Hallo allemaal,

Ik heb al een hele tijd last van nachtelijke angstaanvallen die vaak gepaard gaan met hartkloppingen, hoofd suizen (hoog frequent geluid in mijn hoofd), gevoel van plotselinge desoriëntatie en een zwaar hoofd. Naast deze lichamelijke symptomen ervaar ik veel angst, enorme innerlijke onrust en een onheilspellend gevoel! Het is een heel naar verschijnsel wat naar mijn idee telkens na een slaapcyclus optreedt. (bij het ontwaken dus) Ik weet me geen raad meer, heb al van alles geprobeerd, van sporten tot aan slaapmiddelen maar het lijkt allemaal weinig effect te hebben, en soms lijken deze handelingen zelfs de toestand te verergeren. Middelen als Melatonine, Valeriaan, Oxazepam e.d. hebben helaas weinig soelaas gebracht, ze hebben de slaapkwaliteit niet bevordert, hooguit het inslapen werd wat gemakkelijker maar daar ligt het probleem dus niet. Ik vermoed dat Melatonine zelfs meer kwaad doet dan goed omdat als ik overdag slaap deze angstaanvallen minder heftig zijn en ook minder voorkomen dan in de nacht. Nu heb ik hier een theorie over hoe dit kan, namelijk; als ik diep slaap en vanuit deze toestand ontwaak is er opeens een enorm verschil in gewaarwording (van onbewust naar bewust) dat meer van je geest vraagt om te schakelen. Nu zijn er naar mijn inziens twee dingen mogelijk die deze angstaanvallen kunnen verklaren:

1. Een nare droom waarvan ik me op gegeven moment bewust wordt zorgt voor deze angstaanvallen.
2. Mijn geest heeft moeite om zich aan te passen (om te schakelen) naar een hogere hersenactiviteit. De plotselinge verandering in gewaarwording lokt stress uit wat uiteindelijk zorgt voor een angstaanval.

Toelichting bij punt 2: Overdag heb ik vaak last van innerlijke onrust, spanning, dwang- gedachtes/handelingen en ook diverse angsten, waarvan mijn grootste angst is: de angst om de controle over mezelf of de situatie te verliezen en hierdoor ben ik geneigd om alles te doen waarover ik zelf controle heb!

Enkele voorbeelden:

1. Ik rijd altijd liever zelf dan dat ik met iemand mee moet rijden. Hoewel kleine stukjes me wel aardig af gaan, zijn grote afstanden een drama. Er spookt dan van alles door mijn hoofd wat er mis zou kunnen gaan, dit levert spanning op en uiteindelijk krijg ik er buikpijn van. Doordat dat erg vervelend (en gênant) is mijd je de volgende keer weer opnieuw meerijden.
2. Met de trein of bus is ook lang een drama geweest en was vaak nog erger dan met de auto omdat ik de mensen niet ken, zorgde dit voor extra spanning. Ik stapte vaak al gespannen in met allerlei doemscenario’s of gênante dingen die konden gebeuren en natuurlijk gebeurde dat dan vaak ook! Door de spanning  kreeg ik buikpijn en moest ik ergens ver voor mijn bestemming mijn haasten om een wc te bezoeken! De reden dat ik aan die doemscenario’s denk heeft dan denk ik weer te maken met de ziekelijke drang om controle te houden, alsof mijn geest me er op voor wilt bereiden zodat ik gepast kan handelen mocht dat nodig zijn, maar het ironische is dat dit juist zo’n situatie in de hand werkt i.p.v. dat je het voorkomt.
3. In de bioscoop voelde ik me vaak ook niet op me gemak, doordat ik me opgesloten voelde, niet mezelf kon zijn en ik me ook door andere mensen in de gaten gehouden voelde. Ook kreeg ik gekke gedachtes dat ik niet weg zou kunnen als dat echt moest omdat de deur op slot ging! Al wist ik verstandelijk gezien ergens wel dat dit nooit gebeurd i.v.m. veiligheid en wc bezoekjes, toch won de angst het de hele tijd weer van mijn gevoel.
4. Toen ik in de MRI scanner lag en de deur dicht ging begon ik naar een paar minuten helemaal te flippen, ik voelde me in de steek gelaten, dacht dat ze me zouden vergeten me er uit te halen en zelfs dat er brand uit zou breken! Het gene wat me het meest beangstigde was het geen dat ik machteloos was en er niet zelfstandig uit zou kunnen komen. Als ik er wel zelfstandig uit zou kunnen komen zou ik het een stuk minder eng hebben gevonden. Nu kon ik wel in zo’n ballonnetje knijpen in een noodgeval, maar toen ging weer door mijn hoofd, dat ze dat niet zouden horen en ik daar dus in zo’n dikke paniekaanval helemaal alleen was en natuurlijk was inmiddels de angst zo erg opgestapeld dat ik mezelf dus een paniekaanval bezorgde!

