Beste dokter,

Ik ben een vrouw van 21 jaar oud met twijfels of ik bij de dokter aan de deur moet kloppen.

In 2014 eindigde mijn studie (behaald) en heb ik een tussenjaar gehad omdat ik nog niet zeker was van mijn vervolgopleiding.

Na ongeveer een half jaartje begon het… Ik kon moeilijk op mijn woorden komen, kon mij niet herinneren wat ik had gedaan/afgesproken en dacht bij mezelf ‘het komt vanzelf wel weer goed als ik straks weer naar school ga’ maar elke week werd het erger. Tot op een gegeven moment ik zelfs lange termijn geheugen herinneringen kwijt was. Ik had hier best veel last van in mijn dagelijkse leven, het is niet prettig als je met iemand praat over iets waarvan jij niet eens weet dat het gebeurt is en natuurlijk weet ik dat het wel een keertje voor kan komen. Maar ik ben altijd iemand GEWEEST die precies alle details onthield.

Inmiddels begint mijn derde week school weer en begrijp ik dat het lastig is om er weer in te komen. Daarnaast ben ik moe, vaak duizelig en kan ik slecht zien. Ook dit komt misschien door alle spanning.

Ik doe echt mijn best en vind het erg interessant maar kan gewoon niks opslaan. Leren niet, het volgen van lessen niet. Als ik iets gedaan heb en vervolgens het aan iemand wil vertellen kan ik niet eens beschrijven wat ik gedaan heb. Ik vertel soms 1 iemand wel 3 keer hetzelfde verhaal of als een familielid weer praat over een leuke gebeurtenis in het verleden kan ik wel huilen! Gewoon omdat ik het niet weet. Erger nog dit gebeurt continue.

In mijn tussenjaar heb ik fulltime gewerkt en ben ik samen gaan wonen met mijn vriend waar ik inmiddels 5 jaar een relatie mee heb. Er zijn akelige stress situaties geweest. Maar ik kan mij niet voorstellen dat dat een oorzaak zou zijn.

Ik heb het gevoel dat ik mij aan zou stellen als ik naar de dokter zou gaan, zou niet weten hoe ik het precies zou moeten uitleggen maar ik heb hier in mijn dagelijks leven ontzettend last van! Ik voel me gewoon een ander persoon en ik stoor me hier al helemaal aan omdat ik nooit zo ben geweest.

Ik heb dingen geprobeerd als een dagboek bijhouden, waarvan ik niet eens de ochtend kon beschrijven. Vervolgens heb ik deze per direct bij gehouden maar merkte geen enkel resultaat. Het wordt alleen maar erger.. op mijn leeftijd is dit toch niet normaal?

’s avonds probeer ik na te gaan denken over wat ik allemaal heb gedaan/geleerd om voor mijzelf terug te kijken. Maar dit lukt gewoon niet meer!

Nu is mijn vraag of u misschien weet wat dit kan zijn, of belangrijker nog vindt u dat ik bij de dokter op de deur moet kloppen?

Alvast bedankt!

Misschien heb je inderdaad veel spanning.
ik zou in ieder geval eens even naar de huisarts gaan en de klachten met de huisarts bespreken.

Reageren