op dat moment had ik nog steeds last van ochtend misselijkheid een ziek gevoel etc, en dan nog eens dat gevecht.

Het is namelijk ook nog een gevecht in mijn hoofd van wat heb ik nou?
En achter alles ga je wat denken want je wilt niks uitsluiten.
Dat bracht natuurlijk de heftigste dingen in mijn brein.

Toen ging ik wat google’n waar ik eerst altijd wel op tegen was qua medisch inzicht.
Maar goed puntje bij paaltje als je diclofenac intypt dan krijg je vrijwel meteen maagbeschermer te voorschijn. En jullie raden het al die had ik niet.

Bij alle klachten te lezen dacht ik ja hoor dit is het, klaar over. Ik opnieuw naar de dokter en kwam het dit idee, en hij zei dat zou kunnen maar op jou leeftijd is deze kans zeer klein, maar toch op voorhand om te proberen omeprazol voorgeschreven. 10 stuks om precies te zijn.

En ja hoor het ging na 3 dagen beter en had vooral woede naar de dokter toe dat deze hier op had moeten letten en dat ik nu al 2 maanden in deze onzekerheid en gevecht heb moeten leven.

Maar toen waren de 10 pillen op. De 11 dag ging het nog goed, normaal gewerkt alles gegeten niks aan de hand. De 12e dag was het raak, precies weer de zelfde klachten terug. Toen dacht ik dit is gewoon het probleem.

Heel toevallig kwam ik in contact met een andere dokter omdat mijn vaste dokter afwezig was. Die kon mij vertellen maar ho eens even, jij mag zomaar niet stoppen met de omeprazol dat moet worden afgebouwd anders krijgt je maag ontwenningsverschijnselen. Ik dacht nou lekker dan eerst al maagbeschermer vergeten en nu dit weer.

Ik zeg nou doe mij maar een zooitje van die pillen ik wil me weer goed voelen.
En daar waren ze hoor, 40 stuks en inderdaad na 3 dagen ging het weer goed geen ochtend misselijkheid meer ik kon weer werken en eten. Maar na 30 pillen kreeg ik weer last van misselijkheid dus geen eetlust noem het maar op.

Dusss terug bij af, na een beetje hulp met google dacht ik van nou het kan best zijn dat mijn lichaam gewend is aan omeprazol en ook de klachten en een tikkeltje anders aanvoelde heb ik gewoon bijwerkingen van omeprazol, maar ik ben geen dokter dus ik slikte braaf de pillen door. Maar toch was er nog geen verbetering.

Daarna heb ik weer contact opgezocht met de dokter en die zei we gaan het gewoon even onderzoeken dus eerst een echo van de maag en galblaas, en daarna gastroscopie. Ook had ik gevraagd of er iets anders was dan omeprazol omdat ik dacht dat van die bijwerkingen dat is het probleem, maar hier antwoordde hij stellig nee dat is er niet en ook het probleem niet.

Ik heb verder een hekel aan dingen die mijn lichaam ingaan behalve eten en drinken dus was ik daar geen voorstander van al was ik in zoverre staat dat het mij al niks meer uitmaakte als dat bij de weg hoorde naar beterschap had ik dat er voor over.

Maar toch nog boos op de dokter omdat ik in dit lastig pakket zat en letterlijk door met strot wordt geduwd omdat hij zogenaamd steeds fouten maakte.

Na de echo gemaakt te hebben kwam daar niks uit tenminste, voor de uitslag werd ik gebeld door de andere dokter die al eerder zei van je mag niet zomaar stoppen met omeprazol. Die zei als jij denkt dat je een maagzweer hebt doen we toch even een ontlasting’s onderzoekje. Ik zei kan dat dan? Ze zegt ja hoor ik snap ook niet waarom jou dokter dat niet als eerst heeft gedaan, maaaaaaaar, hier moet je wel iets voor doen. En ik vroeg wat dat was, en was bang voor het antwoord, maar ze zei: Nou je moet 2 weken stoppen met omeprazol om een goed resultaat uit het lab te krijgen.