Mijn eigen gedachten zijn dus mijn grootste vijand omdat ik altijd denk ‘wat als…’ i.p.v. me geheel te kunnen overgeven aan de situatie en gewoon vertrouwen te hebben in de mensen om me heen. Ik vrees altijd het ergste! Het is alsof ik overal op voorhand al een oplossing voor wil hebben of dat me geest me ergens voor probeert te waarschuwen, dat ik misschien daarom deze gedachtes heb, maar het doet me dus meer kwaad dan goed en toch vind ik het zeer moeilijk om dit te veranderen.

Even terug naar punt 2 van mogelijke verklaringen waarom zo angstaanval optreedt, nou omdat (zoals je nu weet) ik dus te maken heb met veel alledaagse angsten, spanningen e.d. is ontwaken vanuit een ontspannen mentale staat dus ineens een behoorlijke confrontatie, beter gezegd er treed een piek op aan spanning en angst omdat de overgang in eens zo groot is en mijn geest moeite heeft dit alles bij te benen en te begrijpen. Als ik dan het licht aan doe en even uit bed ga zakt de angst en het nare gevoel langzaam af. De prikkels van de omgeving om mij heen en de realiteit drukken de angst en spanning als het ware naar de achtergrond.

Dat waren dus twee mogelijke verklaringen voor het optreden van zo’n angstaanval.
Maar dit zijn psychische problemen met een psychische oorzaak. Wat nou als het (mede) neurologisch is? Dat dacht ik laatst. Dat hoofd suizen (oorsuizen heb ik ook, maar tijdens zo’n aanval voel ik echt een soort suizen in mijn hoofd) en het gevoel van desoriëntatie wat optreed bij zo’n angstaanval zou misschien ook kunnen wijzen op een stoornis in het evenwichtsorgaan maar zeker weten doe ik dat natuurlijk niet. Laatste tijd heb ik vaak al als mijn hoofd het kussen raakt, ik bepaalde suizen in mijn hoofd bemerk, met het gevoel alsof je valt maar dan alleen in je hoofd (plotselinge desoriëntatie), het zijn een soort schokken lijkt het wel. Moeilijk te omschrijven! Het is een vreemde en onaangename verschijnsel. Zal me niks verbazen als er een verband bestaat tussen dit, de psychische problematiek en de opgetreden angstaanval. Laatst op mijn werk had ik soms ook wat lichte draai-duizelingen. En ik merk dat ik soms snel misselijk/duizelig ben bij dingen waar ik vroeger wel goed tegen kon. (zoals bijv. kermisattracties)

In het dagelijks leven bemerk ik ook vaak een soort van brain-fog, en ik vind het soms heel moeilijk om informatie op te nemen, het is alsof ik al hele lange tijd geen helder hoofd meer heb. Voor de compleetheid van het verhaal moet ik er bij vermelden dat ik een vorm van autisme heb (asperger) dus zou het ook daar mee te maken kunnen hebben of althans gedeeltelijk. Maar laat ik het zo zeggen, ik heb tijden gekend dat ik veel helderder in me hoofd was. In deze tijden was de angst en spanning ook veel minder, als mijn hoofd helder was, was er van innerlijke onrust vaak geen sprake.
Dus ik sluit het niet uit dat het ook met cognitieve achteruitgang kan samenhangen.

Lang verhaal kort, ik weet eigenlijk gewoon niet waar ik het zoeken moet, er zijn zoveel mogelijke oorzaken, daarom hoop ik dat jullie mij advies en tips kunnen geven.
Want het is inmiddels denk ik ook wel een vicieuze cirkel geworden wat de angst in stand houd. De angst put me uit en maakt me radeloos, hierdoor ga ik slechter voor mezelf zorgen wat uiteindelijk weer een negatief effect heeft op de angst en spanning. Zo houd alles elkaar in stand! Maar goed voor jezelf zorgen is lastig als je kapot bent omdat je niet geslapen hebt, enorm last hebt van dwang- gedachtes/handelingen en vaak dag in dag uit al je aandacht is gericht op die angst en spanning en wat er mis met je is. Soms kom ik gewoon nergens meer aan toe want het neemt je geheel in beslag!

