- Anoniem18 juli 2014 om 15:19
Hallo allemaal, hier komt een groot blok tekst aan…maar ik hoop dat er iemand van jullie is die de tijd wil nemen om naar mij te luisteren.
Ik ben een jongen, binnenkort 18 en loop al sinds mijn 14e rond met ‘gynaecomastie’. Het begon als een onschuldig knobbeltje achter tepels, dit knobbeltje is verdwenen na enkele maanden. Direct daarna zijn mijn beide tepels erg gaan opzetten en zijn ze pijnlijk zodra er contact ontstaat. Ook zijn mijn tepels extreem zacht en steken ze zo ver uit dat dit mijn 2e zomer op rij is dat ik niet eens met een t-shirt durf te lopen en dit is niet zoals het hoort te zijn. Straight to the point, dit duurt nu al zoveel jaar en het maakt mijn leven letterlijk kapot. Ik kom bijna niet meer buiten, kan met 30 graden niet in een T-shirt lopen en ik kan geen gelukkig mens zijn op deze manier. Overigens heb ik ook last van acne, maar dat is dus niet mijn grootste probleem.
Dit kan ik niet langer volhouden. Ik wil ook van mijn leven kunnen genieten zoals de mensen om mij heen, ik wil ook in een t-shirt lekker een middag door de stad lopen met wat vrienden met dit lekkere weer. Ik kan me hier niet overheen zetten en hier moet iets aan gedaan worden. Ik ben ermee naar de huisarts geweest 3-4 maanden terug maar het enige wat ik te horen kreeg was dat een symptoom kon zijn van de pubertijd…kort samengevat, ik had heel weinig aan dit bezoek aan mijn huisarts.
Ik ben bijna 18 jaar en ik denk dat ik in deze tijd van mijn leven zou moeten genieten van de dingen om mij heen en de geweldige dingen die ik had kunnen doen, en nog steeds kan doen. Maar ‘gynaecomastie’ belemmerd mij in alles wat ik doe, behalve als ik thuis videogames zit te spelen want dan ben ik alleen en heb ik ook niet de angst dat er iemand is die het ziet. Het is nu 17:15, geweldig weer buiten en ik zit binnen in mijn eentje en wijs ik verzoeken van vrienden om de stad in te gaan of wat leuks te gaan doen alweer zoals ik al heel lang doe, af. Ik loop altijd in een vest om het zoveel mogelijk te verbergen maar dit kan niet langer blijven doorgaan want het maakt me van binnen helemaal stuk.
Hier moet iets aan gebeuren want ik kan zo niet langer. Graag hoor ik van jullie tips van wat ik het best kan gaan doen. Maar mijn gevoel zegt dat weer een bezoek aan de huisarts niet veel nuttigs gaat opleveren en ik weer hetzelfde verhaaltje krijg te horen.
Mocht er iemand zijn die dit heeft gelezen, thanks.
1 reactieReagerenJohn (moderator)
18 juli 2014 om 15:50Dat is heel vervelend voor.
Reageren
Helaas zul je toch terug moeten naar je huisarts. Geef bij de huisarts duidelijk aan hoe je je voelt en vraag een verwijskaart voor chirurgie. Daar kan gekeken worden wat er gedaan kan worden.



