Goeiedag,

Ik wil even kort mijn verhaal doen en ik hoop dat de mensen die dit lezen hier een serieus en eerlijk antwoord op willen geven. Allereerst wil ik even mededelen dat dit bericht me een naar onderbuik gevoel en de nodige tranen heeft gegeven bij het schrijven omdat ik dit voor het eerst deel met mensen behalve mij zelf.

Ik ben een jongen van 20 jaar oud.
Als ik mijn leven kort mag samenvatten, ik ben sinds een anderhalf jaar weg bij mijn ouder thuis. Ik heb er 18 jaar lang een verschrikkelijke tijd beleefd. Mijn ouders zijn streng islamitisch en ik en mijn zusje werden daar flink in meegesleurd.
Nare regels thuis, en veel te kort komen vergeleken met andere kinderen op school en buiten op straat.
Ik ben heel veel mishandeld ( En dan bedoel ik ook echt afgetuigd worden al vanaf ik mij kan heugen ) en psychisch helemaal de grond ingedrukt worden.

Nu ik eindelijk het huis uit ben wat een behoorlijk moeilijke stap was en lang heeft geduurd me veilig te voelen zonder dat m’n pa toevallig een keer om de hoek komt om even met me [ af te rekenen … ]

Wat heeft dit onderwerp hier boven met geslachtsdelen te maken?
Ik ben moeders mooiste niet dat is niet hoe ik naar me zelf kijk maar anderen me ook zien. Ik lijk op iemand wie ik totaal niet wil zijn of vergeleken mee wil worden.
Het ergste probleem waar ik diep mee zit is mijn kleine penis.
In slappe toestand is het maar 3/4 centimeter en in erectie 13 tot 15 centimeter.
Als ik me omkleed in de sportschool zie je haast niks in mijn boxer zitten en wat je ziet is voor vele lach wekkend.
Nu zullen vele van jullie zeggen dat de lengte echt geen enkel probleem is en dat je er mee moet leven etc. etc.

Dat vind ik een hele aardige en toffe reactie van jullie maar het grootste probleem is dat hij in erectie ook behoorlijk dun is… laten we zeggen even dik als een plat 2 euro muntje.

Ik heb t gevoel dat een aantal vrienden van me hier op een of andere manier zijn achter gekomen en ik moet zeggen dat ik hier ernstig levens moe van ben geraakt.
Ik zie nergens meer iets positiefs in en ben ik in het heden vrolijk dan hoef ik maar 1 sec aan de toekomst te denken en de moed zinkt als naar m’n voeten toe.
Wat ik nog vergeet te vertellen is dat ik ook behoorlijk lang ben en het er echt niet uitziet als ik naakt voor de spiegel sta.
Hierdoor is mijn sociale omgang met meiden ook heel erg beperkt geraakt en zie ik een leven met een toekomstige liefde van m’n leven als onmogelijk.

Mijn vraag aan jullie is.. Wat zouden jullie in mijn situatie doen?
Hoe kan ik hier mee omgaan? Waar kan in mensen vinden die ook met ernstige persoonlijke problemen lopen? Ik ben een mens die heel graag liefde geeft en het ook graag krijgt. Momenteel heb ik alleen een groep vrienden en kennissen die mij nog een beetje het gevoel geven dat ik er mag zijn.

Hopelijk heb ik jullie voldoende geïnformeerd. Mijn excusees voor het enorme lap tekst hier boven.. Het heeft me namelijk 4 uur gekost om uit te vogelen hoe ik dit ga vertellen en of ik dat wel wil.

Met vriendelijke groet en hartelijk dank – Anomiem

Beste Anoniem.

Heel vervelend voor je dat je zo’n slechte jeugd hebt gehad. Wel goed van je dat je de beslissing hebt kunnen nemen je daar los van te maken. Ook goed van je dat de stap hebt durven nemen om hierover te schrijven. Gedeelde smart, is halve smart zegt men wel eens. soms kan het opluchten om je verhaal een keer te vertellen.

Het is vooral je jeugd, die ervoor heeft gezorgd dat je een vrij negatief zelfbeeld hebt ontwikkeld. Als ik zo naar je verhaal kijk, moet je toch heel lang het gevoel hebben gehad en misschien nog hebben, dat je niet goed genoeg was of bent. In werkelijkheid was en is dat natuurlijk niet zo. Dat komt puur voort uit het gedrag van anderen.

[quote]Ik ben moeders mooiste niet dat is niet hoe ik naar me zelf kijk maar anderen me ook zien. Ik lijk op iemand wie ik totaal niet wil zijn of vergeleken mee wil worden.[/quote]
Niemand is moeders mooiste. En wie je bent is niet op wie je lijkt!
Een mens heeft ook innerlijke schoonheid. Deze is veel belangrijker. Het gaat niet zozeer om hoe je eruit ziet, maar om dingen die je doet of juist niet doet. Dat wat je uitstraalt.

Over je penis kan ik het volgende zeggen.
De lengte van je penis is volstrekt normaal. Zowel slap als in erectie. Daar is dus echt helemaal niets mis mee. 13-15 cm in erectie is de gemiddelde lengte van volwassen mannen in Nederland. En ja er zijn altijd uitzonderingen….natuurlijk.
De dikte van je penis valt waarschijnlijk nog wel mee. Je moet de moeite doen om een keer goed te meten. De lengte in erectie en de omtrek.

Omdat je door de omstandigheden een negatief zelfbeeld hebt ontwikkeld, val je jezelf tegen als je in de spiegel kijkt. Maar daar hebben wel meer mensen last van.
Het gaat er voornamelijk om, hoe jij denkt dat anderen over jou denken. En daarbij heb je je zelfbeeld in gedachten. Waarschijnlijk is dat bij anderen helemaal niet zo negatief als je zelf denkt.

[quote]Ik heb t gevoel dat een aantal vrienden van me hier op een of andere manier zijn achter gekomen[/quote] in dit voorbeeld geef je dat zelf al aan.
Je hebt het gevoel dat…….Maar is dat in werkelijkheid ook zo? Of wordt dat gevoel ook gevoed door de manier hoe je naar jezelf kijkt?

Wat ik je zou willen aanraden is, om naar je huisarts te gaan en dit met hem/haar te bespreken en een verwijzing te vragen naar een psycholoog.

Reageren

tandor jij heeft een goed antwooord gegeven,ik heb er niets en denk velen met mij dat hier niets aan toe te voegen is.

Reageren