Maar daarvoor krijg je van mij andere medicijnen die soort gelijk werken. Een grote last viel van mijn schouders ik dacht eindelijk van die omeprazol af en misschien nu andere werkende pillen. En inderdaad.

Na 3 pillen van de 14 was het weer helemaal normaal met me alsof het een wonder was.

En ik dacht we gaan gewoon nu even mijn lichaam op de proefstellen. Alles wat niet mag ga ik nu doen. Een biertje drinken, pittig eten, chocolade eten, Sinaasappelsap drinken. En ja hoor het ging top geen problemen en nu voor het eerst nu ook geen ochtend misselijkheid meer. Al had ik daar vooral en nog wel last van als mijn wekker vroeg gezet stond. Maar goed daar kon ik mee leven ik dacht in de ochtend wat later opstaan en tot wat later door werken want dat ging ook nog steeds door.

Maar nu ontlasting ingeleverd en opnieuw geen resultaat maar de klachten zijn weg van constante ziekte en gevecht ik ben met de nieuwe pillen de hoeveelheid gedoseerd gestopt. En het ging bijzonder goed. totdat ik weer last kreeg van plotseling wakker nachts met misselijkheid. En ook weer in de ochtend maar overdag voelde ik me wel gewoon goed en het eten ging ook gewoon redelijk tot goed. Mijn hand overigens is nog steeds niet over. Maar liever pijn aan mijn hand dan je elke dag beroerd voelen.

Tot de dag van vandaag is dit het geval in de ochtend misselijk als ik vroeg moet opstaan en bij veel werk plotseling in de nacht wakker met klachten.
Ook bij spontane veranderingen of impulsieve dingen waar ik eerst heel goed tegen kon. Komen er bij mij nu niet in en krijg ik automatisch de klachten weer terug vrijwel meteen. En krijg ik weer de klachten van het vechten met mijn hoofd langzaam terug in mindere maten wel maar het is er wel. Ook komt er namelijk qua werk ook weer een drukke periode aan.

Nu begin ik steeds meer te twijfelen of het niet een goed idee was om met een psycholoog te gaan praten omdat het misschien inderdaad wel gewoon zo is.
Dat ik of overspannen ben of iets wat mentaal mijn lichaam heeft aangetast wat begonnen is met mijn hand als voorteken en dat daarna die achtbaan is begonnen met alle up’s en down’s.

Sorry voor mijn lange verhaal al ben ik blij dat ik het nu heb opgeschreven en misschien dat iemand zich hierin terug vind of kan vinden.

Groeten,
Mike

 

 

Reageren

Aangezien de medicatie toch een positieve invloed had, zou ik toch eerst eens een verwijzing vragen voor de MDL-arts, voor verder onderzoek. Het kunnen spanningen zijn die maagklachten veroorzaken,maar eerst eens kijken of er niets met de maag zelf is. als dat niet zo is, ga dan eens met een psycholoog praten.

Reageren

Ik ben ook soms misselijk in de ochtend maar het komt ook terug in de loop van dr dag

Reageren

Bij misselijkheid kan je voedingspatroon een rol spelen. Ook tekorten aan bepaalde voedingsstoffen, zoals magnesium en vitamine B. Eventueel medicijngebruik, inclusief de pil, kan ook klachten geven. In elk geval ook even naar je huisarts. Misselijkheid kan diverse oorzaken hebben.

Reageren

Hallo allemaal, even kort maar krachtig 21 jaar, heb dit probleem ook lang gehad.

Wat bij mij hielp was stoppen met roken.