Ik hoop dat jullie me een beetje begrijpen, het is een lang verhaal maar dit probleem is nou eenmaal niet in een paar zinnetjes samen te vatten. Zijn er mensen die dit herkennen? Ik hoor graag van jullie!

Ja herken ik, ik was er zo’n 4 jaar geleden ook zeer ernstig aan toe, totdat ik erachter kwam dat mijn klachten gerelateerd waren aan de hoogfrequente electro-magnetische velden, waaronder wifi, dect, 3g,4g, etc. Dus de aanwezige communicatievelden van draadloze apparaten die door de muur heengaan en eigenlijk op plekken waar er veel mensen zijn de klachten meer gingen spelen. Maar ook thuis waar ik extreme paniekaanvalletjes bleef krijgen(dat terwijl ik niks bijzonders deed zoals een kopje thee nuttigen op de bank.) Toen ik bij toeval de stekker van een wifi-router uit het stopcontact haalde(de flikkerende ledjes vond ik zeer irritant op dat moment) ging er een oase van rust en kalmte over mij heen en leken al de talloze klachten te verdwijnen als sneeuw voor de zon. Ik wist toen niets van straling en gebruikte ook geen smartphone voor wifi, dus ik had geen idee wat er zou moeten gebeuren zodra ik de stekker er uit trok. Ik ging op internet kijken(altijd al bedraad gehad) en vond talloze websites maar ook gigantisch veel mensen die hier ook al(soms al jaren) last van hadden. Mijn wereld werd overhoop gegooid, want ik kon nu heel veel klachten waar ik al jaren mee kampte zonder eigenlijk echt een een oorzaak gevonden te hebben(maar ik was het wel gewoon gaan winden om hier mee om te moeten gaan) linken aan een bron(nen).  Maar sinds die tijd is er echt gigantisch veel bijgeplaatst zowel bij buren als buitenshuis wat ook bij mij binnen reikt(het gaat immers makkelijk door gewone muren heen).

Dus eerste stap is even te kijken op sosstraling.nl vergelijk de klachten eens. Op facebook de groep “Straling en zo..” joinen. Heel veel informatie te vinden over dit fenomeen. Deze “aandoening” of allergie of overgevoeligheid door de belasting van straling wordt Electro-magnetisch Hypersensitiviteit genoemd. En naar schatting heeft 3-5% van de bevolking hier al veel last van, waaronder 1% zeer extreem.

Reageren

Hoi.

Ik herken me in jouw verhaal. Sindsdien zit ik op dit forum om ander te helpen, met andere woorden ervaringsdeskundige. Ik heb veel verhalen voorbij zien gaan hier, maar die van jou is het meest herkenbaar.

Ik heb ook autisme, PDD-Nos. Het is wel zo dat dit vaak in twijfel is getrokken door psychiaters etc. Ook ik ervaar sinds mijn peuter tijd angst voor de dingen die jij benoemd, een bioscoop etc. Ook zeg ik over mijzelf dat ik “ruimtevrees” heb, ik ben bang voor hoge plafons, dieptes, en grote ruimtes. Maar ook voor zeer kleine, ik ben ook een keer letterlijk weggerend uit een MRI.

Jij hebt een angst en paniek stoornis. Jouw autisme kan dit inderdaad als nadeel tegenwerken. Dat jij lichamelijke klachten hebt, is heel normaal. Je kunt last krijgen van de gekste dingen, ook ik had last van evenwichtsstoornissen. Andere voorbeelden zijn; misselijkheid, maagzuur, buikkrampen, diarree, tintelingen, hoofdpijn, sneller ziek zijn, spierpijn, extreme vermoeidheid enzovoort enzovoort. Eigenlijk alles wat je kan bedenken.

Ik kan jou geen oplossing geven, ik kan alleen wat tips geven;

• Erken dat je een stoornis hebt, met goede hulp hoeft dit jou niet in de weg te zitten.
• Ga naar een psycholoog, mocht je 23 jaar zijn of jonger, ga dan naar Yes We Can Clinic. Zorg ervoor dat het goed matcht met je psycholoog en dat diegene ervaring heeft.
• Zorg voor een goede conditie van jezelf; sport, eet gezond en gevarieerd, en slaap voldoende etc.
• Geen alcohol, drugs, roken.

