Een paar dagen geleden had ik toen ik mijn achterwerk schoonmaakte na het poepen ineens iets van een worm in mijn wc papier liggen. het was iets van 10 cm en echt wel een soort worm. Ik heb hem nog uit elkaar getrokken, haha, kon het niet laten omdat ik wou weten wat het was.

Maar ben wel zo stom geweest om hem toch door te spoelen. Ik heb al gegoogled en het was zeker weten een spoelworm. Wel dood trouwens toen hij eruit kwam.

Maar nu?

Moet ik naar de huisarts? Kan ik het niet gewoon met een middeltje van de drogist af? En als ik toch naar de huisarts ga, wat voor soort onderzoek gaat hij dan doen?

En ik lees nergens over spoelwormen bij mensen en hoeveel er dan zijn enzovoorts… Kan ik er gewoon 1 hebben gehad of komen ze met meer?

En dan mijn laatste vraag. Het afgelopen 1,5 jaar word ik vreselijk dun. Als ik geen extra eiwitten als voedingssupliment neem, blijf ik afvallen en zit nu nog 10 kilo onder mijn gewicht van 1,5 jaar geleden. Dat terwijl ik eerder altijd gewoon aankwam als ik veel at. Kan dit samengaan met mijn eventuele spoelworm verhaal?

Ik hoop dat jullie me een beetje kunnen helpen.

Groetjes een hopeloos annoniempje dat zich rot schaamt, maar het stiekem wel grappig vind dat er wormen in haar leven 🙂

Spoelwormen zien eruit als crèmekleurige regenwormen. U kunt ze in de ontlasting vinden, soms als kluwen.

Meestal is een infectie door spoelwormen van korte duur en verdwijnt vanzelf.

http://nhg.artsennet.nl/uri/?uri=AMGATE_6059_104_TICH_R169810511263520&PHPSESSID=ee89f6d09720f2b912316e0eb080a6a9

Reageren

Ja, als tienjarig kind heb ik deze worm letterlijk uit mijn anus getrokken. Ik dacht de hele tijd dat mijn onderbroek tussen mijn billen zat, dus morrelde ik steeds aan mijn spijkerbroek. Aan het eind van de schooldag – we hadden sport – trok ik kennelijk het laatste stuk eruit en toen voelde het alsof er ‘een regenworm in mijn onderbroek lag’. Ik herinner mij dat ik naar de kleedkamers ben gerend en daar, op het toilet, viel er een lange, lichtroze worm in de closetpot. Ik was zo gechoqueerd dat ik niet eens meer weet of ik ‘het ding’ heb doorgetrokken, alleen dat ik heel snel naar huis ben gefietst!

Van mijn moeder moest ik het verhaal zelf aan de HA vertellen en hij stelde mij gerust omdat ‘mijn worm’ aan beide kanten ‘gepunt’ was, dus een héle worm. Ik heb toen ook geen kuur hoeven nemen, maar nagelbijten heb ik daarna nooit meer gedaan!

Reageren