AVM in de hersenen op 12 jarige leefdtijd.

Hallo allemaal,
Ik ben Marijke, nu 15 jaar. 3 jaar geleden zat ik in de brugklas, op school ben ik flauw gevallen en naar het Sophia kinderziekenhuis gebracht in R’dam. Voordat ik zelf besefte wat er was gebeurd waren er al weken om. ik was ernstig ziek maar blij dat ik nog leefde. Na onderzoeken bleek ik een AVM te hebben. (NAH). Na embolisatie en een operatie die een dag lang heeft geduurd ( m’n schedel hebben ze toen opengemaakt) moest ik nog even blijven, de gevolgen waren toen nog niet heel zichtbaar, behalve dat m’n rechterbeen niets deed. op dag 50 in Rotterdam werd ik overgeplaatst naar revalidatiecentrum ‘de Hoogstraat’ in Utrecht. eindelijk leeftijdsgenoten waar ik het zo gezellig mee had! In het begin moest ik weer leren lopen en ADL-trainingen. Daarna bleef de ergotherapie en fysiotherapie wel doorgaan. ik was intern opgenomen. ook kreeg ik neurologische testen. Toen kwam zwart op wit dat de geheugenproblemen best wel erg waren.

Na twee maanden intern mocht ik in dagbehandeling. ik ging weer twee dagen ongeveer drie lesuren naar school, ik was zo blij! Eindelijk! Na drie maanden nam ik afscheid in ‘de Hoogstraat’. ging weer 5 dagen een klein gedeelde van de dag naar school. Het leren: groot probleem, ook ging ik ipv 12 km naar school te fietsen vijf dagen met de taxi naar school. van anderen mensen kreeg ik onbegrip en vervelende opmerkingen. maar m’n klasgenoten waren ontzettend lief voor me! na een jaar lukte het niet meer en ben ik een niveau lager gaan doen. toen was het voor mezelf nog moeilijker, de klas begreep me niet.. ik voelde mezelf steeds eenzamer, de dagelijkse vermoeidheid en het geheugenverlies, maakte me eenzaam. m’n beste vriendin bleef er voor me zijn en ook m’n lieve familie! <3.
Nu heb ik weer elke twee weken gesprekken in "de Hoogstrsst voor verwerking en de geheugenproblemen. Het blijft moeilijk! belangrijk om naar de kleine dingen te kijken!