Goedendag. Ik ben vrouw van 56 en heb al 40 jaar hypothyroidie, daar slik ik thyrax voor. Meestal goed geregeld, soms iets bijstellen.

27 februari kreeg ik hartinfarct. Linker kransslagader acuut verstopt. Gedotterd en 3 stents. Voelde me daarna weer super. Tot 4 weken daarna. Werd hondsmoe, mijn hart ging fladderen, kloppingen, en steeds vaker hartkramp, heel heftig. 11 april 2 e keer dotteren want rechts zou ook 75% dicht zitten. Week voor die tijd bloed moeten prikken, en daarbij heb ik zelf mijn tsh en t4 erbij aangekruist. Moest immers weer gebeuren. Eerst controle andere Drents, en toen drukproef rechts. Reactie: mevrouw, niets aan de hand, hoeft niet gedotterd te worden. Nogmaals aangegeven heel veel klachten te hebben. Opnieuw druktest. Weer niets. Ze hebben een plug in mijn lies gezet en na drukverband en uur plat mocht ik naar huis zei de arts. Maar daar nam ik geen genoegen mee en eiste een arts te spreken. Uiteindelijk kwam er een arts. Ik vertelde mijn twijfels en pijn. Het zou psychisch zijn…. Ik hoefde half mei pas weer bij cardioloog terug te komen.

Groot was mijn ongenoegen. Ik vroeg de arts nogmaals naar mijn labwaarden. (Had ik al paar keer om gevraagd ivm cholesterol) Hij kwam terug en zei dat het er goed uitzag alleen mijn schildklierwaarden waren wat afwijkend. TOEN GINGEN BIJ MIJ ALLE BELLEN RINKELEN. Ik heb heel beleefd gevraagd mij de exacte waarden te vertellen. Ik schrok er heel erg van, ik had een gigantische hyperthyreoidie!!!!  En dat vertelde ik hem dus ook. Hij stond me glazig aan te kijken toen ik vertelde wat de consequenties en verschijnselen daarvan zijn. Was hem blijkbaar volledig onbekend. Ik moest de volgende dag maar de huisarts bellen. En ik kon naar huis.

Huisarts gebeld, mijn medicatie moet aangepast worden, maar het kon 4-6weken duren voor het weer normaal zou zijn als de dosering nu goed zou zijn.

Vanavond weer heel veel pijn op mijn borst, heel lang aanhoudend, pijn in mijn kaak, duizelig. Pilletje onder de tong, tot 2 x toe,  Uiteindelijk zakte de kramp en pijn op mijn borst zodat het weer draagbaar was. Wel voelt het onrustig, trillen mijn handen en fladdert mijn hart nog steeds.

Maar ik weet het nu niet meer…. blijft dit 4 weken zo? En wanneer weet ik als het weer hartinfarct is. TOEN waren de signalen maar heel licht vergeleken met nu. En zat hij acuut helemaal dicht. Ik weet het echt even niet meer. Kan iemand mij raad geven?

 

 

 

 

Ik weet dat door een hartinfarct een enzym (DIO3) verhoogd aanwezig kan zijn en dat enzym zorgt ervoor dat de schildklierhormonen inactief worden. Aangezien je lijdt aan hypothyroidie is het dus niet zo gek dat je medicijnen voor je schildklierprobleem flink moeten worden bijgesteld. Dit is overigens gebleken uit recent wetenschappelijk onderzoek.
Een vernauwing van de kransslagader wordt vaak pas opgemerkt als deze echt dicht gaat zitten. Je bouwt het op in jaren, maar merkt het pas in het laatste stadium. Dan heet het acuut. Nu je bent onderzocht en stents zijn gezet ligt het niet voor de hand dat zo’n kransslagader weer opeens dicht gaat zitten, want vernauwingen zijn onderzocht en verholpen. Een verstopping van een kransslagader is vooral te onderscheiden door een tekort aan adem.
Ik vrees dat je nog wel even moet herstellen, ook van dat hartinfarct. Als je denkt dat het echt mis gaat bel je de dokter en desnoods 112.

Reageren

Het kan schelen om wat te doen aan oorzaken van je schildklierproblemen, zoals voeding, insulineresistentie, belasting door gifstoffen, tekorten aan diverse voedingsstoffen, waaronder selenium. Bij hartklachten spelen ook je voeding en tekorten aan diverse voedingsstoffen een rol. Medicijnen beroven daarbij je lichaam van allerlei  voedingsstoffen, al zou ik bij een dergelijk middel niet weten welke. bij dit soort klachten natuurlijk wel een vinger aan de pols houden bij je arts.

Reageren

Mijn schildklier is niet het probleem. Het zit bij mij in de hypofyse.

Dat maakt het zo ingewikkeld

Reageren

Hypothyroidie is toch echt een tekort aan schildklierhormoon, maar de aanmaak daarvan wordt aangestuurd door de hypofyse middels een schildklierstimulerend hormoon (TSH). Ik neem aan dat je toch vooral last hebt van de gevolgen en je medicijnen daarop worden bijgesteld. Die hormonen zijn immers flink in de war geschopt door je hartinfarct. Tenminste, dat is wat zo langzamerhand uit recent onderzoek naar boven komt (DIO3 enzym).

Reageren