Over de angstaanvallen in de ochtend; ik herken het. Het is totaal niet fijn, maar je weet dat het weg gaat. Ik kreeg het toen ik startte met Sertaline. Waar het vandaan komt zou ik niet weten.

Reageren

Mensen bedankt voor de reacties, doet me goed!@Danny Wat betreft elektromagnetische straling, wat goed dat je hier achtergekomen bent en wat fijn dat het je zo goed helpt! Ik heb het nog nooit in deze hoek gezocht maar wat jij zegt klinkt best logisch en aannemelijk! Het probleem is wel dat ik in een appartementencomplex zit dus heb ik overal straling om me heen! Ik ga eens de proef op de som nemen door eens een paar dagen Wi-Fi en 4G uit te zetten; en ook mijn smartphone uit mijn slaapkamer te verbannen! Kijken of mij dat iets oplevert. Ben benieuwd! :-)@Anoniempje123 Wat fijn dat je je zo herkent in mijn verhaal en vast ook fijn voor jou om eens een verhaal van een ander te lezen wat goed overeenkomt met jouw situatie. Gedeelde smart is halve smart zeg ik dan maar! 😉 Wat vervelend dat bij jou de angstaanvallen zijn ontstaan door Sertraline. Ik ben benieuwd hoe jij hier mee omgaat, wellicht kunnen we wat leren van elkaar. Zo te horen houd jij ook graag wat controle over de situatie (hoort waarschijnlijk bij autisme ook) m.b.t. die bioscoop en MRI scan. Je kunt vast beamen hoe eng het is om in deze situaties de controle los te moeten laten. En ja gesloten ruimtes snap ik ook, grote ruimtes heb ik dan weer minder of er moet een grote mensenmassa zijn! Ja, met dat evenwichtsorgaan vind ik nog het meest vreemd maar dat heb jij dus ook (gehad). Evenals buikpijn, misselijkheid e.d. Ik denk dat wij gewoon hele bijzondere mensen zijn haha. Onze geest is zo gevoelig dat het lichaam daar hinder van kan ondervinden denk ik. Nog bedankt voor de goede tips op het laatst! Ik houd je op de hoogte. 🙂

Reageren

Hallo
Oook ik herken mezelf bij vele dingen in jullie verhalen, Ik ben een controle dame elke week moet mijn huis schoon en ik zelf moet elke dag van mezelf goed bewegen, ,gezond eten , en mijn taken van die dag afronden.
Met mensen zoals vrienden ,heb ik niet zo heel veel, het geeft ook verplichtingen en dat vind ik dan weer voor mij niet zo fijn.
Ik heb wel enkele vrienden en ik probeer ondanks de energie die dit mij kost, hun wekelijks even te Appen en hun uit te nodigen bij mij thuis, iets wat ik wel weer erg fijn vind zo,n vertrouwelijke avond.

Ik heb sinds 2011 deze nachtelijke angstaanvallen, gillend wakker worden met hevige hartkloppingen en het gevoel alsof ik lang geen adem heb gehad, dit veroorzaakt dan weer dat ik veel ademteugen ineens ga doen, ik ben gewoon buiten adem dus.
vraag me niet waar ik van droomde want dat weet ik absoluut niet.
Ik heb wel Neuropathie door ernstig versleten nekwervels .
zelf denk ik echt aan een Neurologisch probleem dus.
Maar waar moet ik dit laten controleren en door wie? ik weet het echt niet meer,
wil zo graag eens psychologisch onderzocht worden naar add ,asperger of zo, maar ik kan dit gewoon niet betalen en de zorg verzekerd dit alleen met een extra pakket

Reageren

Je hebt aan de ene kant veel kenmerken van een autistisch spectrum stoornis. Ik weet niet goed hoe die diagnose je verder helpt overigens. Maar diagnostiek naar autisme valt onder verzekerde zorg, is geen onderdeel van aanvullende pakket.

Aan de andere kant zijn dit soort nachtelijke verschijnselen niet zeldzaam. Soms raakt je hartslag bv wat onregelmatig en maakt dan een doorstart die onprettig voelt. Kan ook ademstop lijken. Maar de angstaanval is misschien omdat je niet weet wat er gebeurt en het akelig voelt. Is geen neurologisch probleem.

Reageren