Dit voor mij heel moeilijk om te delen.

Vanaf dat ik jong was voelde ik me anders dan andere jongens. Had niet echt veel vrienden of vriendinnen tijdens mijn schooljaren. ik was altijd de stille jongen

verlegen en onzeker en dat ben ik nog steeds. Tot me kinderjaren ongeveer 10 jaar was dit niet zo. Mijn Vader en Moeder zijn 2 verschillende personen. Mijn Moeder die is

echt een Familie en Vrienden mens dat was mijn Vader niet echt. Mijn Vaders is overleden op 9 oktober 2014. Ik ben geboren op 14 juli 1985 toen was mijn Vader 55

jaar dus best wel een laatkomer. Tot me 10 jaar kwamen er regelmatige mensen over de

vloer en dat was best gezellig zo als het hoort. Tot die jaren werd mijn verjaardagen altijd gevierd. na me 10 niet meer, me Vader wilden geen verjaardagen

meer waarom weet ik niet. Dit heeft er toe geleid dat niet echt meer met mensen in contact ben gekomen. hierdoor ben verlegen geraakt en sociaal leg ik moeilijk contact met mensen met name vrouwen.

Ik had vrienden maar op geven moment gingen die verhuizen. Schooltijd was nooit een leuke tijd voor mijn met name gym. Ik had altijd mijn gym kleding onder me kleren al

aan. De eerste keer dat ik ging gymmen niet, tot dat zag in de douche hoe ander jongen eruit zagen. Ik dacht ze zijn allemaal veel groter dan mijn geschapen. Tot ben nog onzekerder geworden dit was ongeveer rond me 13e tot 17e jaar.

Hierdoor heb niet echt contact gemaakt met meiden en vrouwen. Schaamde me kapot en nu nog steeds. Al die jaren tot me 25ste heb ik niet de durf gehad om naar de dokter
of het te vertellen aan me ouders.

Op mijn 25ste kreeg ik pijn in me linkerbal en heb toen de stap genomen om naar de dokter te gaan, en ook mijn probleem met me geslacht voor te leggen. Hier kreeg die

bevestiging wat ik al dacht. Mijn ballen zijn aan de kleine kant. In 2009 ben ik hier ook doorverwezen naar een Endocrinoloog. Bij de dokter zelf eerst een bloedtest

gedaan en een echo bij Star medische centrum Rotterdam. Mijn testosteron was aan de lage kant en ik werd doorverwezen. Alles wat ik had verteld aan de huisarts dacht hij aan hypogonadisme. Mijn testosteron was toen 9,90 nmol/L FSH 12,5 IE/l

In het Erasmus MC afdeling Endocrinologie eerst een lichamelijk onderzoek gedaan en
mijn Ballen waren net normale grote. Je kon raden hoe ik me daar over voelde NET.

L 35x17x24 mm R 36x17x21 in mijn ogen gewoon klein en zo voelt dat ook in me broek.
Verder was was het in haar ogen wel goed allemaal. Chromosoom test gedaan om Klinefelter uit te sluiten en bloedonderzoek.

Uitslag 46 XY dus Man dat luchten zeker op maar zo voel ik het niet.
Bloeduitslag FSH 21 IE/l dus nog hoger dan bij de huisarts Inhibine B 39 L
en Testosteron 10 nmol/L dit was volgens de arts voldoende.

Hier heb dan ook mee ingestemd, het laaste wat ik nog kon doen is een zaadstest.
Omdat best wel blij was met het resultaat in die tijd even 1 maand gewacht met de test.

De dag was gekomen moest naar het bekende kamertje op de afdeling me ding doen.
na de daad potje ingeleverd. De Dag van de uitslag ik vond het spannend.

Ik was aan de beurt ook hier moest even een lichamelijk onderzoek worden gedaan.

Toen ging ik zitten bij zijn bureau ik had nooit gedacht dat ik dit ooit zou horen in me leven. Uit onderzoek is gebleken dat u helemaal geen zaadcellen heeft u volume is wel goed.

Wat er toen door me heen ging als of de wereld even stil stond. Voor deze mensen is het lopende band werk om zo iets te zeggen.

Kortweg in andere woord ik ben onvruchtbaar……. Tot de dag van vandaag is er geen
dag voorbij gegaan dat ik er niet aan denk. Het blijft in me hooft rondspoken.