Reageren

Ik zat er toevallig laatst aan te denken dat ik 2 jaar geleden ook misselijk was in de ochtend. Ik begon met studeren, had veel studiedruk. In de trein moest ik elke ochtend naar de uni en ik had steeds het idee dat ik moest kotsen. Van dat idee dat dit in het openbaar moest werd ik ook een soort van claustrofobisch. Later op de dag knapte ik aanzienlijk snel op. Nu, 2 jaar later ben ik gelukkig weer op mijn normale gewicht (pakweg 10kg aangekomen). Hierdoor is mijn weerstand erg omhoog gegaan en zit ik ook beter in mijn vel. Als ik achteraf terugdenk aan die periode was ik gewoon erg gestrest en misschien ook lichtelijk depressief. Ik denk dat dit er bij de meeste personen mee samenhangt. Ik ben een veel te koppig persoon die geen hulp zoekt, maar ik denk dat ik hierdoor wel onnodig lang met dat klote gevoel heb rondgelopen. Al met al ben ik er ruim 4 maanden mee doorgelopen.

Qua persoonlijkheid neem ik snel taken op me, ben erg sociaal, wel een beetje introvert en relaxed. Ik heb besloten om alles wat rustiger aan te doen en mij vooral minder druk te maken om alles. Ik ben psygisch en fysiek veel gelukkig uit de “strijd” gekomen. En als ik een jaartje op mijn studie niet haal dan kan het mij echt een reet roesten op het moment. Het afgelopen jaar heb ik veel nieuwe projecten opgepakt wat misschien niet heel slim is, maar doordat ik de juiste belans heb gevonden tussen stress en mij gelukkig voelen ben ik er bovenop gekomen.

 

Reageren

Ik heb dit probleem nu al ruim 15 jaar af en aan.
het begon ergens rond mijn twaalfde en heb het nu met periodes nog wel eens (ik ben nu 28).
Overigens heb ik nog nooit hoeven kotsen oid, wel kokhalzen maar nooit overgeven.

Bij mij heeft het vaak te maken met slaap te kort, een verkoudheid, stress en soms is het gewoon onverklaarbaar. Het kan een paar minuten duren maar ook een paar uur.

In het verleden heb ik daar ook veel onderzoeken naar gehad. Dan zou het weer aan mijn maag liggen, dan weer mijn darmen… dan kreeg ik weer medicijnen die vervolgens niks deden…

Helaas tot op heden niet echt een wondermiddel gevonden. Vroeger gebruikte ik dan nog wel eens Nuxvomica, dat was een homeopatisch middel tegen misselijkheid. Dat hielp altijd wel maar volgens mij is dat niet meer verkrijgbaar.

Reageren

Hier ook vaak last van ochtend misselijkheid. Veel onderzoeken gehad en niet echt iets uit gekomen.

Bij mij is het vaak stress gerelateerd, ik heb PDS door stress en angst klachten. Je darmen worden ook wel je tweede brein genoemd.

Als ik een tip mag geven probeer zoveel mogelijk weg te blijven van medicijnen. Veel angstremmers of maagpillen veroorzaken juist maag en darmklachten dus alleen echt als het noodzakelijk is.

Ga met je angsten aan de slag is mijn beste advies en verder probeer gewoon als het gaat je dag te beginnen dan zie je vaak dat het relatief snel weg gaat.

In de ochtend is je cortisol level het hoogste (stress hormoon). Vooral bij mensen met spanning en angst kan dit misselijkheid geven, is “gewoon” normaal alleen wel heel vervelend. Er mee leren omgaan is het best dan wordt het echt minder.

Nogmaals probeer zo min mogelijk pillen te slikken. Zeker die maagzuurbechermers werken tegen branden maagzuur en dat is helemaal het probleem niet. Dus je slikt iets wat je maagzuur verminderd terwijl je dat juist nodig hebt voor een goede maagbalans. Beter gember of kamille.

Succes iedereen!

Reageren

Hoi Jasper,

 

Heb jij inmiddels de oplossing gevonden? Ik heb zelf precies dezelfde klachten.

 

Reageren