Ik heb in december een alblatie gehad.
Ik ben zeer snel moe en mijn boezemfibrilleren is verergerd.
Heb geen conditie meer
Ik heb veel last van een lage saturatie en een hoge hartslag in rust.
Hele zware benen. Ik zou het niemand aanraden.
Voel mij nog rotter dan voor de alblatie.
Ik sportte veel, dansen enz
Nu na iets doen heel moe en nog steeds aan medicatie.

.

4 maart 2026 Ablatie gehad. Voor die tijd vaak moe, nu na ablatie doodmoe. Vanaf dag na ablatie zware migraine aanvallen soms wel 3 op een dag, bij iedere minimale inspanning is het raak. Na een week op spoed gelegen omdat ik niet meer kon functioneren. Niet te doen. Artsen doen alsof hun niet bekend voorkomt en hebben me medicijnen gegeven die de migraine moet onderdrukken ( alsmede epileptische aanvallen en manisch depressiviteit, kort gezegd troep) op het moment brand het licht wel maar ben ik niet thuis zeg maar. Vandaag MRI gehad welke goed was “natuurlijk”. Op andere forums gelezen dat dit komt door het gaatje wat in mijn hart is gemaakt en dit over gaat als deze weer dicht is, tussen de 1 en 3 maand.

Reageren

14 oktober 2026
Ablatie gehad, en het is me reuze mee gevallen. Ik was wel als laatste aan de beurt, dus lang moeten wachten. Het zou rond 16.00 uur kunnen worden.
Het werd rond 15.00 uur, en ik had me goed ingelezen. Je kan nog vragen stellen, en gaat dan de behandel kamer in. Zorg dat je nuchter bent.
Een heel druk team, die aanwijzingen geven. De “plakkers” om alles te controleren, koude grote plakkers, en het plaatsen van het infuus.
Omdat ik een vrij dunne huis op mijn handen heb, werd het infuus in de elle boog geplaatst.
Voor dat ik wegraakte, werden de armen nog gefixeerd.
Rond 16.45 vragen ze hoe je je voelt. Suf en slaperig. Vervolgens wordt je naar je kamer gebracht, en moet je 6 uur plat op je rug liggen. Drukverband op de lies ( niet echt fijn, maar goed)
Je moet later liggend eten, en wachten tot de hechting uit de lies verwijderd wordt. Dat deed even pijn. Totaal geen last
van mijn lies gehad, geen bloeding en wat blauwe plekken, maar dat is meer van het drukverband geweest.
Nu 9 dagen later al bijna weg.
Eigenlijk voel ik me goed, als ik wat te snel ben merk ik “iets” aan mijn hart. Vermoeid was ik ervoor ook al, door al die aanvallen en nachten slaap tekort.
Ieder geval is natuurlijk anders, maar ik hoop nu definitief van aanvallen verlost te zijn. Over 6 weken controle, en na die 6 weken, afbouwen van medicatie.

Reageren