De onzekerheid en verlegenheid richting vrouwen is nu alleen maar erger geworden.
Probeer het uit de weg te gaan. Ik voel me ongemakkelijk bij vrouwen en als dat met ze praat dan kom ik niet uit me woorden, ga bijna stotteren.

Door financiële problemen die mijn Vader heeft achter gelaten woon ik nog steeds thuis als 30 jarige. Ik schaam me hier kapot voor. Ik heb veel stress voel me depressief en ben niet gelukkig met mijn leven.

Het niet dat ik er een einde aan wil maken, maar op een of andere manier komen die gedachte wel voor.

Ik wil ook een leven vol vreugde zoals me vrienden, maar ik durf het niet aan.
Contact maken met vrouwen vind ik heel moeilijk, maar leven hoe nu leef ook niet.

De huisarts van toen der tijd die is er niet meer. Maar ik een afspraak maken want die begint mij echt te breken.

Zijn er nog dingen die kan doen zonder vrouw? Onderzoeken? ik heb nog steeds geen antwoord waarom, waardoor?

Dit was mijn verhaal ik hoop dat mensen dit berijpen…..

Sorry voor de spelfouten daar kan ik niks aan doen.

Dat is een heftig verhaal…. Ik kan me best wel voorstellen dat je uit het veld geslagen bent met zo’n diagnose. Ook vervelend dat je nog steeds niet echt weet wat de oorzaak is, ofschoon dat op zich minder belangrijk is. Er kunnen verschillende oorzaken zijn….Het gaat er vooral om, dat je met de situatie zoals die nu is je leven weer kunt oppakken. Je teelballen zijn aan de kleine kant. Is je penis ook klein gebleven?

https://medicinfo.cz.nl/%7B4DD79FC6-FC60-4B92-BDEF-8BEC52B6E27E%7D

Reageren

Bedank voor het reageren Tandor

Ja dit niet wat ik had gewild

5 of 6 cm slap
14 of 15 stijf
omtrek ongeveer 13 cm

Nooit echt gemeten, maar wat me onzeker maakt is de toestand slap in combinatie
met me kleine ballen. Dit geeft een leeg gevoel in je boxer. Ook het feit dat ik onvruchtbaar ben help niet mee.

Reageren

[quote]5 of 6 cm slap
14 of 15 stijf
omtrek ongeveer 13 cm[/quote] volstrekt normaal dus…….daar is dan in ieder geval helemaal niks mis mee.

Je teelballen zijn wat kleiner, maar het zit vooral in je hoofd dat je dus het gevoel hebt dat het allemaal niet klopt. Ik ben ervan overtuigd, dat niemand dat zo zal opvallen. Er zijn wel meer mannen met wat kleinere teelballen.
In feite is er dus geen enkele reden om je hiervoor te schamen. Het functioneert en je hebt genoeg volume. Ook daar zal niemand wat aan opvallen.

Je onvruchtbaarheid is natuurlijk en verhaal apart. Daar zal helaas niets aan te doen zijn. Maar dat is ook niet te zien van buiten….Dus ook daar merkt niemand iets van, optisch gezien.

Maar ik begrijp wel je gevoel van “onvolmaaktheid”. Alleen moet je ervoor zorgen dat dat gevoel je leven niet blijft beheersen.

Reageren

Tandor zijn er nog onderzoeken die een man alleen kan doen?

Reageren

Wat bedoel je hiermee precies?
Onderzoeken voor wat?

Reageren

Naar de oorzaak van mijn onvruchtbaarheid?

Reageren

Ik weet eerlijk gezegd niet of dat mogelijk is. In de link die ik stuurde kun je zien dat er verschillende oorzaken kunnen zijn. Niet al die oorzaken zijn altijd te achterhalen.

Je moet je daarnaast ook afvragen of het zin heeft dat te laten onderzoeken. Aan de situatie zoals ze nu is zal dat niet veranderen.

Maar je kunt dit natuurlijk met je huisarts overleggen. Hij is dan diegene die je moet doorverwijzen voor verdere onderzoeken.

Reageren

Bedank voor het het beantwoorden van mijn vragen Tandor

Ga het met de huisarts bespreken.

Reageren