Ik krijg Hydrocobamine, deze is prettiger om in te spuiten dan Cobamine van Centrafarm. Daar reageerde ik wel op, en die van Nycomed heb ik geen last.

Te veel aan hydrocobamine plas je uit.

Hallo Norah,

Als je nog actief bent op dit forum, wil je me dat dan even laten weten?

Reageren

Wat een rot reactie Imke… Meestal zijn ’t juist jouw soort mensen die nog nooit wat hebben meegemaakt maar bij elke scheet die ze dwars zit gaan klagen. Heb jouw soort al vaker meegemaakt. En ook dat ze later wel veel klachten kregen….. Karma??

Reageren

ik ontdek je vraag natuurlijk net 1 jaar te laat, verbaasd me ook telkens dat er oude forums open blijven staan en niet afgesloten worden. Maarja dat allemaal terzijde. Ik heb rond jouw leeftijd hetzelfde gehad. Ik zal vanaf het begin uitleggen hoe dat bij mij gebeurde. Na mijn 18de begon ik flink aan te komen en besloot zo rond mn 20ste af te vallen. Omdat ik het moeilijk vond om een dieetprogramma te volgen had ik mijn eigen idee hierover. Om een lang verhaal kort te houden, heb ik me behoorlijk eenzijdig gehouden kwa eten, elke dag gesport en ook goed afgevallen, daarna in twijfel gezeten of ik nu wel andere dingen kon eten zonder dat ik aankwam. Samen met dit dieet kwam na een tijdje plots diarree tevoorschijn. Ik had eigenlijk nooit meer vaste ontlasting. Heb 3 a 4 jaar lang met buikpijn diarree en slapheid gestreden, ook was ik in de tussentijd gewoon gaan eten, ook vette hap enzo. Soms kreeg ik opeens erge hartkloppingen en Soms werd ik ´s nachts wakker met een misselijk gevoel dat ik moest overgeven en rende naar de wc voor de diarree tegelijk misselijk en voelen dat je wit wegtrekt koud krijgt en tegelijk zweten, slap begint te worden ademtekort, elke keer probeerde ik bij de wasbak terecht te komen voor koud water in mijn gezicht, dat hielp bij mij om mijn ademhaling te verbeteren en frisse gevoel zorgde dat mijn misselijkheid minder werd. soms viel ik toch flauw, soms liep ik bibberend naar mijn kamer terug en sleurde ik me nog net tot aan mijn bed en soms viel ik flauw terwijl ik nog in de gang liep. Op zo´n moment was het optimale voor mij een warm bed, maar met koude lucht dus raam wijd openen en diep ademhalen, dan ebde het wel weg. En als ik toch flauw was gevallen, dan was ik na het ontwaken als herboren, erg opgelucht maar vreselijk moe. Ik ben eigenlijk nooit naar een arts geweest omdat ik mezelf beschuldigde vanwege mn dieet. Het was niet extreem maar achteraf weet je natuurlijk dat eenzijdig eten niet goed is voor je darmen, op een gegeven moment accepteerd het geen andere stoffen meer of zelfs steeds dezelfde stoffen niet meer, waardoor er weinig energie wordt opgenomen in het lichaam en we er zo slap en misselijk van worden. Langzaamaan heb ik het eetpatroon veranderd en veelzijdiger gaan eten, met natuurlijk de wijsheid dat gezond zijn belangrijker is dan een paar kilo´s te veel hebben. Natuurlijk had ik toen ook wel ergere dingen aan mijn hoofd, met name dat ik trouwplannen had maar de aanstaande plotseling een vreselijke ziekte kreeg. Maar nu is het alweer ruim 8 jaar geleden en alles is goed gekomen behalve dan dat mijn darmen af en toe toch spastisch doen en in de meeste gevallen gewoon koppig aan obstipatie lijdt. Het is zeker niet slim van mij om niet naar een arts te gaan of ben geweest, maar heel erg bot om zo te zeggen het zal wel niet iets super ernstigs geweest zijn anders was het wel anders afgelopen. Waarschijnlijk hebben 99% van de mensen last van maag/darm en ontlasting, de een wat gevoeliger dan de ander, het is alleen eng om van die aanvallen mee te maken. Ik zeg absoluut niet dat je ook niet moet gaan, want jij gaat al sowieso naar alle afdelingen die er maar zijn hahaha maar ik ben niet geweest omdat ik geen bloed of pijn had tijdens de ontlasting anders was het natuurlijk bij mij ook anders geweest, al weet ik niet of jij 1 van de laatstgenoemde hebt.
Misschien kijk je niet terug naar deze topic van jou, maar mocht je toch kijken hoop ik dat het bij jou al heel wat minder is geworden, en anders de oorzaak ervan hebt kunnen vinden.

