Hi iedereen,

Ik ben gisterenavond terecht gekomen op de eerste hulp afdeling van het ziekenhuis. Al een dag of 6 liep ik met een ongemakkelijk gevoel in mijn bovenlichaam (borst, hals, in linkerbovenschouder). Gisterenavond werd dit ineens echt wel een stuk heftiger (geen pijn maar beknellend gevoel) en heb toen de HAP gebeld. Daar gesproken met de dienstdoende huisarts die een flimpje van mijn hart liet maken. Ze meldde me daarna dat ze toch wat dingen zag die niet goed waren en heeft gebeld met de cardialoog. Ik ben daarna meteen doorgegaan naar de eerste hulp afdeling. Daar is een tweede hartfilmpje gemaakt. De cardioloog kwam daarna naar me toe met de mededeling dat er een hartgeleidingsstoornis zichtbaar zou zijn op het filmpje. Vervolgens is er een echo van mijn hart gemaakt, zijn er foto s van mijn longen gemaakt en is mijn bloed geprikt op mogelijkheid tot longembolie en zijn de enzymen nagekeken die zouden kunnen duiden op een infarct de afgelopen dagen. Dit alles was in orde. De arts meldde me dat ik wel wat jong was (38 jr) voor het beeld dat hij zag op het hartfilmpje maar ik me verder maar geen zorgen hoefde te maken. Over aanvullend onderzoek is verder ook niet gesproken.

Ik blijf het beklemmende gevoel houden en zit er toch mee.

Kan iemand iets zinnigs zeggen over mijn verhaal en wellicht iets roepen over bijgaand hartfilmpje dat gisteren is gemaakt.

Bijlagen:

1. 

   IMG_0007-2.jpg
   

Ik ben zelf (zwaar) hartpatient en herken alle onderzoeken. Omdat ik wel eens wilde weten wat er nu precies uit een ECG kan worden gelezen heb ik online wat (engelstalige) colleges daarover gevolgd. Die staan gewoon op youtube (ongeveer 1,5 uur per college) en waren bestemd voor tweede-jaars studenten geneeskunde, dus eigenlijk zijn het nog maar beginnerscursussen. Ik kan alleen maar zeggen dat de afbeelding die u heeft toegevoegd veel te klein is voor een kenner om er iets zinvols uit te kunnen lezen. Het gaat vooral om de sub-piekjes tussen 2 hoge pieken en de timing daarvan. De hoofdpieken zijn de hartslagen. Wat er tussen 2 hartslagen gebeurd geeft aan hoe de hartpuls wordt verdeeld over de hartkamers en de boezems en wat de timing daarvan is.
Simpel uitgelegd: een orgaantje (de sinusknoop) geeft één elektrische puls die zowel de twee boezems als de twee hartkamers aanstuurt. Die boezems en kamers moeten niet tegelijk reageren op die puls, maar goed getimed na elkaar. Een ander orgaantje (de AV-knoop) draagt deels bij aan de vertraging van die puls tussen boezems en kamers, maar ook de weg die de elektrische puls aflegt over je zenuwen en hartspieren zorgen voor de juiste timing. Die timing, de weg van de puls en wanneer een deel van de hartspier reageert valt uit te lezen uit een hartfilmpje, maar dat is extreem specialistisch werk en vergt ook veel ervaring. Veel cardiologen overleggen dan ook vaak met elkaar om daaruit tot een diagnose te komen.

Maak je niet te druk is het standaard-advies, want stress kan van grote invloed zijn en problemen verergeren. Geef de cardiologen gewoon even de tijd. Een logisch vervolgonderzoek zou een holteronderzoek kunnen zijn. Dat is een klein kastje dat gedurende 24 of 48 uur zo’n ECG (hartfilmpje) maakt en opslaat in digitaal geheugen dat later dan weer wordt geanalyseeerd met behulp van software. Een ander vervolgonderzoek zou een conditie-test kunnen zijn (een fiets-test) waarbij wordt gekeken hoe je hart en hartpuls reageren onder steeds toenemende fysieke inspanningen.

Uit de hartecho en het bloedonderzoek is al geconcludeerd dat je geen hartaanval hebt gehad. Dat is daarmee zeker gemakkelijk uit te sluiten. Bij mij hebben ze daaraan meteen kunnen zien dat ik wel een klein hartinfarct had, maar dat was niet zo problematisch. Ik heb het echo-filmpje zelf ook bekeken en uitleg daarover gehad.

Je hart is een essentieel orgaan, maar enorm sterk. Zelfs al zouden de pulsen helemaal verkeerd lopen, dan is er nog een autonoom systeem (een soort failsafe) die de boel overneemt. Als je je verder goed voelt moet je er niet te veel aandacht aan besteden. Het enige wat bij een stoornissen enorm helpt is een goede ademhaling, ook wel bekend als buik-ademhaling. Die kenmerkt zich door langzaam en diep adem te halen, maar vooral langzaam. Dat voelt op het moment zelf enorm tegenstrijdig, maar het helpt wel heel goed. Er zijn zelfs cursussen voor.

Reageren