Reageren

Ik las je eerste stukje tekst en herkende direct alle symptomen. Ik heb sinds een week of 7 ook zulke aanvallen nadat ik eerst een paar weken met een virusinfectie heb gelopen.. (ofwel een griep) en ben sindsdien door een gezondheids mallemolen gegaan. M’n bloedwaarden bleken allemaal redelijk normaal,en er is in het ziekenhuis na opname hyperventilatie vastgesteld. Ik zat de laatste tijd ontzettend goed in mn vel, psychisch gezien, dus kon er zelf erg weinig mee. Maar gezien ik een kleine meid thuis heb pak ik alles aan om me maar weer op de been te krijgen. Jaren geleden is er bij mij endometriose gediagnosticeerd, maar herkende de klachten niet als zodanig. Weet jij onderhand al weer wat meer?

Groet Noortje

Reageren

Ik zou ook graag het vervolg willen horen,loop zelf ook rond met vergelijkbare klachten..hitteaanvallen gevolgd door ontlasting in een soort weeachtige vorm..zo heftig dat ik alleen nog maar rondjes kan lopen in de frisse lucht om het te “handelen” en ben dan ook absoluut nergens meer toe in staat en sta te trillen op m’n benen samen met dus ook benauwdheid en het gevoel te hebben te stikken..verschrikkelijk..ook heb ik altijd hoofdpijn bij mn slapen bij zo’n aanval..pfft..ben ook getest op pds en crohn en had wel 3x zo’n hoge ontstekingswaarde maar kennelijk niet genoeg voor crohn..moest er ook maar mee leren leven..maar dat wil ik dus niet want het is verschrikkelijk..

Reageren

@Elisa
ongeveer 3 jaar geleden heb ik soortgelijke klachten gehad.

het begon met een onbestendig gevoel, dan trok ik wit weg en begonnen al mijn ledematen te beven. vervolgens ging mijn hart als een bezetene bonken, hierdoor kreeg ik een hele harde bal in mijn buik die ontzettend pijn deed en aan het eind van de aanval moest ik of naar het toilet of ik gaf over van de pijn in mijn hoofd. dit alles ging gepaard met een hyperventilatie ademhaling. na afloop van dit alles was ik helemaal uitgeput.

de huisarts gooide het op hyperventilatie. hierna van alles gedaan om ervan af te komen, w.o. ademhalingstherapie, haptonomie en acupunctuur, niets hielp. uiteindelijk ben ik door die vreselijke hartkloppingen terug naar de huisarts gegaan en vroeg om een betablokker (ik was inmiddels ruim een jaar verder). dat vond de huisarts geen goed idee en stuurde me door naar een internist. na 1 bezoek aan hem wisten we wat ik mankeerde. het was een feochromocytoom (een goedaardig gezwel in het bijniermerg). omdat het een zeer zeldzame aandoening is was het de huisarts ontgaan… paar maanden later ben ik geopereerd en is de bijnier verwijderd. hierna heb ik godzijdank nooit meer klachten gehad, want het is vreselijk beangstigend.

laat je bij lang aanhoudende klachten doorsturen naar een specialist. die mensen zijn daarvoor opgeleid, een huisarts -met alle respect- is dat niet.

succes en ik hoop dat dit totaal geen gelijkenis met jouw klachten heeft want deze aanvallen gun je niemand!

Reageren

ik heb precies hettzelfde ! & de dokters zijden bij mij ook altijd dat het lag aan stress, hyperventilatie, ‘gewoon grieperig’…. ik weet helaas niet wat het is maar ik weet wel iets dat je misschien verder kan helpen (het hielp in elk geval wel bij mij..) ga vaker sporten. gewoon elke dag even 15 minuten hardlopen, fietsen, tennissen, maakt niet uit wat. ik krijg daar meer energie van en ik ben ook wel minder moe dan eerst. die aanvallen hebben hoogstwaarschijnlijk te maken met migraine. daar heb ik ook vaak last van en u heeft precies dezelfde verschijnselen. dus die ‘aanvallen’ is volgens mij migraine. daar is niet echt veel aan te doen maar wat wel helpt is elk halfuur even iets eten. het hoeft niet veel te zijn, als je maar 3 keer per dag eet word je alsmaar moeier en moeier en dat lokt dan weer migraine uit…. dit klinkt allemaal ingewikkeld en moeilijk maar het komt goed als je het zelf maar graag genoeg wil. vaak zijn dit soort klachten niet met medicijnen op te lossen maar het heeft vaak te maken met hoe (gezond) je leeft. ik ben me nu ook al jaren zorgen aan het maken over enge ziektes enzo maar heb gemerkt dat dat niet lang gaat werken. ik weet hoe het is om je elke dag zo naar en ziek te voelen.. je erbij neerleggen is de beste optie en een gezonde en regelmatige levensstijl aanhouden. het gaat inmiddels heel ietsje beter met mij nu migraine is vastgesteld en ik me niet meer zo’n zorgen maak… van zorgen word je namelijk ook niet veel beter! ik hoop dat ik je hiermee iets verder heb geholpen en nog heel veel sterkte ! ik snap wat je doormaakt…. groetjes,

Reageren

Hoi ,ik vind het verbazingwekkend dat mijn verhaal hier zo duidelijk beschreven wordt….ik heb precies dezelfde klachten.
Ook ik krijg zomaar uit het niets duizelingen,klamme handen en een snelle hartslag en voel me ook heel naar(alsof je elk moment kan flauwvallen) soms gelijk of soms na enige tijd gevolgd door enorme buikkrampen en diarree …daarna voel ik me ook heel moe (alsof je gesport hebt) …
En ook ik heb geen psygische klachten verder hoor ,heb een heel,leuk leven ,maar wordt nu wel ernstig beperkt door dit allemaal…

Reageren

Al laten testen op parasieten?!

Reageren

Hoi… Norahs hier,..

Bij toeval kom ik via via weer hier terecht…Ik ben opnieuw aan het zoeken naar vanalles. Dit omdat mijn aanvallen en andere nare/heftige klachten een jaartje of 3 weg zijn geweest. Helaas is het 2 weken geleden weer begonnen met een aanval….

Ik ben nog niet veel wijzer geworden in de tussentijd helaas. Wat ik dus wel heb gemerkt is dat mijn aanvallen uit het niets zijn gekomen maar ook weer zijn verdwenen.
Wat mij daarbij heel erg is opgevallen is dat dat de andere klachten die ik beschreef, mijn ‘dagelijkse klachten’ ook in die tussentijd zijn verdwenen…..
Nu ik uit het niets weer een aanval kreeg, zijn die klachten ook ineens weer allemaal en in alle heftigheid terug.

Toen mijn klachten allemaal waren verdwenen, ben ik ook weer helemaal uit de burnout gekomen. Eigenlijk bleek dat ik inderdaad te veel op mijn schouders had wat ik allemaal niet kon handelen, namelijk DIE AANVALLEN EN DAGELIJKSE KLACHTEN!! Toen die waren verdwenen was er met mij niets meer loos!
Ik was nog steeds chronisch vermoeid en mijn darmen deden niet wat ze moesten doen (wat ook wel wilde zeggen dat er allerlei andere klachten waren die bij CVS en PDS horen die echt niet prettig zijn) maar dit was allemaal prima handelbaar en op in te spelen.
Ik ben nog een paar maanden, misschien een klein jaartje, angstig geweest voor ‘wat als ik weer een aanval krijg’ maar ook die angst is helemaal verdwenen geweest!

In de tijd dat ik geen aanvallen/heftige klachten had zijn er een aantal dingen gebeurd waar ik flink wat stress en spanning door heb ervaren. ( Kanker in familie, auto ongeluk, nieuwe baan, heftige situaties op het werk enzovoorts) In al die tijd zijn mijn aanvallen of andere heftige klachten niet aanwezig geweest!

Er is in principe verder niks veranderd of gebeurt maar zomaar uit het niets heb ik dus weer een aanval gekregen en ben sindsdien geen kip meer waard….
Zo’n aanval is gruwelijk en idd best eng om mee te maken maar dat ik me verder dagelijks zo beroerd en naar voel is gewoon niet te doen…
Ik was zelfs al een beetje vergeten hoe het voelde… maar nu is het me weer volledig duidelijk helaas.

@Cil…. ( mocht je dit ooit nog lezen… ) Ik herken wat jij zegt ongeveer helemaal! Ik ga dit zeker meenemen naar de internist!!
Hoe is dat gezien door een specialist dan? bijv al mijn bloedwaardes zijn ‘ goed’. In ieder geval niet zorgwekkend… hoe komen ze daar achter??
Ik ben ook zo benieuwd hoe het kan dat het bij mij zo’n 3 à 4 jaar weg is geweest en dan weer terugkomt……

Misschien dat hier niemand meer op kijkt, wat ik me voor kan stellen na zo’n lange tijd….

Reageren

Ik heb precies hetzelfde
Maar wat is t nu?

Reageren

mastocytose (mestcel ziekte) ???

Reageren

Hoi, na 20 jaar ben ik eindelijk gediagnostiseerd. Mijn constante diarree bleek voort te komen uit lymphatische collitis. Kan alleen maar geconstateerd worden door een biopsie van de darmen. Met 3 pillen corticosteroiden per dag van alle klachten verlost. Ook van de opgezwollen vingers en pijnlijke en opgezwollen gewrichten in mijn handen.
Alleen die klachten die jij beschrijft, zweten heel erg trillen van vooral mijn handen loodzware benen en misselijkheid (aanval duurt meestal een uur) komen bij mij voor alleen maar als ik brood eet. Ben er vandaag echt achter gekomen. Eet nu al een jaar geen brood meer, maar fruit voor mijn ontbijt en noten tijdens de lunch en heb al ook die tijd geen aanval meer gehad. Vandaag toevallig een broodje kroket gegeten en weer na ca. 2 uur zo’n aanval..Is misschien de moeite waard om te proberen. Succes

Reageren

Jouw symptomen lijken erg op de Ziekte van Ménière.
Ga eens naar een KNO-arts; hopelijk kan hij je verder helpen.

Reageren